Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Ο Αέρας σύμβολο της Ψυχικής Δύναμης

Είναι πιο λεπτός από ό,τι η Γη και το Νερό και γι’ αυτό παρουσιάζει μια πολύ πιο εύθραυστη όψη. Είναι περισσότερο ευκίνητος από τη Γη και το Νερό, γιατί είναι πιο λεπτός και γιατί εμφανίζεται να είναι περισσότερο εύθραυστος. Ωστόσο η Μάγια* παίζει για άλλη μια φορά με τις αισθήσεις μας. ο Αέρας είναι περισσότερο λεπτός, είναι πολύ πιο ευκίνητος απ’ όσο οι άλλες μορφές της ύλης, όμως δεν είναι καθόλου αδύναμος, απεναντίας είναι πολύ πιο δυνατός και ισχυρός.

Με τα σάρκινα δάχτυλα μας δεν μπορούμε να πιάσουμε τον Αέρα... Όμως αυτός μπορεί να μας διαπεράσει, να εισχωρήσει σ’ όλη τη Γη, ακόμα και στο Νερό και να παίξει έτσι με όλους μας, τυλιγμένος στη μαγεία της λεπτής του κινητικότητας. Όσο λιγότερη ύλη, τόσο λιγότερη αντίσταση και λιγότερο βάρος, περισσότερη κινητικότητα, περισσότερη δύναμη.

Η Γη διαπερνάται από τον αέρα. Το αέρινο στοιχείο έχει την ιδιότητα να κατοικοεδρεύει μέσα στις πιο απίθανες ρωγμές και σχισμές. Διεισδύει στα βάθη του πλανήτη, προξενεί εσωτερικές και παράξενες περιδινήσεις που ποτέ δεν βλέπουμε και φτάνει στην καρδιά της φωτιάς που κοιμάται στα πιο μεγάλα βάθη. Εκεί θερμαίνεται και επεκτείνεται για να διαφύγει προς τα έξω, μέσα από άλλες σχισμές και ρωγμές, γεμάτος όμως από ακτινοβόλα ενέργεια, από ηφαιστειακή ενέργεια, στα γκέιζερ που ανυψώνονται μέσα στη θάλασσα, με τους καπνούς ή τους ατμούς που αναδύονται ξαφνικά μπροστά στα έκπληκτα μάτια των ανθρώπων.

Ο αέρας παίζει στην επιφάνεια της Γης. Περνάει μεταξύ των πετρωμάτων, τραγουδάει μαζί μ’ αυτά τα μυστηριώδη τραγούδια που τους ήχους τους δεν μπορούμε να γράψουμε στο χάρτινο πεντάγραμμο. Κρύβεται μέσα στο φύλλωμα των φυτών κι εμφανίζεται ξαφνικά σαν ένα άτακτο παιδί, προσδίδοντας την παρουσία του μπροστά στο θαυμαστό χορό των φύλλων και των χαμόδεντρων, των βοσκοτοπιών και των μεγάλων κλαδιών. Παίζει με τους ανθρώπους μπερδεύοντας τα ρούχα τους, περνώντας μέσα από τις τρίχες του κεφαλιού τους και ψιθυρίζοντας στ’ αυτιά τους τις μαγικές του λέξεις. Χορεύει ακούραστος με γοργά ή αργά βήματα, σαν απαλό αεράκι ή σαν ανεξέλεγκτη ανεμοθύελλα με ιλιγγιώδεις στρόβιλους. Σηκώνει σωματίδια σκόνης, στραβώνει όταν σκουπίζει τους δρόμους, προετοιμάζει τον ερχομό της βροχής.

Ο Αέρας και το Νερό είναι μεγάλοι φίλοι κι εκφράζουν αυτήν τη σχέση τους με τις πιο διαφορετικές μορφές. Υπάρχουν μέρες που το σμίξιμό τους εκδηλώνεται μέσα από την απαλή κυματιστή ροή των ρευμάτων των ποταμών ή από τα απαλά κύματα της θάλασσας που τελειώνουν τη διαδρομή τους στις ακτές. Βοηθάει να τρέξουν τα νερά. Φέρνει τα ποτάμια προς τη θάλασσα και τη θάλασσα προς τις ακτές. Έτσι συμμετέχει στην αδιάκοπη κίνηση, που είναι το χαρακτηριστικό ολόκληρης της φύσης. Όμως υπάρχουν μέρες που το Νερό κι ο Αέρας αναμιγνύονται με πάθος. Άνεμοι και βροχές, κύματα και δίνες, πλημμυρισμένα ποτάμια, τρομακτικές θαλασσοταραχές, μας μιλούν για την τρομερή δύναμη αυτού του πάθους. Τότε είναι που τα στοιχεία δείχνουν όλη τους τη δύναμη και τρομάζουν τους ανθρώπους, κάνοντας έτσι έκδηλη την κοσμική ρίζα που μας τρέφει. Αν ο άνθρωπος γνώριζε πώς ν’ αναζητά τη ρίζα του, θα καταλάβαινε το Νερό και τον Αέρα της καταιγίδας. Όμως καθώς ο άνθρωπος επαναπαύεται στο σάρκινο κουτί του, περιορίζεται και πνίγεται από εκείνες τις άλλες δυνάμεις, που φυσικά τον ξεπερνούν στο επίπεδο της ύλης.

Για τους σοφούς από τους παλαιούς κόσμους, ο Αέρας ήταν το σύμβολο της Ψυχικής Δύναμης. Ο Αέρας ήταν συγκίνηση, συναίσθημα, πάθος, η μεταβαλλόμενη κινητικότητα της σφαίρας των συναισθημάτων. Για να τον καταλάβουμε, θα αρκούσε να παίξουμε λίγο με τον Αέρα και να τον δούμε πίσω από τα πέπλα του ανέμου.

Οι ευχάριστες αύρες μας θυμίζουν το ήρεμο αίσθημα αγάπης που γεμίζει με ικανοποίηση τους ανθρώπους, όπως η αύρα τη Φύση. Οι απαλοί ψίθυροι, που μόλις ρυτιδώνουν την επιφάνεια της θάλασσας ή που κινούν με χάρη τα πράσινα φύλλα των δέντρων, μοιάζουν πολύ με τα ήπια λόγια της αγάπης, που κάθε τόσο εμείς οι άνθρωποι ξέρουμε να προφέρουμε.

Οι θυελλώδεις και μανιασμένοι άνεμοι είναι η ίδια εικόνα με τα ανεξέλεγκτα πάθη. Αυτά βρυχώνται και επιτίθενται και τα πάθη τσιρίζουν και κάνουν κομμάτια την ψυχολογική ικανότητα. Μπροστά στις μεγάλες ανεμοθύελλες -που ακολουθούνται από τις όχι μικρότερες τρικυμίες του νερού- εμείς συνηθίζουμε να κρυβόμαστε για να προστατευτούμε. Μπροστά στα μεγάλα ξεσπάσματα του πάθους, εμείς δύσκολα μπορούμε να αμυνθούμε. Ποιο φράγμα θα μπορούσε να μας φυλάξει, αν δεν έχουμε μάθει να ζούμε λίγο πιο ψηλά, λίγο πιο σταθερά; Αν καταλαβαίνουμε ότι μια θύελλα ισοπεδώνει ό,τι συναντάει στο πέρασμά της, γιατί δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ότι οι βίαιοι και ασυγκράτητοι πόθοι μπορούν επίσης να ισοπεδώσουν το ίδιο μας το είναι; Γιατί έχουμε πίστη στη φύση και περιμένουμε το τέλος της καταιγίδας, καθώς δεν υπάρχει κακό που να διαρκεί εκατό χρόνια; Και γιατί, αντίθετα, δεν έχουμε πίστη στον εαυτό μας και καταρρέουμε στην πρώτη έφοδο των συγκινησιακών ανέμων;

Είναι μεγάλη η δύναμη του Αέρα, που τα καταφέρνει με τη Γη και με το Νερό, που τα καταφέρνει και με το σώμα μας και τη ζωτικότητά μας. Όμως έχουμε επιμείνει πολλές φορές στο ότι τα παιχνίδια της Μάγια δεν είναι τυχαία, ούτε αναξέλεγκτα. Η γνώση μας είναι αυτό που μπορεί να είναι τυχαίο ή ανεξέλεγκτο, αν δε βασίζεται σε στέρεους νόμους. Η Μάγια παράγει τις αύρες, τους ανέμους και τις θύελλες, παίζει με τον αέρα, όμως ακολουθεί νόμους που ξέρουν από αρχές και σκοπούς, που ξέρουν το λόγο και την αιτία όλων των πραγμάτων. Ας παραδειγματιστούμε από την απλή και τόσες φορές ξεχασμένη διαδικασία της αναπνοής μας. Κάθε φορά που εισπνέουμε, ο Αέρας με την ιδιαίτερη ζωτικότητα διεισδύει στο σώμα μας. Η ασυνειδητότητα με την οποία χειριζόμαστε τη φυσική μας ύπαρξη κάνει να μην παρεμβαίνουμε υπερβολικά σ’ αυτήν τη διαδικασία κι έτσι όλα εκπληρώνονται ρυθμικά, με μαθηματική ακρίβεια, σύμφωνα με την τάξη που ο Αέρας ακολουθεί στις ανώτερες εκδηλώσεις του.

Μπαίνει ο Αέρας: μπαίνει η ενέργεια αυτού του ζωντανού στοιχείου. Ο Αέρας διανέμεται κι ακολουθεί δρόμους καθιερωμένους γι' αυτόν και σε συμφωνία με τον άλλο ιερό ρυθμό των χτύπων της καρδιάς, όπως και οι άνεμοι βρίσκονται σε συμφωνία με τις βροχές και τη θάλασσα. Ο Αέρας μοιράζει το πολύτιμο φορτίο του και φεύγει ξανά προς τα έξω, ζεστός, σχεδόν πυριγενής, όπως οι ηφαιστειακές αναθυμιάσεις από λάσπη και λάβα. Ο Αέρας έχει δωρίσει τη ζωή του και την αγνότητά του για να μπορέσουμε εμείς να ζήσουμε. Κι εμείς εξακολουθούμε να νομίζουμε πως είναι τυχαίο το ότι έχουμε δύο ανοιχτά ρουθούνια στη μύτη...

