Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

Η Ακρόπολη ακόμα αποκαλύπτει τα Μυστικά της

Δούλεψε ο Σωκράτης για να χτιστεί ο Παρθενώνας; Εκοψαν πράγματι οι Αθηναίοι τα φτερά της Νίκης για να μείνει για πάντα στην πόλη τους; Πόσες χιλιάδες κεραμίδια είχε ο Παρθενώνας; Και για ποιο λόγο ο σπουδαιότερος ναός της Αθηνάς δεν είχε βωμό;
Μπορεί να μην είστε από εκείνους που δεν έχουν ανέβει ποτέ στον Ιερό Βράχο. Ισως να έχετε επισκεφθεί το Μουσείο Ακρόπολης, αλλά να δυσκολεύεστε να απαντήσετε σε αυτές τις ερωτήσεις...
Το σημαντικότερο και διασημότερο μνημείο της κλασικής αρχαιότητας δεν είναι μόνο το «κορυφαίο επίτευγμα της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής, το χαρακτηριστικότερο έργο του χρυσού αιώνα του Περικλή και ένα από τα τελειότερα δημιουργήματα του ανθρώπινου πολιτισμού», όπως γράφουν τα σχολικά βιβλία.
Διότι τα βιβλία εστιάζουν σε διάσημους αρχιτέκτονες και ημερομηνίες, σε ρυθμούς και λεπτομέρειες, όχι όμως στους αφανείς ήρωες που δούλεψαν ώστε να στηθεί ο περίλαμπρος Παρθενώνας. Περίπου 500-600 εργατοτεχνίτες προετοίμασαν και μετέφεραν το μάρμαρο από την Πεντέλη. Γύρω στους 150 λιθοξόους έκαναν την τελική επεξεργασία για να φτιαχτούν τα 9.000 μαρμάρινα κεραμίδια και τα 16.500 μαρμάρινα μέλη - δεν αποκλείεται να δούλεψε και ο ίδιος ο Σωκράτης, καθώς νεαρός είχε ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, λιθοξόος - και 50 γλύπτες.
Και το αποτέλεσμα; «Σε χρόνο-ρεκόρ για την εποχή έπρεπε να φτιάξουν ένα μνημείο που θα λειτουργούσε ως μέσο προβολής της εθνικής ιδεολογίας, δουλειά την οποία σήμερα το σύστημα κάνει μέσω των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης», λέει ο καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Πάνος Βαλαβάνης, ο οποίος συνέγραψε ένα βιβλίο που ισορροπεί ανάμεσα στη λογική του εγχειριδίου και του εναλλακτικού οδηγού του Μουσείου Ακρόπολης (επίσημος οδηγός δεν έχει ακόμη εκδοθεί), με στόχο να αποκαλύψει στο ευρύ κοινό όσα δεν γνωρίζει για τα μνημεία της Ακρόπολης, υπό τον τίτλο «Η Ακρόπολη μέσα από το Μουσείο της» (εκδ. Καπόν).
Τι θέλησαν λοιπόν οι Αθηναίοι μέσω του Παρθενώνα που στέγαζε το εντυπωσιακό χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς, της οποίας μόνο τα ρούχα από χρυσό ζύγιζαν 1.150 κιλά; «Ο Παρθενώνας στέλνει σαφέστατα πολιτικά μηνύματα», λέει ο κ. Βαλαβάνης. «Πρώτον, θέλει να καταδείξει ότι η Αθήνα ήταν η αγαπημένη πόλη των θεών· δεύτερον, επιδιώκει να τεκμηριώσει την αυτοχθονία των Αθηναίων και, τρίτον, να εξάρει τον ρόλο τους στους αγώνες εναντίον μυθικών και ιστορικών εχθρών, με στόχο να δικαιώσει την πανελλήνια ηγεμονία τους».
