Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

Tο Voyager 1 βγήκε από τη φυσαλίδα του Ηλιακού μας Συστήματος

Στην άβυσσο του διαστρικού χώρου το Voyager 1, επιβεβαιώνει η NASA

Στην άβυσσο του διαστρικού χώρου το Voyager 1, επιβεβαιώνει η NASA
Tο Voyager 1 βγήκε από τα όρια του Ηλιακού μας Συστήματος κατά πάσα πιθανότητα στις 25 Αυγούστου 2012   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )
Νέα Υόρκη
Μετά από μία μακρά περίοδο διαφωνιών, οι υπεύθυνοι του προγράμματος Voyager της NASA συμφωνούν πλέον ότι το Voyager 1, το οποίο ταξιδεύει στο Διάστημα εδώ και 35 χρόνια, βγήκε από το Ηλιακό μας Σύστημα και ταξιδεύει πλέον στην αινιγματική άβυσσο του διαστρικού χώρου.

Το διαστημόπλοιο Voyager-1 είναι το πρώτο αντικείμενο της ανθρωπότητας που εγκαταλείπει το ηλιακό μας σύστημα. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική στιγμή για την επιστημονική κοινότητα αλλά και για όλους τους κατοίκους του πλανήτη.

Το διαστημικό σκάφος συνεχίζει το ταξίδι του, που ήδη μετράει 36 χρόνια, ενώ έχει στείλει και χαρίσει στην ανθρωπότητα εντυπωσιακές φωτογραφίες αλλά και στοιχεία από το διάστημα.

Πλέον εγκατέλειψε το ηλιακό μας σύστημα, και γίνεται το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που εισέρχεται στον μεσοαστρικό χώρο, καθώς κάθε 24ωρρο διασχίζει περίπου 1,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα έγραψε την Πέμπτη στο Twitter: «Υστερα από 36 χρόνια το Voyager-1 είναι το πρώτο ανθρώπινο αντικείμενο που βγαίνει έξω από το ηλιακό μας σύστημα. Συγχαρητήρια NASA»

To Voyager-1 πέρασε στο διαστρικό χώρο κατά πάσα πιθανότητα στις 25 Αυγούστου 2012, σύμφωνα με την ανάλυση των δεδομένων που έχουν σταλεί στη Γη και δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση Science.

Οι κάμερες του σκάφους έχουν σταματήσει να λειτουργούν εδώ και 20 χρόνια, προκειμένου να γίνει οικονομία στην ενέργεια και τη μνήμη. Λειτουργεί ακόμη η κεραία του που μετρά το μαγνητικό πεδίο καθώς και όργανα που μετράνε τις κοσμικές ακτίνες.

Τα δεδομένα καταγράφονται με τεχνολογία της εποχής του ’70, σε μαγνητικές ταινίες. Τα όργανα που διαθέτει συνεχίζουν να εκπέμπουν πληροφορίες που έχουν να κάνουν με το αφιλόξενο περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται.

To Voyager-1 εκτοξεύτηκε το 1977, και βρίσκεται σχεδόν 19 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα (12 δισεκατομμύρια μίλια) «μακρυά από το σπίτι».

Αυτή η απόσταση είναι τόσο μεγάλη που έχουν υπολογίσει οι επιστήμονες ότι θα χρειάζονταν 17 ώρες για ένα ραδιοφωνικό σήμα που τυχόν θα «ξεκινούσε» από το Voyager-1 για να φτάσει στη Γη.

«Τώρα που έχουμε καινούρια, σημαντικά δεδομένα, πιστεύουμε ότι αυτό ήταν το ιστορικό άλμα της ανθρωπότητας στο διαστρικό χώρο», δήλωσε ο Εντ Στόουν του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνιας.

«Η ομάδα του Voyager-1 χρειαζόταν χρόνο για να αναλύσει τα δεδομένα και να βγάλει κάποιο νόημα. Όμως τώρα μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα που μας βασάνιζε όλους: Φτάσαμε; και η απάντηση είναι "Ναι"», πρόσθεσε ο Στόουν.

«Το Voyager-1 έφτασε εκεί που δεν έχει πάει κανένα άλλο διαστημόπλοιο, πετυχαίνοντας ένα από τα σημαντικότερα τεχνολογικά επιτεύγματα στην ιστορία της επιστήμης» τόνισε ο διευθυντής των επιστημονικών αποστολών της NASA Τζον Γκράνσφελντ.