Ο Αέρας είναι ζωντανός. Πηγαίνει κι έρχεται, φέροντας τη Ζωή σε όλες τις γωνίες. Διεισδύει στη Γη και στη Θάλασσα. Χωράει στις πέτρες, στα φυτά, στα ζώα και στους ανθρώπους. Γνωρίζει τους νόμους του και παίζει για να τους εκπληρώσει. Τραγουδάει, απολαμβάνει, γελάει και κλαίει. Είναι ήπια συγκίνηση, καταστρεπτικό πάθος κι εξυψωμένο συναίσθημα. Ο Αέρας γνωρίζει από μεταλλαγές, ξέρει να βουίζει με θυελλώδη μανία, ξέρει από ευχάριστα θροΐσματα κι έχει μάθει να διεισδύσει σε κάποιους σωλήνες από ύλη, που ο άνθρωπος κατασκεύασε για να αιχμαλωτίζει το τραγούδι του.

Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν ότι η κατασκευή μουσικών οργάνων ήταν ένα χάρισμα από τον Ουρανό κι ευχαριστούσαν τον Απόλλωνα γι’ αυτό το τόσο θαυμαστό δώρο. Ακόμα και σήμερα εξακολουθούμε να φτιάχνουμε όργανα. Αρκεί να φυσήξουμε και να κινήσουμε πλήκτρα, για να ανταποκριθεί ο Αέρας στο κάλεσμά μας και να τραγουδήσει με τους ήχους ενός φλάουτου, με τη θέρμη ενός όμποε ή με την αγένεια ενός τρομπονιού. Κι εμείς που τόσο καλά μπορούμε να ορίζουμε τον Αέρα σ’ αυτούς τους σωλήνες με πλήκτρα και τρύπες, πόσο θα καθυστερήσουμε να μάθουμε το ίδιο παιχνίδι και να διαφεντεύσουμε τον άνεμο των παθών μας, που τρέχουν χωρίς να τα συγκρατεί κανένα όργανο;

* Ινδική θεότητα που συμβολίζει την πλάνη μέσα στην οποία ζούμε

nea-acropoli.gr

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

ΓΡΑΜΜΕΣ HARTMANN - ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΔΟΝΗΣΕΙΣ

Ζούμε μέσα σε ένα τεράστιο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, που είναι το αποτέλεσμα των συνεχών ανταλλαγών ενέργειας μεταξύ του πλανήτη μας και του κοσμικού Σύμπαντος.

Και κάθε ανθρώπινο ον, όπως άλλωστε και κάθε μορφή ζωής (όπως αποδεικνύει και η τεχνική Kirlian), είναι και μια ηλεκτρομαγνητική μηχανή (με νόηση φυσικά!), ένας δέκτης, ένας συμπυκνωτής, ένας μετατροπέας και ένας ευαίσθητος πομπός της αρμονίας του σύμπαντος.

Το 1935 ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης E. Hartmann, ανακάλυψε ότι η επιφάνεια της Γης σαρώνεται από ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες, οι οποίες, εάν δεν υπάρχουν τοπικές ανωμαλίες, σχηματίζουν ένα τετράπλευρο δικτύωμα που έχει πλευρά, στον άξονα Βορρά - Νότου 2μ. και στον άξονα Ανατολής _ Δύσης 2,3 έως 2,5 μ. και πάχος και στις δύο περιπτώσεις περίπου 21 εκ. Στα σημεία που διασταυρώνονται οι γραμμές - που ονομάστηκαν προς τιμήν του ανθρώπου που τις μελέτησε όσο κανείς άλλος ΓΡΑΜΜΕΣ HARTMANN - δημιουργούνται κόμβοι, οι οποίοι είναι εξαιρετικά επικίνδυνοι για την υγεία του ανθρώπου. Ωστόσο, και πριν από τον Hartmann, πολλοί λαοί, και μάλιστα σε διάφορες ιστορικές περιόδους της ανθρωπότητας, γνώριζαν αρκετά πράγματα γι’ αυτό το δίκτυο. Διαταραχές των διαστάσεων του τετραπλεύρου του δικτύου σημειώνονται μόνο όταν π.χ. κάτω από το έδαφος περνάει ένα υπόγειο ποτάμι.

Εύκολα αναγνωρίζει κανείς τη χάραξη αυτών των γραμμών στο έδαφος, χρησιμοποιώντας την τεχνική της παραδοσιακής ραβδοσκόπησης. Ο Hartmann ανέπτυξε αυτή την τεχνική, όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε και στα παρακάτω σκίτσα, χρησιμοποιώντας τις παράλληλες ράβδους ή τη λεγόμενη lobe antenne. Την ίδια έρευνα μπορούμε να πραγματοποιήσουμε χρησιμοποιώντας ένα εκκρεμές...

Την τέχνη της ραβδοσκοπίας γνώριζαν και οι πρώτοι κάτοικοι του Άτλαντα στο Μαρόκο, πριν από 3.000 χρόνια, γεγονός που μαρτυρούν οι βραχογραφίες στην περιοχή Τασιλιν - Άζτζερ.

Τη γνώση αυτή κατείχε και ο Μωϋσής (όπως φαίνεται και στο βιβλίο της Εξόδου), καθώς και ο Κινέζος αυτοκράτορας Τu, που στο 2200 μ.Χ. εικονίζεται κρατώντας μια ράβδο. (Οι Κινέζοι θεωρούσαν ότι μέσα από τους γεωπαθογόνους κόμβους επικοινωνούν οι Δράκοντες με τον ανθρώπινο κόσμο.) Την τέχνη αυτή, σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες, γνώριζαν επίσης οι Αιγύπτιοι, οι Εβραίοι, οι Πέρσες, οι Δρυίδες, οι Αρχαίοι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Ινδουιστές και οι Ινδιάνοι της Αμερικής, όχι όμως και η σύγχρονη κοινωνία μας!

Πολλοί λαοί όχι απλώς σέβονταν τη Φύση, αλλά και βάσιζαν την αρχιτεκτονική των σπιτιών τους και των δημόσιων κτιρίων τους στη γνώση κάποιων νόμων της και φυσικά στη γνώση, έστω και πρωτόγονη και ανερμήνευτη των ακτινοβολιών της Γης.

Πόσοι γνωρίζουν άραγε ότι στην περίπτωση των διαμερισμάτων που βρίσκονται πάνω από τον 6ο ή 7ο όροφο της πολυκατοικίας, όπου εξαιτίας του συνδυασμού των κοσμικών ακτινοβολιών αλλά και του μεταλλικού οπλισμού του σκυροδέματος παρατηρείται μια σοβαρή μείωση των αποστάσεων και παραμόρφωση των γραμμών Ηartmann, με αποτέλεσμα να μειώνονται και οι αποστάσεις των ουδέτερων ζωνών, των σημείων δηλαδή όπου μπορεί κανείς να τοποθετήσει το κρεβάτι ή το γραφείο του.

Οι δόσεις που δέχεται κανείς στο 15ο ή στον 40ο όροφο των λεγόμενων ουρανοξυστών είναι τόσο μεγάλες που προξενούν μακροπρόθεσμη μείωση της αντίστασης του νευρικού συστήματος και διαταραχές της ψυχική ισορροπίας. Δεκαετείς έρευνες που έγιναν στην πρώην Δυτική Γερμανία σε κατοίκους πολυκατοικιών απέδειξαν ότι όσοι έμεναν πάνω από το επίπεδο του 15ου ορόφου, αρρώσταιναν κατά 57% περισσότερο από τους ενοίκους των χαμηλότερων του 15ου ορόφου διαμερισμάτων.

Υπάρχει, εξάλλου, μεγαλύτερη πιθανότητα να αρρωστήσουμε, εάν πάνω σε ένα γεωπαθογόνο κόμβο τοποθετήσουμε το κρεβάτι μας, παρά το γραφείο μας, κι αυτό γιατί όταν κοιμόμαστε ο οργανισμός χάνει κατά 70% τα συστήματα άμυνας που διαθέτει για να αντιμετωπίσει τις εξωτερικές απειλές.

Για να αντισταθμίσει λοιπόν τη μεγάλη δόση ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, το σώμα αντιδρά με μια υπερδραστηριοποίηση των ιστών, που μπορεί να οδηγήσει μέχρι τον καρκίνο. Ο Hartmann μάλιστα ποσοστοποίησε τις έρευνές του, καταλήγοντας να πιστεύει ότι το 60% των περιπτώσεων ασθένειας οφείλονται στον τόπο και το χώρο κατοικίας.

Άλλες παρατηρήσεις απέδειξαν ότι στους γεωπαθογόνους κόμβους υπάρχει αύξηση συγκέντρωσης του τόσο επικίνδυνου για την υγεία ραδόνιου, αλλά και ακτινοβολιών γάμα (Γ). Την κίνηση του ραδόνιου, αλλά και άλλων επικίνδυνων πτητικών αερίων που προέρχονται από το υπέδαφος, διευκολύνει η ύπαρξη τεκτονικών ρηγμάτων και μικρότερων εδαφικών ρηγματώσεων, η οποία δημιουργεί επίσης, όπως τα υπόγεια ύδατα, γεωπαθογόνους κόμβους.

Κάθε ανωμαλία στη γεωλογική σύσταση του υπεδάφους μεταφράζεται σε μια τοπική διαταραχή των δυναμικών γραμμών του γήινου πεδίου, που μπορεί να καταγραφεί στην επιφάνεια της Γης. Για παράδειγμα, η ύπαρξη υπόγειων υδάτων προκαλεί μετρήσιμα φαινόμενα, όπως ανωμαλίες του γήινου μαγνητικού πεδίου, αύξηση του δυναμικού του πεδίου των υπερβραχέων κυμάτων, μείωση της υπεριώδους ακτινοβολίας, μικροδυναμική αταξία κ.λ.π..

Άλλες μετρήσεις αποδεικνύουν την ύπαρξη γήινων ρευμάτων και φυσικών ηλεκτρικών ρευμάτων που κυκλοφορούν στο έδαφος, σε μεταβαλλόμενα βάθη. Τα ρεύματα που σχετίζονται με τις επιφανειακές γεωλογικές στρώσεις του εδάφους αποδίδονται στις εξωτερικές διαφορές του γήινου μαγνητικού πεδίου, κάτω από τη δράση του ηλιακού συστήματος και του εσωτερικού πυρήνα της Γης. Και είναι ενδιαφέρον να γνωρίζουμε ότι η ένταση και το δυναμικό αυτών των ρευμάτων αυξάνονται όταν παρατηρείται ένα χαμηλό βαρομετρικό, ιδίως, πριν από μια καταιγίδα. Μια τεχνητή πηγή, όπως είναι ένας σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, μπορεί με τη σειρά της να προξενήσει τη γέννηση πλανητών και παλλόμενων ρευμάτων, των οποίων η κίνηση γίνεται μέσω της Γης (το ίδιο συμβαίνει και με τις ηλεκτρικές γραμμές των σιδηροδρόμων).