Και για να στείλει με επιτυχία το πολιτικό της μήνυμα η Αθήνα δεν αρκέστηκε στο να χτίσει έναν από τους μεγαλύτερους σε μέγεθος κλασικούς ναούς, ο οποίος ξεχώριζε, εκτός των άλλων, για τις αρχιτεκτονικές του πρωτιές καθώς για πρώτη φορά στην ιστορία της αρχιτεκτονικής προστέθηκε μια ιωνική ζωφόρος στο εσωτερικό ενός δωρικού ναού και για πρώτη φορά διακοσμούνται και οι 92 μετόπες με ανάγλυφα. Επέλεξε, επίσης, να απεικονίσει τους θεούς του Ολύμπου να γεννιούνται στην Αθήνα (στο ανατολικό αέτωμα έχουμε τη γέννηση της Αθηνάς), να συγκρούονται για χάρη της (διαμάχη Ποσειδώνα - Αθηνάς στο δυτικό αέτωμα), να παρακολουθούν τη μεγαλύτερη γιορτή της πόλης στη λαμπρότερη εμφάνισή τους σε όλη την αρχαία τέχνη (στην ανατολική πλευρά της ζωφόρου) και μάλιστα στο πλευρό των θνητών. Τελικά, έφτιαξε έναν σπουδαίο ναό χωρίς δικό του βωμό και χωρίς ιερέα, γεγονός που έχει οδηγήσει πολλούς να υποστηρίζουν ότι ο Παρθενώνας δεν υπήρξε λειτουργικός ναός, αλλά ένα ανάθημα των Αθηναίων προς τη θεά μέσω του οποίου στόχευαν να αναδείξουν το μεγαλείο της πόλης τους.
Στην Ακρόπολη και στο Μουσείο της, όμως, δεν υπάρχει μόνο ο Παρθενώνας. Και μπορεί ο ολομαρμάρινος ναός της Παλλάδας να είναι ο πιο διάσημος στον Ιερό Βράχο, αλλά δεν είναι και ο πιο σημαντικός. Τον ρόλο αυτόν τον έχει το αινιγματικό για πολλούς Ερέχθειο, το κτίριο που είναι περισσότερο γνωστό για τις Καρυάτιδές του, και όχι επειδή εκεί φυλασσόταν το ξόανο (ξύλινο άγαλμα) της Αθηνάς. Για να κατασκευαστεί λοιπόν ο ναός όπου χωρούσε η ελιά την οποία χάρισε η Αθηνά στην πόλη, το σημάδι της τρίαινας του Ποσειδώνα όταν χτύπησε τη γη και ανέβλυσε αλμυρό νερό - το δικό του δώρο για να κατακτήσει την πόλη -, δούλεψαν 110 άτομα.
Και μπορεί μέσα από αυτό το κτίριο οι Αθηναίοι να έστελναν ένα ακόμη πολιτικό μήνυμα προς τους αντιπάλους τους, τους Σπαρτιάτες, καθώς αποτελούσε και τόπο λατρείας ντόπιων παλαιών βασιλιάδων, γεγονός που αποδείκνυε ότι ήταν αυτόχθονες - κάτι για το οποίο καμάρωναν ιδιαιτέρως -, όμως για την ανέγερσή του οι Αθηναίοι που εργάστηκαν ήταν μόλις το 30% του συνόλου του προσωπικού, όπως αποδεικνύουν οι οικοδομικές επιγραφές. Το 50% ήταν μέτοικοι και το 20% δούλοι.
Και η Αθηνά Νίκη; Ο κομψός ναός που βλέπουμε καθώς ανεβαίνουμε, δεξιά, στην Ακρόπολη; Γιατί είναι γνωστός ως Ναός της Απτέρου Νίκης; «Η Αθηνά Νίκη είναι μία από τις υποστάσεις με τις οποίες λατρευόταν η Αθηνά στον Ιερό Βράχο», εξηγεί ο Πάνος Βαλαβάνης. «Ηταν αυτή που συμπαραστεκόταν στους Αθηναίους κατά τους πολέμους, η νικηφόρος θεά, αυτή που χάριζε πολεμικές νίκες. Η ονομασία του ναού ως Απτέρου Νίκης είναι και αυτή αρχαία, αλλά οφείλεται σε παρεξήγηση του γεγονότος ότι το λατρευτικό άγαλμα της Αθηνάς δεν είχε φτερά.
Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, οπότε κυριάρχησε η ονομασία του ως Ναού της Νίκης, η απουσία φτερών στο άγαλμα ερμηνεύθηκε ως αφαίρεσή τους από τους Αθηναίους για να μη φύγει ποτέ η Νίκη από την πόλη τους».
 