Το Voyager-1 εκτοξεύτηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1977 και έκτοτε ταξιδεύει με μέγιστη ταχύτητα 62.136 χιλιόμετρα την ώρα.

Το Voyager 2, το οποίο ακολούθησε πιο «λοξή» πορεία, βρίσκεται 3,22 δισ. χλμ πίσω του. Και τα δυο σκάφη εξακολουθούν να στέλνουν τα σήματά τους στη Γη, γεγονός το οποίο τα καθιστά τα πιο μακρινά λειτουργικά διαστημόπλοια στην ανθρώπινη ιστορία.

Στις 16 Ιουνίου αστροφυσικοί της ομάδας του Voyager 1 είχαν ανακοινώσει ότι τα δεδομένα που λάμβαναν από το διαστημόπλοιο έδειχναν ότι θα έπρεπε να είχε περάσει την ηλιόπαυση, τη ζώνη που αποτελεί το «όριο» του ηλιακού μας συστήματος.

Σύμφωνα με την ανάλυση των δεδομένων που έχουν σταλεί στη Γη και δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση Science, το διαστημόπλοιο της NASA βγήκε από την ηλιόπαυση κατά πάσα πιθανότητα στις 25 Αυγούστου 2012.

Για την επιβεβαίωση ότι το Voyager 1 εγκατέλειψε το ηλιακό μας σύστημα, οι επιστήμονες ανέμεναν τρία φαινόμενα: (α) αύξηση της κοσμικής ακτινοβολίας υψηλής ενέργειας η οποία έρχεται έξω από το ηλιακό μας σύστημα, (β) μείωση των ιονισμένων σωματιδίων που έρχονται από τον Ήλιο και (γ) αλλαγή της κατεύθυνσης του μαγνητικού πεδίου.

Στα τέλη Αυγούστου οι αναλύσεις των δεδομένων έδειξαν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι δυο πρώτες προϋποθέσεις είχαν πληρωθεί: η κοσμική ακτινοβολία είχε αυξηθεί σημαντικά ενώ τα ιονισμένα σωματίδια είχαν μειωθεί επίσης σημαντικά.

 Η αλλαγή της κατεύθυνσης του μαγνητικού πεδίου, όμως, δεν έχει παρατηρηθεί (ακόμη και σήμερα) γεγονός που υπήρξε η αιτία της διστακτικότητας των αστροφυσικών.

Αυτό που άλλαξε τα δεδομένα ήταν μία νέα δέσμη μετρήσεων πυκνότητας ηλεκτρονίων που έπεισε τους επιστήμονες ότι, πράγματι, το Voyager βγήκε από την ηλιόπαυση.

«Αλλωστε πάντοτε οι μετρήσεις μαγνητικών πεδίων υπήρξαν μέσο για την παρατήρηση πυκνότητας ηλεκτρονίων», παρατήρησε ο επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας του προγράμματος, Εντ Στόοουν.

Εκτός των επιστημονικών οργάνων και των καμερών, τα δύο Voyager μεταφέρουν από ένα χρυσό δίσκο επικαλυμμένο με χαλκό που περιέχει 115 φωτογραφίες και διάφορους φυσικούς ήχους καθώς και μηνύματα σε 55 γλώσσες. Εδώ και 35 χρόνια μεταφέρουν τα μηνύματα του τότε προέδρου των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ και του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Κουρτ Βαλντχάιμ.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα δύο διαστημόπλοια θα βρεθούν κοντά σε άλλα άστρα σε περίπου δύο έτη φωτός, αφού διανύσουν δηλαδή περίπου 19 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα.

 «Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την πορεία του Voyager-1 στο Διάστημα, θα συνεχίσει για πολύ-πολύ καιρό, ίσως για δισεκατομμύρια χρόνια», προέβλεψε ο αστροφυσικός Μαρκ Σουίσνταλ

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό/Γερμανικό

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

Ο κομήτης του αιώνα ΙSON

Ο κομήτης ΙSON, μια αδέσποτη χιονόμπαλα που υπόσχεται φαντασμαγορικό θέαμα όταν πλησιάσει τον Ήλιο στα τέλη του έτους, δίνει μια πρώτη παράσταση για τους Αρειανούς.

«Ο κομήτης ISON επισκέπτεται τον Κόκκινο Πλανήτη» ανακοίνωσε ενθουσιασμένος ο Κάρι Λίσε του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς. «Την 1η Οκτωβρίου ο κομήτης θα περάσει σε απόσταση 0,07 Αστρονομικών Μονάδων από τον Άρη, περίπου έξι φορές πιο κοντά από ό,τι θα πλησιάσει τη Γη».