Η απορρόφηση ενέργειας από τους ιστούς του ανθρώπου οφείλεται βασικά στην παρουσία νερού και ιόντων. Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται περίπου από 70% νερό. Το μόριο του νερού όμως αποτελεί ένα ηλεκτρικό δίπολο με θετικό φορτίο μεταξύ των δύο ατόμων υδρογόνου και με αρνητικό στην άλλη άκρη του που βρίσκεται το άτομο του οξυγόνου.

Έτσι λοιπόν, όταν το σώμα μας βρεθεί μέσα στο Η/Μ πεδίο, τα μόρια του νερού, που είναι ηλεκτρικά δίπολα, θα αρχίσουν να περιστρέφονται ή να πάλλονται στο ρυθμό της συχνότητας του κύματος. Όσο πιο γρήγορα πάλλονται και όσο η διάρκεια του φαινομένου είναι μεγαλύτερη τόσο μεγαλύτερα ποσά θερμότητας θα παραχθούν.

Ο οργανισμός του ανθρώπου διαθέτει θερμορυθμιστικούς μηχανισμούς, που διατηρούν τη θερμοκρασία του σώματος σταθερή μεταξύ 36 και 37 βαθμών Κελσίου. Όταν τα παραγόμενα κατά τον παραπάνω τρόπο ποσά θερμότητας είναι σχετικά μικρά, τότε οι θερμορυθμιστικοί μηχανισμοί μπορούν και απάγουν αυτά τα ποσά της θερμότητας και η θερμοκρασία του σώματος παραμένει στους 36-37 βαθμούς. Όταν όμως τα παραγόμενα ποσά θερμότητας υπερβούν κάποια τιμή, τότε οι μηχανισμοί αυτοί δεν μπορούν να ανταποκριθούν πλήρως και έτσι έχουμε αύξηση της θερμοκρασίας σε ιστούς ή όργανα του σώματος πάνω από 37 βαθμούς.

Για κάποια όργανα του ανθρώπινου σώματος η αύξηση της θερμοκρασίας έχει μεγάλη σημασία. Το ενδιαφέρον εστιάζεται κυρίως στους φακούς των οφθαλμών, στο νευρικό ιστό, στα γονίδια καθώς και στα έμβρυα.

Εάν η θερμοκρασία των φακών των ματιών από 37οC ανέλθει στους 42οC, μπορεί να προκύψει μη αναστρέψιμη μετουσίωση της πρωτεΐνης των φακών, με συνέπεια τη δημιουργία καταρράκτη. Αυτό βέβαια για να συμβεί πρέπει η προσπίπτουσα πυκνότητα ισχύος, δηλαδή η «ένταση» του Η/Μ πεδίου, να είναι αρκετά υψηλή.

Ο ίδιος ο πλανήτης μας, η Γη, είναι και ο ίδιος ένας «μαγνητικός κομήτης», που περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, γύρω από τον Ήλιο και γύρω, σε τελευταία ανάλυση, από το Σύμπαν και κάθε κίνησή του συνοδεύεται από φαινόμενα μαγνητικής και ηλεκτρικής επαγωγής, είτε στο έδαφος και τους ωκεανούς είτε στην ατμόσφαιρα και τη στρατόσφαιρα.

Ο ζωτικός μας χώρος βρίσκεται μέσα σε ένα φυσικό πεδίο ακτινοβολίας που περιλαμβάνει την κοσμική ακτινοβολία, τους «ηλιακούς και σεληνιακούς ανέμους» και την ακτινοβολία γήινης προέλευσης.

Πρόσφατες μελέτες απέδειξαν ότι δεχόμαστε χωρίς σταμάτημα από το κέντρο του γαλαξία μας κύματα ακτινοβολιών, που ανακαλύφθηκαν χάρη σε εξαιρετικά ευαίσθητα ηλεκτρονικά όργανα. Αυτά τα κύματα οφείλονται στην κίνηση των άστρων και στις δυνάμεις με τις οποίες αυτά έλκονται ανάλογα με τη μάζα τους, την ταχύτητα περιστροφής τους και την απόστασή τους. Επηρεάζουν σημαντικά το γήινο μαγνητικό πεδίο και βρίσκονται στη βάση των κοσμικών δονήσεων ή των λεγόμενων «σύνθετων ηλεκτρομαγνητικών δονήσεων».

Όλη αυτή η ενέργεια λοιπόν που περιβάλλει τη γη αποτελείται από επιμέρους στοιχεία:

α) την ακτινοβολία που προέρχεται από τη διάσπαση της ύλης, διαδικασία που απελευθερώνει ενέργεια (ραδιενέργεια),

β) την ηλιακή ακτινοβολία που φτάνει στη Γη

γ) την κοσμική ακτινοβολία

δ) τη γήινη ακτινοβολία, δηλαδή την ακτινοβολία που στέλνει προς το Σύμπαν η Γη, μέρος της οποίας απορροφά ένα τμήμα της ακτινοβολίας του Ήλιου.
Την ημέρα λοιπόν η Γη δέχεται περισσότερη ενέργεια από το Σύμπαν σε σχέση με αυτή που ακτινοβολεί προς αυτό ενώ τη νύχτα συμβαίνει το αντίθετο φαινόμενο

ε) Τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας που μεταβάλλεται ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες.


Η προσεχτικότερη παρατήρηση της Φύσης μπορεί να μας κάνει να ανακαλύψουμε κάποιες γεωπαθογόνες ζώνες (π.χ. άρρωστα δέντρα με καρκινώματα στον κορμό ή με παραμορφωμένο κορμό, άρρωστα ζώα κ.λ.π.).

Στο να κόψουμε (εάν φυσικά υπάρχουν στην περιοχή) αρσενικά κλαδιά φτέρης (polypodiaceae) και να τα βάλουμε σε ένα βάζο με νερό για 24 ώρες. Εάν μετά την πάροδο αυτού του χρονικού διαστήματος μαραθούν, αυτό σημαίνει ότι στην περιοχή απ’ όπου κόπηκαν υπάρχουν έντονα γεωβιολογικά προβλήματα.

Ζώα που ήταν υποχρεωμένα από τον άνθρωπο να ζουν σε γεωπαθογόνες ζώνες:

τα κουνέλια παρουσίαζαν αρθριτικά και τριχόπτωση
οι σκύλοι ρευματισμούς
οι κότες λευχαιμία
τα βοοειδή στειρότητα, μείωση του βάρους τους και της παραγωγής τους σε γάλα.
όσον αφορά δε στα ποντίκια, που τόσο, κακώς, τα απεχθάνεται ο ανθρωποκεντρικός μας πολιτισμός, αποφεύγουν εντελώς τους τόπους που έχουν έντονες ακτινοβολίες και γεωπαθογόνους κόμβους, γι’ αυτό και η παρουσία τους σε ένα σπίτι θεωρείται καλό και όχι κακό σημάδι (πέρα βέβαια από τις ζημιές που μπορούν να προκαλέσουν στα τρόφιμα, πρόβλημα που μπορεί να λυθεί με μία ή περισσότερες γάτες, που ας σημειωθεί, πράγμα περίεργο, προτιμούν όπως και οι μέλισσες, καθώς και τα μυρμήγκια να κάθονται πάνω σε γεωπαθογόνους κόμβους!).

Γι’ αυτό και η παρουσία μιας γάτας έχει θεραπευτική σημασία για ένα σπίτι, γιατί αυτή συγκεντρώνει, «καταπίνει» θα λέγαμε, τις αρνητικές ακτινοβολίες, στις οποίες περιλαμβάνονται κι εκείνες που προέρχονται από ψυχολογικά προβλήματα.

(Αυτό με την προϋπόθεση ότι η γάτα μπορεί να βγει στη Φύση και αν αποφορτιστεί, τουλάχιστον μια φορά την ημέρα).

Έχει αποδειχτεί επιστημονικά ότι, εάν ο μελισσοκόμος τοποθετήσει την τεχνητή του κυψέλη πάνω σε γεωπαθογόνο κόμβο, η ετήσια παραγωγή μελιού πολλαπλασιάζεται.

ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ:

ΦΥΤΑ: Τριαντάφυλλα, ηλίανθοι, μπιγκόνιες, αζαλέες, κάκτοι, αγγουριές, κρεμμύδια.

ΔΕΝΤΡΑ: Μηλιά, ροδακινιά, οξιά.


ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ:


ΦΥΤΑ: Σπαράγγια, μανιτάρια, φαρμακευτικά φυτά.

ΔΕΝΤΡΑ: Βελανιδιά, έλατο, κερασιά, δαμασκηνιά.

Τα βακτήρια και οι ιοί πολλαπλασιάζονται όταν τοποθετηθούν πάνω σε γεωπαθογόνους κόμβους.

Η ύπαρξη πολλών γεωπαθογόνων κόμβων σε διάφορες περιοχές δημιούργησαν ψυχολογικά και άλλα προβλήματα στους κατοίκους τους.

Από βιολογικής άποψης, οι μεν θετικοί κόμβοι υποβοηθούσαν στην αύξηση των καρκινικών κυττάρων, οι δε αρνητικοί στην ανάπτυξη λοιμωδών νόσων!

Η γη, σύμφωνα με τη θεωρία του γιατρού Hartmann, συμπεριφέρεται όπως ο αρνητικός οπλισμός ενός τεράστιου πυκνωτή, του οποίου ο θετικός πόλος δεν είναι άλλος από το Σύμπαν, από τον Κόσμο, πράγμα που δημιουργεί πάνω από το έδαφός της, ένα ηλεκτρικό πεδίο, του οποίου το διάνυσμα είναι 100 έως 150 volts.

Το ηλεκτρικό δυναμικό της ατμόσφαιρας αυξάνεται ανάλογα με το υψόμετρο και μειώνεται εάν υπάρχει υγρασία στον αέρα.

Ποικίλλει, εξάλλου, ανάλογα με την εποχή, φτάνοντας στο μέγιστο σημείο του το καλοκαίρι, αλλά και ανάλογα με την ώρα: στις 8 το βράδυ σημειώνεται το μέγιστο ηλεκτρικό δυναμικό της ατμόσφαιρας, οπότε αυξάνεται η αρτηριακή πίεση του ανθρώπου. Μειώνεται δε σταδιακά, φτάνοντας στο χαμηλότερο σημείο του στις 4 το πρωί, στη περίοδο του βαθέως ύπνου, οπότε και μειώνεται η αρτηριακή πίεση.