nea.gr
 

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

Το μυστήριο της σήραγγας με τα εκατομμύρια κοχύλια!



    


   
  Το Shell Grotto είναι ένα μοναδικό υπόγειο πέρασμα, μήκους 22 περίπου μέτρων, στο Margate, μια παραθαλάσσια πόλη στο Ανατολικό Κεντ, στην Αγγλία
Γιατί είναι μοναδικό; Γιατί είναι προσεκτικά διακοσμημένο με περίπου 4,6 εκατομμύρια κοχύλια στο εσωτερικό του! 


Το ποιος το δημιούργησε και το γιατί, είναι ερωτήματα που μέχρι σήμερα δεν έχουν βρει πειστική απάντηση από κανέναν. Οι ντόπιοι υποστηρίζουν ότι το Shell Grotto ανακαλύφθηκε κατά τύχη το 1835, από τον James Newlove και τον γιο του Joshua. Όλα ξεκίνησαν όταν ο James έστειλε τον γιο του να σκάψει μια τρύπα στο χωράφι τους. Ο μικρός Joshua όταν επέστρεψε είπε στον πατέρα του ότι εκεί που έσκαβε, το χώμα υποχώρησε κάτω από τα πόδια του και μπροστά του εμφανίστηκε μια πανέμορφη υπόγεια σήραγγα καλυμμένη ολοκλήρου από κοχύλια.
Μόλις ο έκπληκτος πατέρας είδε και με τα μάτια του την παράξενη ανακάλυψη του γιου του αποφάσισε να την εκμεταλλευτεί και να κερδίσει κάποια χρήματα. Εγκατέστησε λάμπες για να φωτίσει το εσωτερικό της σήραγγας και τρία χρόνια αργότερα άνοιξε το σπήλαιο για το κοινό.
Το θέαμα προκάλεσε μεγάλη έκπληξη στους κατοίκους του Margate. Μέχρι εκείνη την μέρα κανείς δεν είχε την παραμικρή ιδέα για την ύπαρξη της μυστηριώδους σήραγγας καθώς δεν υπήρχε σε κανένα χάρτη της εποχής. Όπως ήταν πολύ φυσικό σχεδόν αμέσως με τους πρώτους επισκέπτες του Shell Grotto ξεκίνησαν και οι θεωρίες σχετικά με την προέλευση του.
Κάποιοι υποστήριξαν ότι ήταν ένας αρχαίος ναός, κάποιοι άλλοι ότι αποτελούσε το μυστικό σημείο συνάντησης μιας μυστικής αίρεσης. Ο καθένας τους είδε και κάτι διαφορετικό στο πολύπλοκο μωσαϊκό από κοχύλια, βωμούς σε θεούς και θεές ή και δέντρα της ζωής. Αν και η συζήτηση γύρω από την προέλευση της σήραγγας μέχρι σήμερα δεν έχει σταματήσει, κανείς δεν έχει βρεθεί να δώσει μια πειστική εξήγηση και να λύσει το μυστήριο.









































lefteria.blogspot.gr

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Χρονικός μανδύας αορατότητας εξαφανίζει γεγονότα