Θα πλησιάσει τον Αρη σε απόσταση 10,4 εκ. χιλιομέτρων

Μία Αστρονομική Μονάδα (AU) ισούται με τη μέση απόσταση Γης-Ήλιου, περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Αυτό σημαίνει ότι ο ISON θα πλησιάσει τον Άρη σε απόσταση μόλις 10,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων.

Ο κομήτης δεν αποκλείεται να είναι αρκετά φωτεινός ώστε να φωτογραφηθεί από το ρομπότ Curiosity στην επιφάνεια του Άρη. Σύμφωνα με τον δρα Λίσε, όμως, οι καλύτερες εικόνες θα μεταδοθούν πιθανότατα από τον Αναγνωριστικό Δορυφόρο του Άρη (MRO). Το τηλεσκόπιο του δορυφόρου, αναφέρει το Space.com, είναι σχεδιασμένο να παρακολουθεί την επιφάνεια του Άρη και η κάμερά του δεν προσφέρει αρκετά μεγάλους χρόνους έκθεσης. Πιθανότατα όμως θα μπορεί να δει την κόμη του ISON αν στραφεί προς το Διάστημα.

Συνολικά 16 διαστημικά σκάφη της NASA και δεκάδες επίγεια τηλεσκόπια θα παρακολουθούν τον κομήτη καθώς πλησιάζει τη Γη και τον Ήλιο. H NASA έχει ξεκινήσει μάλιστα μια ασυνήθιστη εκστρατεία για να ενθαρρύνει τη συμμετοχή ερασιτεχνών αστρονόμων.

Τα μάτια στραμμένα στα «μάτια» του Hubble


Οι καλύτερες παρατηρήσεις αναμένονται ωστόσο από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, το οποίο ίσως διακρίνει καθαρά τον πυρήνα του κομήτη, μια μάζα από αρχέγονους πάγους και σκόνη.

Ο ISON, ήδη γνωστός ως «κομήτης του αιώνα» θα αρχίσει να γίνεται ορατός με γυμνό μάτι τον Οκτώβριο του 2013, όταν θα φαίνεται να κινείται τις πρώτες πρωινές ώρες ανάμεσα στα άστρα του αστερισμού του Λέοντα.

Το μεγάλο σόου θα αρχίσει όταν ο κομήτης πλησιάσει τον Ήλιο, οπότε οι πάγοι της επιφάνειάς του θα αρχίσουν να εξαερώνονται από την ακτινοβολία και πιθανώς θα σχηματίσουν μια ουρά που εκτείνεται για χιλιάδες ή και εκατομμύρια χιλιόμετρα στο Διάστημα.

Κορύφωση του φαινομένου στα τέλη Νοεμβρίου 2013

Το φαινόμενο θα κορυφωθεί όταν ο κομήτης φτάσει στο περιήλιο, δηλαδή στην ελάχιστη απόστασή του από τον Ήλιο, στις 28 Νοεμβρίου 2013. Υπό την επίδραση της ακραίας βαρύτητας του Ήλιου, ο ISON θα πραγματοποιήσει μια κλειστή στροφή πίσω από το άστρο για να εμφανιστεί και πάλι στην άλλη πλευρά του.

Κανείς δεν γνωρίζει αν ο κομήτης θα επιζήσει αλώβητος ή αν θα σπάσει σε κομμάτια. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει επίσης πόσο μακριά και φωτεινή θα είναι η ουρά του -οι αστρονόμοι πάντως ελπίζουν να καταγράψουν τα πιο θεαματικά περάσματα των τελευταίων δεκαετιών.

Δεδομένου ότι οι κομήτες θεωρούνται κατάλοιπα από το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος πριν από 4,5 δισ. χρόνια, οι επιστήμονες θα παρακολουθούν τον ISON αναζητώντας στοιχεία για τη σύστασή του.

Οι περισσότεροι κομήτες πιστεύεται ότι προέρχονται από το λεγόμενο Νέφος του Όορτ, ένα υποθετικό «σύννεφο» παγωμένων, αρχαίων σωμάτων που περιφέρονται αργά σε απόσταση περίπου ενός έτους φωτός από τον Ήλιο.

tovima.gr

Ιχνηλάτης

Ιχνηλάτης
Ακολουθώντας τα χαμένα ίχνη......