Εξάλλου, κάθε θάμνος, κάθε δέντρο, κάθε ζώο και κάθε πουλί συμπεριφέρεται σαν μια κεραία που διατρέχεται από το ουράνιο θετικό πεδίο, το οποίο μειώνεται από τη γήινη αρνητική πολικότητα. Η γήινη επίσης χλωρίδα και πανίδα μπορεί να μας διδάξει πολλά για τα φορτία του εδάφους. Τα ρείκια, τα πιξάρια, οι τούγιες προτιμούν π.χ. τα εδάφη με θετικό ηλεκτρικό χαρακτήρα.

Οι κότες, οι πάπιες, οι γάτες, οι σκύλοι, οι πέρδικες και ο λαγοί τα προτιμούν επίσης, γιατί εκεί αναπτύσσονται καλύτερα. Τα σαλιγκάρια, οι γυμνοσάλιαγκες και ο σαλαμάνδρες εκλέγουν εδάφη αρνητικά ηλεκτρισμένα, όπου αναπτύσσονται μερικές ποικιλίες μολόχας. Σε ουδέτερες ζώνες από πλευράς γήινου ηλεκτρισμού συναντάμε φτέρες, σπαρτά και σπαράγγια, ποντίκια και μύγες!

Ότι υπάρχουν λοιπόν ακτινοβολίες, γήινες και κοσμικές, είναι προφανές και επιστημονικώς αποδειγμένο, και μάλιστα, θα μπορούσαμε κατά κάποιον τρόπο να τις κατατάξουμε σε διάφορες κατηγορίες. 1η κατηγορία: τις ακτινοβολίες που οφείλονται σε κίνηση υπόγειων υδάτων, σε τεκτονικά ρήγματα, σε κοιτάσματα ραδιενεργών πετρωμάτων, σε τοπικές διαταραχές του μαγνητικού πεδίου και σε υπόγεια σπήλαια.

Οι πρόγονοί μας ήξεραν, ότι είναι ανθυγιεινό, να κοιμάται κανείς κοντά σε πηγές, γιατί μπορεί να δημιουργηθούν πονοκέφαλοι, αϋπνίες και ρευματισμοί, ή ότι δεν πρέπει να κοιμάται κανείς κάτω από τις συκιές (πού να ήξερε ότι το δέντρο της συκιάς αναπτύσσεται καλύτερα σε γεωπαθογόνα σημεία!) γιατί «εκεί βγαίνουν οι καλικάντζαροι»!

Ο μηχανικός Cody μετά από έρευνα χρόνων κατέληξε ότι:

Οι επικίνδυνες ακτινοβολίες υπάρχουν, μπορούμε δε να τις εντοπίσουμε και να τις μετρήσουμε
Οι ακτινοβολίες της Γης «ανεβαίνουν» κάθετα στο επίπεδο του εδάφους, χωρίς πλευρική διάδοση.
Η παραμικρή αλλαγή στην ατμόσφαιρα συνοδεύεται από μια ση-μαντική μεταβολή της έντασης της γήινης ακτινοβολίας που προέρχεται από το υπέδαφος.
Η ένταση της ακτινοβολίας μεταβάλλεται κατά την ίδια λογική ανάλογα με τη θερμοκρασία: φτάνει στο μέγιστο σημείο της το καλοκαίρι, ελαχιστοποιείται στο κρύο και περίπου μηδενίζεται στον παγετό. Εξάλλου οι ακτινοβολίες είναι πιο δυνατές κατά τις ηλιόλουστες μέρες και την ανατολή του Ήλιου. Μια δε παρατεταμένη περίοδος βροχής προκαλεί αισθητή πτώση των τιμών τους.
Σε 24ωρη βάση έχουμε ένα maximum στις 5 το πρωί κι ένα minimum στις 10 το πρωί.

2η κατηγορία: Οι ακτινοβολίες που οφείλονται σε παλιές ανθρώπινες δραστηριότητες.

π.χ. σε εκσκαφή υπόγειων στοών ορυχείων, γραμμών του υπόγειου σιδηρόδρομου, αποχετευτικά δίκτυα, πηγάδια κ.λ.π. που δημιούργησαν ισχυρές πηγές τονισμού και συγκέντρωσης των γήινων ακτινοβολιών.

3η κατηγορία: Οι ακτινοβολίες που οφείλονται στις σύγχρονες ανθρώπινες δραστηριότητες, δηλαδή οι ηλεκτρικές, ηλεκτρονικές και πυρηνικές ακτινοβολίες.

Όσον αφορά τώρα τον μαγνητισμό της γης η επιφάνεια του γήινου πλανήτη σαρώνεται από ένα κανονικό μαγνητικό πεδίο, του οποίου ο βόρειος μαγνητικός πόλος μετακινείται αργά από χρόνο σε χρόνο.

Η ένταση αυτού του πεδίου εξαρτάται από τις ώρες της ημέρας και παρουσιάζει δύο μέγιστα και δύο καθημερινά όρια (το ένα από αυτά τα ελάχιστα είναι στις 4 το πρωί, ώρα που σταματούν από το γεωγραφικό μήκος ή πλάτος και το συγκεκριμένο τόπο όπου γίνεται η μέτρηση (π.χ. μαγνητικές διαταραχές καταγράφονται εκεί όπου υπάρχουν τεκτονικά ρήγματα και κίνηση υπόγειων ποταμών).

Επίσης, σε ένα μικρότερο βαθμό, κάθε μεταλλικό αντικείμενο, που έχει θαφτεί εδώ και αιώνες στη γη, «θυμάται», έχει δηλαδή απομνημονεύσει στα μόριά του την κατεύθυνση αυτή και, εάν τοποθετηθεί πάνω σε ένα κομμάτι επιπλέοντος φελλού, τείνει να ξαναπάρει την αρχική του κατεύθυνση!

Οι δυναμικές γραμμές ενός μαγνήτη που έχουν υλοποιηθεί με τη βοήθεια ρινισμάτων σιδήρου είναι μάλιστα ανάλογες των γραμμών που παρατηρούνται σε έναν κομμένο κορμό δέντρου!

Γιατί στη Φύση τα δέντρα αναπτύσσονται ακολουθώντας μια τέλεια ισορροπία, σε σχέση με τις τέσσερις βασικές διευθύνσεις του ορίζοντα. Συχνά μάλιστα πάνω στους κορμούς τους αναγνωρίζουμε τη διεύθυνση του Βορρά, λόγω της παρουσίας ενός πράσινου μύκητα, του είδους pleurococcous, ενός μονοκυτταρικού οργανισμού που χρησιμεύει ως πυξίδα μέσα στη Φύση!

Εξάλλου, κάποιοι Καναδοί επιστήμονες απέδειξαν ότι τα φτερά των πουλιών παίζουν ένα ρόλο αντένας (κεραίας) συλλαμβάνοντας τα ηλεκτρομαγνητικά (Η/Μ) κύματα υψηλής συχνότητας που εκπέμπει η Γη.

Εκεί μάλιστα που υπήρχαν ανωμαλίες και διαταραχές του Η/Μ πεδίου, εξαιτίας της ύπαρξης π.χ. ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών πομπών, γραμμών υπερυψηλής τάσης και σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, τα πουλιά αντιμετώπιζαν προβλήματα προσανατολισμού.

Τέλος, ο Γερμανός βιολόγος Frankel απέδειξε ότι και τα βακτηρίδια είναι ικανά να προσανατολίζονται μέσα στη λάσπη των ποταμών και των λιμνών χρησιμοποιώντας το γήινο μαγνητικό πεδίο! «Τα τεύτλα αναπτύσσονται καλύτερα όταν φυτευτούν σε γραμμές προσανατολισμένες στον άξονα Βορρά - Νότου. Τα κλαδιά των δέντρων αναπτύσσονται καλύτερα στον άξονα Ανατολής - Δύσης. Αν μια αγελάδα κοιτάζει ανατολικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, θα γεννηθεί σίγουρα θηλυκό, ενώ δυτικά σίγουρα αρσενικό. Οι ελέφαντες πεθαίνουν κοιτάζοντας προς τη Δύση. Το φύλο ενός παιδιού εξαρτάται από τον προσανατολισμό του ζευγαριού τη στιγμή της σύλληψης» κ.λ.π...

Θα μπορούσαμε φυσικά να πούμε πολλές τέτοιες δοξασίες, από τις οποίες άλλες έχουν μεγάλη και άλλες πολύ μικρή σχέση με την πραγματικότητα. Όλες, όμως, δείχνουν την περιέργεια του ανθρώπου και την προσπάθειά του να ερμηνεύσουν μια σειρά από φυσικά φαινόμενα, που οφείλονται και στην ύπαρξη των κύριων σημείων του ορίζοντα.

Πόσες φορές δε λέμε ότι ο τάδε άνθρωπος «έχει την αίσθηση του προσανατολισμού»! Γιατί, πραγματικά, κάποιοι συνάνθρωποι μας έχουν αυτή την έκτη αίσθηση και μπορούν εύκολα να προσανατολιστούν, ενώ κάποιοι άλλοι χάνονται ακόμα και σε ένα εύκολο σημείο.

Στο ανθρώπινο σώμα υπάρχουν έξι ζώνες υποδοχής των γήινων μαγνητικών επιδράσεων. Δύο δέκτες (ένας δεξιά και ένας αριστερά) βρίσκονται στο επίπεδο των οφρυϊκών τόξων (φρύδια), δύο στο επίπεδο του λαιμού, δύο άλλοι στο επίπεδο των αγκώνων, δύο στους οσφυϊκούς μυς, δύο στα γόνατα και τέλος δύο στις πατούσες.

Αυτοί οι διαφορικοί δέκτες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στη μεταβολή του γήινου μαγνητικού διανύσματος. Η αλλαγή του μαγνητικού πεδίου, όσο μικρό κι αν είναι αυτό (ύπαρξη μαγνητικών πετρωμάτων, υπόγεια ύδατα, σπήλαια, ρήγματα κ.λ.π.), στην ισορροπία ενός από αυτά τα ζεύγη δεκτών βρίσκεται στη βάση του υποτιθέμενου «μαγικού σήματος», που εκδηλώνεται όταν χρησιμοποιούμε τις ράβδους της κλασικής ραβδοσκοπίας ή το εκκρεμές.