Ένας νέος μανδύας αορατότητας, που δημιούργησαν αμερικανοί ερευνητές, δεν κρύβει αντικείμενα στον χώρο, αλλά κρύβει γεγονότα στον χρόνο, κάνοντας διαδοχικές «χρονικές τρύπες» στη ροή του φωτός που μεταδίδεται μέσω μιας οπτικής ίνας.
Οι επιστήμονες κατάφεραν να κρύψουν σχεδόν τα μισά δεδομένα (ποσοστό 46%) που μετέφερε το φως και ευελπιστούν ότι στο μέλλον θα βελτιώσουν κι άλλο την αποτελεσματικότητα της τεχνικής τους, η οποία στην ουσία «σβήνει» τα γεγονότα από την ιστορία, σαν να μην συνέβησαν ποτέ.
Μεταξύ άλλων δυνητικών πρακτικών εφαρμογών, ο μανδύας θα μπορούσε μελλοντικά να κάνει πολύ πιο ασφαλείς τις οπτικές τηλεπικοινωνίες και το διαδίκτυο, «εξαφανίζοντας» τα μεταφερόμενα δεδομένα και κάνοντας έτσι δύσκολη τη ζωή σε όσους θα ήθελαν να κρυφακούσουν και να υποκλέψουν στοιχεία.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου Πέρντιου της Ιντιάνα, με επικεφαλής τον καθηγητή της σχολής ηλεκτρολόγων μηχανικών και μηχανικών υπολογιστών 'Αντριου Γουάινερ και τον βοηθό του Τζόζεφ Λούκενς, διευκρίνισαν ότι «χρειάζεται ακόμα πολλή δουλειά να γίνει, μέχρι η εν λόγω μέθοδος βρει πρακτική εφαρμογή, όμως χρησιμοποιεί τεχνολογία που μπορεί να ενσωματωθεί ομαλά στην υπάρχουσα υποδομή τηλεπικοινωνιών».
Ο πρώτος που πρότεινε να δημιουργηθεί ένας χρονικός μανδύας, ήταν το 2010 ο φυσικός Μάρτιν Μακ Κολ του Imperial College του Λονδίνου.
Πέρυσι, ερευνητές του πανεπιστημίου Κορνέλ των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον φυσικό Αλεξάντερ Γκαέτα, ανακοίνωσαν τον πρώτο χρονικό μανδύα στον κόσμο, όμως ήταν πολύ μικρότερων δυνατοτήτων σε σχέση με τον νέο μανδύα αορατότητας.
Επίσης ο προηγούμενος χρονικός μανδύας απαιτούσε ένα πολύπλοκο λέιζερ, ενώ η νέα τεχνική χρησιμοποιεί κοινά εξαρτήματα που χρησιμοποιούνται στις εμπορικές οπτικές τηλεπικοινωνίες.
Η νέα τεχνολογία βασίζεται στη «χειραγώγηση» του χρονισμού των παλμών του φωτός, με δεδομένο ότι το φως -που είναι ταυτόχρονα κύμα και σωματίδιο- διαδίδεται σαν τα κύματα της θάλασσας. Αν τη στιγμή που ένα κύμα ανεβαίνει, ένα άλλο κατεβαίνει και όταν συναντηθούν, αυτή η συμβολή οδηγεί στην αλληλοεξουδετέρωσή τους.
Χρησιμοποιώντας κάτι ανάλογο με το φως, οι αμερικανοί επιστήμονες πέτυχαν να δημιουργήσουν «τρύπες» του φωτός, εξαφανίζοντας μέσα σε αυτές τα δεδομένα που μεταφέρει το φως μέσω των οπτικών ινών. Οι «χρονικές τρύπες» -δηλαδή η απόκρυψη των πληροφοριών- είναι δυνατό να επαναλαμβάνονται με συχνότητα 12,7 gigabits ανά δευτερόλεπτο, ταχύτητα κατάλληλη για εμπορικές εφαρμογές.
Ο μανδύας στην πραγματικότητα δεν χειραγωγεί τον χρόνο, αλλά τα φωτόνια, τα σωματίδια του φωτός που μεταφέρουν τα γεγονότα (τις πληροφορίες) στον χρόνο. «Φανταστείτε ότι παίρνουμε ένα τμήμα ποταμού και ωθούμε ένα μέρος του προς τα εμπρός κι ένα άλλο προς τα πίσω, έτσι ώστε να δημιουργούνται τρύπες εκεί όπου δεν υπάρχει πια καθόλου νερό…Με αυτό τον τρόπο ελέγχουμε τη ροή του φωτός, ωθώντας το εμπρός και πίσω στο χρόνο, αποφεύγοντας έτσι συμβάντα που αλλιώς θα το διατάρασσαν», δήλωσε ο Γουάινερ.
«Οι ωτακουστές δεν θα συνειδητοποιήσουν ότι το σήμα έχει καμουφλαριστεί, επειδή δεν φαίνεται καθόλου ότι κάποιο σήμα έχει σταλεί» δήλωσε ο Λούκενς. Επεσήμανε ότι είναι προφανείς οι εν δυνάμει εφαρμογές στο πεδίο του στρατού και των υπηρεσιών ασφαλείας (καθόλου τυχαία, η νέα έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το υπουργείο 'Αμυνας των ΗΠΑ), αλλά και από μεγάλες εταιρίες που επίσης αναζητούν ύψιστη ασφάλεια στις επικοινωνίες τους.
Μέχρι τώρα η ερευνητική έμφαση είχε δοθεί στη δημιουργία μανδυών από τεχνητά «μετα-υλικά» που «ξεγελούν» το φως και εξαφανίζουν στο χώρο αντικείμενα από τα μάτια του παρατηρητή. Σταδιακά όμως, οι μανδύες επεκτείνονται στην εξαφάνιση συμβάντων και δεδομένων στο χρόνο, χωρίς μάλιστα να απαιτούν ειδικά και εξεζητημένα υλικά.
Τελικά, το «ιερό δισκοπότηρο» θα είναι ένας ενιαίος χωροχρονικός μανδύας, που θα μπορεί να εξαφανίσει ταυτόχρονα τα αντικείμενα στο χώρο και τα συμβάντα στο χρόνο. Όμως, σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι δυσκολίες είναι πολύ μεγάλες και συνεπώς δεν πρόκειται να υπάρξει στο άμεσο μέλλον.
 