Πολλοί άλλοι επιστήμονες απέδειξαν ότι τόσο η χειρωνακτική όσο και η πνευματική εργασία διευκολύνονται, όταν ο χώρος εργασίας είναι προσανατολισμένος στην κατεύθυνση Ανατολής - Δύσης κι ο χώρος ύπνου και ξεκούρασης στην κατεύθυνση Βορρά - Νότου.

Πολλοί επίσης συγγραφείς διαπίστωσαν ότι εμπνέονταν καλύτερα όταν το γραφείο τους «έβλεπε» τη Δύση. Ο νότιος προσανατολισμός προκαλεί νευρικότητα, ο ανατολικός καλή διάθεση, ενώ ο βόρειος ηρεμεί τα νεύρα. Σύμφωνα με τον πρωτοπόρο γιατρό Hartmann, η ροή του αίματος προσανατολίζεται ανάλογα με το μαγνητικό πεδίο του συγκεκριμένου τόπου, δηλαδή περίπου με το κεφάλι του Βορρά, εξαιτίας της ύπαρξης σιδήρου μέσα στο αίμα.

Ας κοιμόμαστε λοιπόν με το κεφάλι στο Βορρά. Όταν όμως πρόκειται για ένα μικρό μεσημεριάτικο ύπνο (siesta), είναι προτιμότερο από καιρό σε καιρό να τοποθετούμε το κεφάλι μας στην Ανατολή, ούτως ώστε να ενισχύουμε ψυχικά τον οργανισμό μας.

Εξάλλου, Ρώσοι επιστήμονες απέδειξαν ότι υπό την επίδραση ενός σωστά μελετημένου μαγνητικού πεδίου η δράση των λευκοκυττάρων αυξάνεται, η αναπνοή γίνεται πιο ήρεμη και ότι οι μικροί κακοήθεις όγκοι των ζώων αυτοαπορροφώνται.

Η χρήση, μετά από ειδική μελέτη, μαγνήτη στα υπνοδωμάτια (για μερικά λεπτά ή μερικές ώρες της ημέρας) μπορεί να επαναφέρει τη ζωτική ισορροπία ενός διαταραγμένου μαγνητικού πεδίου.

Είναι βέβαιο ότι όλες οι παραδοσιακές κοινωνίες ήξεραν να προσανατολίζουν τα σπίτια τους σύμφωνα με το μαγνητικό Βορρά (που δε συμπίπτει με το γεωγραφικό Βορρά) και αυτό το αποδεικνύουν όλες οι έρευνες που έγιναν κατά καιρούς για τους Ατζέκους και τους Μάγια και για διάφορους λαούς της Αφρικής, της Αυστραλίας και της Πολυνησίας.

Όμως, μόνο στην Κίνα, ολόκληρη η αρχιτεκτονική δημιουργία βασίστηκε στην έννοια του Σύμπαντος, της Γης και της σχέσης μεταξύ τους, ενώ η σχέση του ανθρώπου με τα τέσσερα βασικά σημεία του ορίζοντα βρήκε την αποθέωσή της. Υπενθυμίζω ότι, πριν χτιστεί οτιδήποτε, ο υποψήφιος κατασκευαστής ζητούσε τη γνώμη ενός γεωμάντη.

Η κινέζικη γεωμαντία ή Feng-Shoui αναφέρεται στην ύπαρξη δύο ρευμάτων μαγνητικού χαρακτήρα: το ένα yang, θετικής πολικότητας (γαλάζιος δράκοντας), το άλλο yin, αρνητικής πολικότητας (λευκή τίγρης) και σημειώνει ότι το ιδανικό μέρος για να κατασκευαστεί κάτι συγκεντρώνει πολλές γήινες αλλά και κοσμικές ιδιότητες. Το παραδοσιακό εξάλλου γιαπωνέζικο σπίτι είναι προσανατολισμένο σύμφωνα με τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, ενώ το κρεβάτι του ζευγαριού έχει πάντοτε το προσκέφαλο στο Βορρά, ούτως ώστε «οι μυστηριώδης χυμοί της γης, να προστρέχουν πάντοτε σε βοήθειά τους».


Ο λαός των Ντογκόν, στο Μάλι της Αφρικής, προσανατολίζει τα σπίτια του και τα κρεβάτια του στον άξονα Βορρά - Νότου και οι άντρες κοιμούνται πάντοτε στη δεξιά τους πλευρά ατενίζοντας τη Δύση, ενώ οι γυναίκες στην αριστερή, κοιτάζοντας προς την Ανατολή, στη θέση δηλαδή ακριβώς που θα έχουν και μέσα στο μνήμα όταν πεθάνουν!


Γι’ αυτό οι επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων που κοιμούνται ή που εργάζονται πάνω από υπόγεια ύδατα είναι σημαντικές, αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτά όχι μόνο προκαλούν ακτινοβολίες, αλλά και μεταφέρουν πολλές φορές ραδιενεργά υλικά. Και σ’ αυτό όμως το σημείο υπάρχουν διαφοροποιήσεις, π.χ. τα υπόγεια ποτάμια που κινούνται στην κατεύθυνση Ανατολής - Δύσης είναι τα πιο επικίνδυνα από εκείνα που κινούνται στον άξονα Βορρά - Νότου κ.λ.π.


Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο μαίανδρος Λαβαπάτα στο σαν Αγκουστίν της Κολομβίας, όπου το νερό που προέρχεται από έναν παρακείμενο ποταμό, πριν οδηγηθεί στην κατανάλωση, περνούσε από ένα δαιδαλώδες σύστημα αγωγών διάφορων διατομών και μορφών, για να αυξηθεί η δυναμική του. Ανάμεσα στους διάφορους αυτούς αγωγούς, είχαν χαραχτεί οι μορφές υδρόβιων ερπετών: βατράχων, σαλιγκαριών, σαλαμάνδρων κ.λ.π., συμβόλων δηλαδή, σύμφωνα με τις ινδιάνικες παραδόσεις, της γονιμότητας.

Στην έξοδο αυτού του συστήματος, οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν όσο νερό τους ήταν απαραίτητο και στη συνέχεια το υπόλοιπο το διοχέτευαν, με τον ίδιο τρόπο, πίσω στο ποτάμι, στη Φύση, ευχαριστώντας της που τους το προμήθευε.

Αλλά και οι Άραβες γνώριζαν τη δύναμη του νερού και τον τρόπο αναζωογόνησής του και γι’ αυτό οι θαυμάσιας αρχιτεκτονικής δημόσιες βρύσες, που έχτιζαν παντού από όπου περνούσαν, είχαν συχνά οχταγωνική μορφή, που βασιζόταν στη γνώση του ότι το νερό κυλάει σχηματίζοντας συχνά τον αριθμό 8 στις περιδινήσεις του, αριθμό που συμβόλιζε για τους Άραβες αριθμοφιλόσοφους την ανοδική και καθοδική κυκλοφορία της ενέργειας μεταξύ της Γης και του ουρανού.

Το οχτάγωνο, είναι, άλλωστε, παραδοσιακά η ενδιάμεση μορφή μεταξύ του τετραγώνου (που συμβολίζει τη Γη) και του κύκλου (που συμβολίζει τον ουρανό), ενώ το νερό είναι το στοιχείο που εκφράζει τις ενεργητικές ανταλλαγές μεταξύ του κοσμικού Σύμπαντος και του πλανήτη μας!

Είναι γεγονός π.χ. ότι οι σπόροι του σιταριού αναπτύσσονται λιγότερο καλά μέσα σε νερό που έχει δονηθεί τη στιγμή π.χ. μιας ολικής έκλειψης Ηλίου. Στην αρχαία Βαβυλώνα, για παράδειγμα, πριν κατασκευαστεί ένα παλάτι ή ένας ναός, προηγούνταν μια περίοδος πολλών χρόνων, στη διάρκεια της οποίας κατοικίδια ζώα αφήνονταν να ζήσουν ελεύθερα στο χώρο που είχε επιλεγεί. Κάποιοι ειδικοί μελετούσαν τη συμπεριφορά τους και αποφαίνονταν για την καταλληλότητα ή όχι του τόπου.

Αντίστοιχες πρακτικές είχαν οι Αζτέκοι και οι Κέλτες (που γνώριζαν, μάλιστα, 2.000 χρόνια πριν από τη σημερινή εποχή, την ύπαρξη της κοσμικής ακτινοβολίας) αλλά και οι αρχαίοι Κινέζοι, που έψαχναν στο χώρο να βρουν την αρμονία μεταξύ του yin και του yang.

Στο θηλυκό στοιχείο της Γης, που αντιπροσωπεύουν τα σπήλαια, τα βάραθρα και τα βουνά, κατοίκησαν κάποτε ξωτικά και θεοί διαφόρων ονομάτων, με διασημότερους τους 12 θεούς του Ολύμπου. Τώρα κατοικεί το πνεύμα του Προφήτη Ηλία, στα εκατοντάδες εκκλησάκια, που είναι αφιερωμένα στη μνήμη του και που βρίσκονται σε μεγάλο υψόμετρο και στα ελληνικά βουνά. Τα μενίρ και τα ντολμέν χρησιμοποιήθηκαν κάποτε για να σημειώσουν τα μέρη εκείνα στα οποία υπήρχε μεγάλη γήινη δραστηριότητα (π.χ. σεισμοί, σημαντικοί γεωπαθογόνοι κόμβοι κ.λ.π.), εκεί δηλαδή που το «πνεύμα» της Γης ήταν πολύ «ζωηρό»!

Τα σημεία αυτά υλοποιούσαν στο χώρο τις υποθετικές πόρτες επικοινωνίας με τον «κάτω κόσμο», τον κόσμο των προγόνων.

Υπάρχουν πάνω στη Γη κάποια μνημεία, στα οποία μπορεί κανείς να διακρίνει μια δύναμη και μια δυναμική: Πυραμίδες, ναοί των Αζτέκων και των Μάγια, κινέζικοι ναοί και παλάτια, αρχαίοι ελληνικοί ναοί και καθολικοί γοτθικοί ναοί κ.λ.π.

Μνημεία και τόποι με τους οποίους μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα διάλογο επικοινωνίας ανάλογα με την ώρα, το μήνα και το χρόνο. Εκατομμύρια ινδουιστές, παραδείγματος χάρη, συνωστίζονται για να προσκυνήσουν κάθε 12 χρόνια στο Χάρντουαρ, όταν ο Άρης μπαίνει στον αστερισμό του Υδροχόου.

Ακόμη και οι παραδοσιακοί δρόμοι προσκυνήματος της σημερινής χριστιανικής ανθρωπότητας φαίνονται να ακολουθούν, όπως και στην αρχαιότητα, τα στοιχεία της Γης. Στη Γαλλία π.χ. ο δρόμος προσκυνήματος του Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλ ακολουθεί ένα δρόμο που είχαν χαράξει την αρχαιότητα οι Δρυίδες και τον οποίο είχαν υλοποιήσει με μενίρ και ντολμέν, όπως οι σημερινοί χριστιανοί τον υλοποίησαν με εκκλησίες και εξωκλήσια.

Ολόκληρη η σημερινή λεγόμενη πολιτισμένη ανθρωπότητα αναγνωρίζει την ύπαρξη τέτοιων τόπων, που, για λόγους πολλές φορές άγνωστους, έγιναν τόποι προσκυνήματος.

Όλοι αυτοί οι ιεροί τόποι έχουν έντονο το ανάγλυφο του εδάφους (π.χ. Ηλίου Όρος) και όπου είναι πολλές φορές ορατές, ακόμα και δια γυμνού οφθαλμού, οι τεκτονικές ανωμαλίες του γήινου φλοιού (π.χ. Μετέωρα)

Τόποι, επίσης, όπου υπήρχε και υπάρχει έντονη γήινη και κοσμική ακτινοβολία: Στον καθεδρικό ναό της Σαρτρ, από τους πιο ονομαστούς γοτθικούς ναούς της Γαλλίας, υπάρχει παραμόρφωση των γραμμών Hartmann στο επίπεδο του ιερού βήματος και η εκλογή του τόπου κατασκευής του έγινε σε ένα σημείο όπου διασταυρώνεται η ροή 14 υπόγειων ποταμών!

Το ίδιο ισχύει, όπως έχει αποδειχτεί, για το σύνολο μελετών διακεκριμένων επιστημόνων, για τα προϊστορικά dolmen (που στη γλώσσα των Βρετόνων της κέλτικης μειονότητας που ζει στη Βρετάνη της Γαλλίας και στην Ουαλία της Μεγάλης Βρετανίας, σημαίνει απλώς πέτρινο τραπέζι!), τα οποία χτίζονται σε καθαρές, ενεργειακά, περιοχές, χωρίς γεωπαθογόνους κόμβους!

Ο καταπληκτικός καθεδρικός ναός της Αμιέν στη Γαλλία, ένα πραγματικό μουσείο εσωτεριστικής τέχνης. Εκτός από τα περίφημα γλυπτά του - που περιέχουν όλη την αλχημική γνώση - και τις αλληγορίες τους, είναι ακριβέστατα προσανατολισμένος με το δίκτυο του Hartmann! Έτσι εξασθενεί τις βλαβερές επιδράσεις και αξιοποιεί τις ευεργετικές! Οι διάφορες ζώνες συμπίπτουν με τους οριζόντιους και κάθετους άξονες του ναού και το χώρο της χορωδίας. Επιπλέον, η κύρια διασταύρωση σημειώνεται με ένα καλλιτεχνικότατο ψηφιδωτό οχτάγωνου ρόδου, που παριστάνει το κέντρο ενός λαβυρίνθου. Οι δευτερεύουσες διασταυρώσεις ρευμάτων είναι μαρκαρισμένες όλες στο δάπεδο με ειδικές πλάκες! Όλες δε οι διασταυρώσεις άλλων δικτύων σημειώνονται με σειρά συμβόλων ακριβώς στα σημεία τους! Ο ναός χτίστηκε από το 1218 μέχρι το 1269. Χρειάστηκε όμως να φτάσουμε στο 2000 για να αποκρυπτογραφήσουμε μέρος των μυστικών του...

Ανάλογες αντιστοιχίες παρουσιάζουν και άλλοι μεγάλοι καθεδρικοί ναοί όπως του Άαχεν, η Παναγία των Παρισίων κ.λ.π...

Από όλα αυτά γίνεται γνωστό ότι, «ο άνθρωπος, είναι ένας οργανισμός εξαιρετικά ευαίσθητος στο φως, στα μαγνητικά πεδία, στο στατικό ηλεκτρισμό και στις κοσμικές ακτινοβολίες. Ο εγκέφαλός του αντιδρά σε έναν ωκεανό ακτινοβολιών ή με τις αντιδράσεις του καθοδηγεί όλες του τις ζωτικές λειτουργίες. Γιατί ο άνθρωπος είναι ο ίδιος ένα πεδίο ενέργειας, που μετατοπίζεται στα πλαίσια ενός ενεργειακού συστήματος, πιο μεγάλου και πιο ασταθούς από αυτόν, κι αυτό είναι το Σύμπαν»!

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Οι μυστικοί συμβολισμοί του αριθμού 7

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Και στην περίπτωση του αριθμού 7 είναι πολλές οι ιστορικές αναφορές…
- Από τα 7 θαύματα του κόσμου, 4 βρίσκονταν στην Αρχαία Ελλάδα και 3 εκτός. Οι αριθμοί 3 και 4 είχαν επίσης συμβολική σημασία για τους Έλληνες.
- Οι Αρχαίοι Έλληνες χώριζαν τους ωκεανούς του κόσμου σε 7 θάλασσες: Το Αιγαίο, τη Μεσόγειο, την Αδριατική, τη Μαύρη, την Ερυθρά, την Κασπία και τον Περσικό Κόλπο.
- Οι Πυθαγόρειοι θεωρούσαν το 7 τέλειο αριθμό γιατί είναι το άθροισμα του 3 και του 4 που αντιστοιχούν στα τέλεια σχήματα, τρίγωνο και τετράγωνο.
- Οι Αρχαίοι Έλληνες αναγνώριζαν το 7 ως μυστηριώδη αριθμό για τις γεωμετρικές του ιδιότητες, π.χ. 7 σημεία δεν μπορούν να δημιουργήσουν συμμετρία σε ένα κύκλο!
- Ο Φιλοκτήτης έπλευσε με 7 πάνοπλα καράβια στην Τροία με σκοπό να υπερασπιστεί τους Έλληνες κατά τον Τρωικό πόλεμο.
- Η τραγωδία του Αισχύλου Επτά επί Θήβας εξιστορεί την εκστρατεία των 7 Ελλήνων βασιλιάδων κατά τις Θήβας, της Πόλης των 7 Πηλών!
- Τα μέταλλα που γνώριζαν στην Αρχαιότητα ήταν 7: Χρυσός, χαλκός, μόλυβδος, κασσίτερος, υδράργυρος, ασήμι, σίδηρος. Σε αυτά βασίστηκε η εξέλιξη του Πολιτισμού!
- Το 7 στην Αρχαιότητα! Στην Αρχαία Σπάρτη η εκπαίδευση των αγοριών ξεκινούσε από την ηλικία των 7 ετών!
* Οι 7 πλανήτες που ήταν γνωστοί στην αρχαιότητα ήταν οι: Ερμής, Αφροδίτη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ήλιος και Σελήνη.
* Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο Απόλλωνας είχε 7 αγέλες βοδιών.
* Στην Αρχαία Αίγυπτο ένα από τα πρώτα μετεωρολογικά συστήματα περιέγραφε 7 διαφορετικά κλίματα, χωρίζοντας τον κόσμο σε μετεωρολογικές ζώνες.
- Οι Αρχαίοι Έλληνες χώριζαν την ανατομία του ανθρώπινου σώματος σε 7 μέρη: Κεφάλι, στήθος, στομάχι, 2 χέρια, 2 πόδια.
- Το 7 εμφανίζεται συχνά στην Μυθολογία: 7 είναι οι Πλειάδες, Κόρες του Άτλαντα και της Πλειώνης, που αντιστοιχούν στα 7 ορατά άστρα του αστερισμού των Πλειάδων!
- Ο αριθμός 7 εμφανίζεται πολύ συχνά στην Ελληνική Μυθολογία: Η λύρα του Αρχαίου Θεού Απόλλωνα, είχε 7 χορδές.
- Η 7η ημέρα της Δημιουργίας είναι αυτή της ανάπαυσης, της αργίας και συμβολίζει την ολοκλήρωση και την τελειότητα!
- Ο αριθμός 7 εμφανίζεται συχνά και στη θρησκεία. 7 είναι οι Χριστιανικές αρετές: ευσπλαχνία, ταπεινότητα, αγνότητα, φιλαλληλία, επιείκεια, καλοσύνη, εργατικότητα.
- Το 7 στη θρησκεία! Σύμφωνα με τη Βίβλο, ο Νώε πήρε στην Κιβωτό του, 7 ζεύγη από κάθε είδος πτηνών.
- Ο αριθμός 7 χρησιμοποιείται 70 φορές στην Παλαιά Διαθήκη!
- Οι Μουσουλμάνοι δικαιούνται να έχουν 7 γυναίκες σύμφωνα με το Κοράνι.
- Το αυτόνομο κράτος του Βατικανού ιδρύθηκε στις 7/7 του 1929!
- 7 μέρη του σώματος διακοσμούνται με κοσμήματα: Το κεφάλι, ο λαιμός, τα χέρια, τα πόδια, τα αυτιά, η μύτη και η μέση.
- Σύμφωνα με την επιστήμη υπάρχουν 7 ενεργειακά πεδία στο ανθρώπινο σώμα και βρίσκονται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης!
- Κάθε φάση της Σελήνης, διαρκεί 7 ημέρες.
- Στην Κίνα πιστεύουν ότι η 7η μέρα του πρώτου φεγγαριού του έτους, είναι τα γενέθλια της ανθρωπότητας και όλοι γιορτάζουν γενέθλια αυτή τη μέρα.
- Η Κινέζικη Φιλοσοφία θεωρεί ως θεμελιώδη στοιχεία τα εξής 7: Αέρας, νερό, μέταλλο, αιθέρας, φωτιά, ξύλο, και γη.
- Ο αριθμός 7 εμφανίζεται συχνά και στη Μυθολογία. Ο Οδυσσέας προτού επιστρέψει στην πατρίδα του στην Ιθάκη, έμεινε στο νησί της Καλυψούς 7 ολόκληρα χρόνια.
- Το 7 στη Γεωγραφία! 7 είναι τα νησιά του Ιονίου πελάγους: Κέρκυρα, Κεφαλλονιά, Ζάκυνθος, Ιθάκη, Λευκάδα, Κύθηρα και Παξοί.
- Ο αριθμός 7 εμφανίζεται συχνά με συμβολική σημασία στη γνωστή σειρά βιβλίων Χάρι Πότερ – που μάλιστα θα αποτελείται από 7 βιβλία.
- 7 είναι οι Βυζαντινές μουσικές νότες: ΠΑ, ΒΟΥ, ΓΑ, ΔΕ, ΚΕ, ΖΩ, ΝΗ.
- Τα 7 ονόματα που έχουν δοθεί στην Κωνσταντινούπολη είναι: Κωνσταντίνου Πόλη, Νέα Ρώμη, Αντωνία, Θησαυρός του Ισλάμ, Διαχωριστής του Κόσμου, Ινσταμπούλ, και Κωνσταντινούπολη.
- Το μυαλό μας μπορεί να μετρήσει στιγμιαία και με ακρίβεια μέχρι και 7 αντικείμενα ακόμη και αν τα δούμε για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου.
- Το ουράνιο τόξο αποτελείται από τα εξής 7 διαδοχικά χρώματα: Κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, μπλε, μωβ και βιολετί.
Βλέπουμε τελικά; πως ο αριθμός αυτός κρύβει κάτι το ξεχωριστό αλλά. σίγουρα και μυστήριο αφού από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, σημαδεύει με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο την ζωή μας