naftemporiki.gr

Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Πού βυθίζεται η Ελλάδα


Δορυφορικά δεδομένα δείχνουν ποιες πόλιες υφίστανται καθίζηση
Πού βυθίζεται η Ελλάδα
Ο χάρτης κατακόρυφων παραμορφώσεων καλύπτει έκταση 65.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, περίπου τη μισή Ελλάδα (Πηγή: DLR)



Αθήνα 
Ορισμένες περιοχές της Αθήνας και της Λάρισας βυθίζονται τα τελευταία χρόνια, ενώ ένα μέρος της Θεσσαλονίκης ανυψώνεται, αποκαλύπτει ένα νέο σύστημα για την παρακολούθηση των παραμορφώσεων σε μεγάλες εκτάσεις.

Η γη κάτω από τα πόδια μας σπάνια παραμένει σταθερή, επισημαίνει η ευρωπαϊκή διαστημική υπηρεσία ESA, η οποία συνέλεξε και επεξεργάστηκε τα δορυφορικά δεδομένα. Οι μετακινήσεις των τεκτονικών πλακών, η ενεργοποίηση σεισμικών ρηγμάτων, η εξόρυξη μεταλλευμάτων και υδρογονανθράκων είναι μερικοί από τους παράγοντες που προκαλούν κατακόρυφες μετατοπίσεις του εδάφους.

Η μέτρηση των μεταβολών αυτών δεν είναι πάντα εύκολη, ωστόσο η ακρίβεια της παρακολούθησης γίνεται τώρα πιο ακριβής χάρη σε ένα σύστημα επεξεργασίας δορυφορικών δεδομένων που αναπτύχθηκε στη Γερμανία για λογαριασμό της ESA.

WAP - Ανάκλαση στα μέταλλα

Το σύστημα WAP (Wide Area Processor) αναλύει δεδομένα από δορυφορικά ραντάρ, των οποίων η ακτινοβολία ανακλάται πάνω σε μεταλλικές κατασκευές και κτήρια και επιστρέφει πίσω το δορυφόρο.

Η συνεχής μέτρηση αυτών των αντικειμένων στην πορεία των χρόνων μπορεί να προσδιορίσει τις κατακόρυφες μετατοπίσεις με την πρωτοφανή ακρίβεια του ενός χιλιοστού.

Οι μετρήσεις είναι πάντως περισσότερες, και άρα ακριβέστερες, στις αστικές περιοχές όπου υπάρχουν αρκετά κτίρια και μεταλλικές κατασκευές. Στις αγροτικές περιοχές της Ελλάδας υπήρχαν κατά μέσο όρο 10 σημεία μέτρησης ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ στην Αθήνα ο αριθμός έφτασε τα 200 σημεία ανά km2.

Αναλύοντας περίπου 360 gigabyte δεδομένων από τους δορυφόρους ERS 1 και 2, το σύστημα WAP έχει χαρτογραφήσει μέχρι στιγμής τη μισή ηπειρωτική Ελλάδα.

Οι χάρτες δείχνουν ότι ορισμένες περιοχές της Ελλάδας βυθίζονται έως και 10 χιλιοστά ανά έτος.

Τα πάνω-κάτω

Υψηλή καθίζηση ανιχνεύθηκε στην Αθήνα, τη Λάρισα και γύρω από τον Κορινθιακό κόλπο μεταξύ άλλων, ενώ καθιζήσεις και ανυψώσεις καταγράφηκαν μέσα και γύρω από την πόλη της Θεσσαλονίκης.

Επόμενο βήμα των ερευνητών θα είναι να καταγράψουν τις κατακόρυφες μετατοπίσεις σε επίπεδο ολόκληρης ηπείρου.

Το πλεονέκτημα του WAP είναι ότι μπορεί να δεχθεί δεδομένα από πολλούς διαφορετικούς δορυφόρους, χαρακτηριστικό που επιταχύνει τη διαδικασία και αυξάνει την ακρίβεια των μετρήσεων.
tovima.gr

Ιχνηλάτης

Ιχνηλάτης
Ακολουθώντας τα χαμένα ίχνη......