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Τα νετρίνα και η σκοτεινή πλευρά της ύλης

Αποκλειστική συνέντευξη του διεθνούς φήμης φυσικού Χρήστου Τουραμάνη στη «Σαββατιάτικη Ε»

Γράφει ο ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΝΟΥΣΕΛΗΣ

Πριν από μία εβδομάδα πραγματοποιήθηκε στην κοσμική Μύκονο ένα πολύ σημαντικό συνέδριο Φυσικής (26/6-1/7).

Πρόκειται για το έβδομο από μια σειρά διεθνών συνεδρίων με την επονομασία «Συνέδριο της Πάτρας» (Patras Workshop) που διοργανώνονται κάθε χρόνο από τον Κωνσταντίνο Ζιούτα, δραστήριο καθηγητή Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Πατρών, και άλλους επιφανείς Ευρωπαίους ειδικούς.

Στο φετινό συνέδριο συμμετείχαν 75 σύνεδροι από την Αμερική, την Ευρώπη, την Ιαπωνία, την Κορέα. Μεταξύ των προσκεκλημένων ξεχωρίζουν πολλά ονόματα διαπρεπών επιστημόνων που πρωταγωνιστούν στην έρευνα της Φυσικής, όπως ο Yoichiro Suzuki, διευθυντής του Ινστιτούτου ICRR και επικεφαλής των πρωτοποριακών πειραμάτων στον τεράστιο ανιχνευτή Super-Kamiokande της Ιαπωνίας, αλλά και η Elena Aprile που παρουσίασε τα αποτελέσματα των νέων ερευνών της (ΧΕΝΟΝ 100) σχετικά με τη σκοτεινή ύλη. Από τους Ελληνες ερευνητές, οι οποίοι συμμετείχαν με σπουδαίες ανακοινώσεις, ξεχωρίζουν τα ονόματα του Κωνσταντίνου Ζιούτα, του Γιάννη Σεμερτζίδη, της Θεοπίστης Δάφνη και του Χρήστου Τουραμάνη.

Ζητήσαμε από τον Χ. Τουραμάνη να μας μιλήσει για τα εκπληκτικά συμπεράσματα των ερευνών του σχετικά με τη φύση των νετρίνων, των πιο φευγαλέων συστατικών του γνωστού Σύμπαντος.

* Τι ακριβώς είναι τα νετρίνα και τι μας αποκαλύπτει η έρευνα των νετρίνων για τη σύσταση της αινιγματικής «σκοτεινής ύλης» του Σύμπαντος;

**«Τα νετρίνα είναι τα ελαφρύτερα, αφόρτιστα και λιγότερο κατανοητά από όλα τα γνωστά στοιχειώδη σωμάτια της φύσης. Αντιδρούν ελάχιστα, μόνο με την "ασθενή αλληλεπίδραση", και περνούν μέσα από τη γη σχεδόν σαν να ήταν κενό. Αυτό καθιστά εξαιρετικά δύσκολη τη μελέτη τους, απαιτώντας τεράστιους ανιχνευτές και πολύ ισχυρές πηγές ή δέσμες νετρίνων.

Από την ανάλυση της γωνιακής κατανομής των ανισοτροπιών του Κοσμικού Υποστρώματος Μικροκυμάτων, που έγινε την τελευταία δεκαετία, γνωρίζουμε ότι τα νετρίνα δεν μπορεί να είναι η σκοτεινή ύλη. Αλλα σωμάτια, βαρύτερα από τα νετρίνα, είναι απαραίτητα γι' αυτό το ρόλο, και ήδη πολλά πειράματα σε όλο τον κόσμο επικεντρώνονται στην αναζήτησή τους».

* Η ερευνητική σας ομάδα έκανε πρόσφατα μια πολύ σημαντική ανακάλυψη στην Ιαπωνία. Μπορείτε να μας εξηγήσετε τι ακριβώς ανακαλύψατε; Αρχίζετε μήπως να κατανοείτε πώς αποκτούν μάζα τα νετρίνα, αυτά τα τόσο «φευγαλέα» και μέχρι χθες άπιαστα συστατικά της ύλης;

**«Την τελευταία δεκαετία γνωρίζαμε ότι πρέπει να υπάρχουν τρία είδη (ή τύποι) νετρίνων και ότι αυτά "ταλαντώνονται", δηλαδή αλλάζουν ταυτότητα από τον έναν τύπο στους άλλους καθώς ταξιδεύουν στο Σύμπαν. Στα τρία διαφορετικά είδη νετρίνων αντιστοιχούν συνεπώς τρεις διαφορετικές ταλαντώσεις (1-2, 2-3, 1-3). Οι δύο πρώτες ταλαντώσεις είχαν μετρηθεί πειραματικά, ενώ η τρίτη δεν είχε μετρηθεί ή παρατηρηθεί ποτέ. Στο πρόσφατο πείραμά μας παρατηρήσαμε αυτή την τρίτη ταλάντωση, επιβεβαιώνοντας με αυτό τον τρόπο πειραματικά την ύπαρξη και αυτού του τρίτου είδους νετρίνων.

Αυτό το αποτέλεσμα δεν μας εξηγεί πώς αποκτούν μάζα τα νετρίνα, ανοίγει όμως νέες προοπτικές για τη λύση ενός άλλου βασικού μυστηρίου που συνδέεται με την ύπαρξή μας. Ξέρουμε ότι το αρχέγονο σύμπαν περιείχε ίσες ποσότητες ύλης και αντιύλης. Η τελευταία εξαφανίστηκε τελείως πολύ νωρίς. Αν αυτό δεν είχε συμβεί, το Σύμπαν θα ήταν τόσο βίαιο ώστε δεν θα υπήρχαν τα αρκετά μεγάλα διαστήματα σταθερότητας που απαιτούνται για το σχηματισμό των γαλαξιών και κατ' επέκταση για τη δημιουργία της ζωής και την εξέλιξη του ανθρώπου.

Σε κάθε περίπτωση, η τελική επικράτηση της ύλης στο Σύμπαν δεν εξηγείται από τους γνωστούς νόμους της φυσικής! Αν λοιπόν κανένας επιβεβαιωμένος φυσικός νόμος δεν εξηγεί την εξαφάνιση της αντιύλης, τότε ίσως το μυστικό να κρύβεται στα νετρίνα, υπό τη μορφή της παραβίασης της συμμετρίας μεταξύ ύλης-αντιύλης, της λεγόμενης ασυμμετρίας ύλης-αντιύλης (CP Violation). Και για να καταστεί αυτό κατ' αρχάς δυνατό πρέπει να συμβαίνουν και οι τρεις ταλαντώσεις. Η πρόσφατη ανακάλυψή μας στην Ιαπωνία ανοίγει το δρόμο για νέα ενδιαφέροντα πειράματα που ήδη σχεδιάζουμε. Οι αναζητήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση ίσως να μας προσφέρουν μια μέρα την απάντηση της φυσικής στο θεμελιώδες ερώτημα "γιατί υπάρχουμε"».

**Σύμφωνα με το «Καθιερωμένο Μοντέλο» της σωματιδιακής φυσικής, τα νετρίνα δεν θα έπρεπε να διαθέτουν καθόλου μάζα, όμως οι πιο πρόσφατες ανακαλύψεις έδειξαν ότι αυτό ήταν λάθος. Αραγε το μοντέλο αυτό εξακολουθεί να ισχύει ή μήπως εμφανίζει ανυπέρβλητες αδυναμίες;

**«Για να υπάρχει ταλάντωση των νετρίνων θα πρέπει τα νετρίνα να έχουν μη μηδενική μάζα, κάτι που, ενώ έχει επιβεβαιωθεί πειραματικά, εντούτοις δεν περιγράφεται από το Καθιερωμένο Μοντέλο.

Το διαπιστωμένο μάλιστα γεγονός ότι τα νετρίνα έχουν μάζα δεν μπορεί να ενταχθεί με απλό τρόπο στο Καθιερωμένο Μοντέλο. Χρειάζονται νέοι εξηγητικοί μηχανισμοί και μια καινούργια φυσική προσέγγιση, πιθανότατα μια νέα φυσική των πολύ υψηλών ενεργειών: πέρα από τα όρια του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων της Γενεύης (LHC) και ενδεχομένως πέρα από τις σημερινές τεχνολογικές μας δυνατότητες.

Η μελέτη των νετρίνων, ωστόσο, ίσως αποδειχτεί ένα "παράθυρο" σε ένα άγνωστο κομμάτι της φύσης, αφού μας προσφέρει μοναδικές ενδείξεις για αυτήν τη νέα φυσική πραγματικότητα την οποία δεν μπορούμε να μελετήσουμε απευθείας με τους σημερινούς επιταχυντές.

Τα μέχρι σήμερα πειραματικά δεδομένα δεν επαρκούν για να σχηματίσουμε ξεκάθαρη εικόνα. Ωστόσο, σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική, ήδη ετοιμάζουμε πειράματα πολύ μεγαλύτερης ευαισθησίας και προβλέπουμε ότι πριν από το τέλος της επόμενης δεκαετίας θα ανακαλύψουμε κάτι ιδιαιτέρως εντυπωσιακό, χωρίς να είμαστε βέβαιοι για το τι ακριβώς θα είναι αυτό».

**Ποια, κατά τη γνώμη σας, είναι τα μεγαλύτερα ερωτήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει επιτυχώς η μικροφυσική τα επόμενα χρόνια;

**«Από πού προέρχεται η μάζα των στοιχειωδών σωματιδίων είναι ένα αποφασιστικής σημασίας ερώτημα και η απάντηση σε αυτό ενδέχεται να είναι εξίσου σημαντική: το σωμάτιο Higgs ή κάτι εντελώς διαφορετικό!

Τι είναι η σκοτεινή ύλη, που με τη βαρύτητά της συγκρατεί τους γαλαξίες στη δομή που έχουν. Αυτό αποτελεί ένα άλλο αποφασιστικό ερώτημα.

Εξίσου σημαντικό όμως είναι να ανακαλύψουμε ποιος είναι ο μηχανισμός εξαφάνισης της αντιύλης, διότι αν δεν υπήρχε αυτός ο μηχανισμός δεν θα ήμασταν εδώ να αναρωτιόμαστε για οτιδήποτε. Πόση ακριβώς είναι, από πού προέρχεται η μάζα των νετρίνων και γιατί είναι κατά ένα εκατομμύριο φορές μικρότερη από τα άλλα ελαφρά στοιχειώδη σωμάτια; Υπάρχουν τα "αξιόνια" ή άλλα παρόμοια εξωτικά σωμάτια;

Ποιοι είναι οι άγνωστοι νόμοι της φύσης σε πολύ υψηλές ενέργειες, π.χ. υπερσυμμετρία, υπερχορδές, έξτρα διστάσεις, ή κάτι άλλο που ούτε καν φανταζόμαστε; Σε τέτοιες ακραίες συνθήκες το Καθιερωμένο Μοντέλο καταρρέει, ακόμα κι αν τα νετρίνα δεν είχαν μάζα. Πολλά από αυτά τα ερωτήματα θα βρουν απάντηση μέσα από τα πειράματα που ήδη πραγματοποιούμε ή ετοιμάζουμε, κάποια όμως ενδέχεται να μείνουν αναπάντητα για δεκαετίες.

Πάντως, το δυσκολότερο πρόβλημα σήμερα είναι ό,τι αποκαλούμε "Σκοτεινή Ενέργεια". Πρόκειται για "κάτι" που κάνει το ρυθμό διαστολής του Σύμπαντος να αυξάνεται, και που δυστυχώς καμία από τις υπάρχουσες θεωρίες δεν μπορεί να το εξηγήσει. Να σημειώσουμε ότι η γνωστή μας ύλη είναι περίπου το 4% του Σύμπαντος, η σκοτεινή ύλη περίπου το 25%. Το υπόλοιπο 70% είναι σκοτεινή ενέργεια. Αρα, για το μεγαλύτερο κομμάτι του σύμπαντος δεν διαθέτουμε παρά μόνο ένα εντυπωσιακό όνομα και τίποτα περισσότερο!».

Ενας πρωτοπόρος ερευνητής από τη Μυτιλήνη

Ο Χρήστος Τουραμάνης είναι ένας διεθνούς φήμης πειραματικός φυσικός των στοιχειωδών σωματιδίων.

Διδάσκει μικροφυσική (καθηγητής πρώτης βαθμίδας) στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, όπου και διευθύνει μια διεθνούς κύρους ερευνητική ομάδα (και ασφαλώς μία από τις τρεις μεγαλύτερες στη Βρετανία).

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1965. Τελείωσε το Γ' Λύκειο Μυτιλήνης και σπούδασε στο Φυσικό Θεσσαλονίκης. Από το 1987 ώς το 1996 εργάστηκε στο CERN, όπου εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του και εργάστηκε ως μεταδιδακτορικός ερευνητής.

Από το 1997 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ.

Στο Λίβερπουλ διευθύνει από το 2001 μια μεγάλη ερευνητική ομάδα που περιλαμβάνει πανεπιστημιακούς, μεταδιδακτορικούς ερευνητές, μεταπτυχιακούς φοιτητές και μηχανικούς.

Οι πολυάριθμες έρευνές του από πολύ νωρίς επικεντρώνονται στο δυσεπίλυτο πρόβλημα των διαφορετικών αλληλεπιδράσεων ύλης-αντιύλης. Με ένα κλασικό πείραμά του, το επονομαζόμενο πείραμα BABAR, ανακάλυψε μαζί με τους συνεργάτες του το φαινόμενο CP Violation, δηλαδή την ασυμμετρία ύλης-αντιύλης στα μεσόνια Β. Η ανακάλυψη αυτή, το 2001, αποτέλεσε την πειραματική βάση για την απονομή του Βραβείου Νόμπελ Φυσικής 2008 στους θεωρητικούς Kobayashi και Maskawa, οι οποίοι είχαν προβλέψει θεωρητικά το φαινόμενο από το 1973.

Το πιο πρόσφατο πείραμά του είναι το λεγόμενο Τ2Κ στην Ιαπωνία. Μόλις πριν από μερικές εβδομάδες η ερευνητική του ομάδα ανακοίνωσε επίσημα ότι είχαν τις πρώτες αδιαμφισβήτητες ενδείξεις για την τρίτη (και μη παρατηρημένη ώς τώρα) ταλάντωση μεταξύ των τριών τύπων νετρίνων.

Για το πείραμα Τ2Κ ο Ελληνας φυσικός σχεδίασε έναν δικής του εμπνεύσεως πολύ ισχυρό ανιχνευτή: ένα σύστημα ανίχνευσης φωτονίων από 13 μονάδες, βάρους 70 τόνων.

enet.gr

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Η ευτυχία κατά τον Αριστοτέλη

Η κατάκτηση της Ευτυχίας κατά τον Αριστοτέλη

Ο Αριστοτέλης ασχολήθηκε με την Ηθική σε τρία τουλάχιστον έργα του, τα Ηθικά Νικομάχεια, τα Hθικά Ευδήμια και τα Ηθικά Μεγάλα. Δεν τον ενδιέφερε η θεωρία καθαυτή, η αναποτελεσματική γνώση για την ίδια τη γνώση, αλλά πίστευε ότι εμβαθύνει για να βοηθήσει τον εαυτό του και τους άλλους να γίνουν άνθρωποι καλύτεροι, να κατακτήσουν το Αγαθό.


Στα Ηθικά Νικομάχεια διαβάζουμε την παρατήρηση πως «κάθε τέχνη και κάθε μέθοδος, όπως και κάθε πράξη, κατόπιν σκέψεως, φαίνεται ότι αποβλέπει σε κάποιο αγαθό». Ωστόσο, κάθε αγαθό που επιδιώκεται στη ζωή κάθε ανθρώπου αποτελεί απλώς ένα ενδιάμεσο στάδιο για την επίτευξη του Ύψιστου Αγαθού, της «Ευδαιμονίας».
O Αριστοτέλης προσδιορίζει την ευδαιμονία σύμφωνα με την Πλατωνική αντίληψη: Η ανεμπόδιστη επιδίωξη του έργου, για το οποίο ο άνθρωπος προορίζεται. Ποιο είναι όμως το έργο που προορίζεται ο άνθρωπος; Μόνο εκείνο που αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ανθρώπου και δεν υπάρχει στα άλλα έμβια όντα.
Πολλοί άνθρωποι συσχετίζουν την ευτυχία με πράγματα που είναι υλικά και απτά. Όπως είναι η ηδονή και ο πλούτος, αλλά και με πράγματα που τους λείπουν. Αυτή είναι μια σχετική ευτυχία γιατί αυτό που κάνει κάποιον ευτυχισμένο, για κάποιον άλλο δεν έχει καμία αξία. Όπως π.χ. ο διψασμένος στην έρημο θα ήταν ευτυχισμένος με λίγο νερό και όχι με λίγο χρυσάφι.
Ό,τι εξασφαλίζει την υγεία του σώματος, η τροφή και τα υλικά αγαθά είναι απαραίτητα βέβαια, αλλά δεν είναι αυτά που οδηγούν σε μια «ανθρώπινη ευτυχία». Είναι απολύτως αναγκαία μα όχι και ικανά για την επίτευξή της. Για τα ζώα ίσως να αρκούσαν, όμως δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να αναζητήσει και να βιώσει κάτι που είναι πέρα από την απλή υλική επιβίωση και την αναπαραγωγή.
Το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα άλλα έμβια όντα είναι ο Λόγος, η λογική. Η λογική αποτελεί το ένα μέρος του και το άλλο είναι η δυνατότητα του ανθρώπου να καταλαβαίνει τις προσταγές της λογικής και να διαμορφώνεται σύμφωνα με αυτές. Επειδή όμως υπάρχουν πράξεις ανώτερες και κατώτερες, ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να ενεργεί μόνο σύμφωνα με τον Λόγο, αλλά και σύμφωνα με την Αρετή, για να μπορέσει να επιτελέσει το έργο για το οποίο προορίζεται.
Η Αρετή διαχωρίζεται από την ευδαιμονία. Δεν είναι ευδαιμονία η αρετή, αλλά ο σκοπός προς τον οποίο τείνει η αρετή. Η ευδαιμονία είναι ο τελικός σκοπός και η αρετή είναι το μέσο για να φτάσει ο άνθρωπος σε αυτόν. Όπως επίσης και ο πλούτος και τα άλλα υλικά αγαθά είναι απλά μέσα για να φτάσει κανείς στην ευδαιμονία. Επίσης δεν είναι ευδαιμονία η ηδονή, γιατί είναι μια κατώτερη κατάσταση και είναι αποτέλεσμα της ευδαιμονίας. Ευδαίμων είναι ο άνθρωπος που καταφέρνει κατά την διάρκεια της ζωής του, να εκφράσει με τις πράξεις του και τα έργα του την ανθρώπινη, λογική φύση του και όχι την φύση ενός ζώου ή ενός φυτού.
Σημαντικός είναι και ο ρόλος της τύχης για την επίτευξη της ευδαιμονίας. Όμως η ευδαιμονία είναι κάτι πολύ περισσότερο από την ευ-τυχία, αφού πραγματοποιείται με συνείδηση από την μία πλευρά, και από την άλλη δεν είναι κάτι παροδικό, αλλά διαρκεί σε όλη την ζωή του ανθρώπου.
Ο Αριστοτέλης πιστεύει ότι ο άνθρωπος μπορεί να μάθει να είναι ευτυχισμένος. Γιατί την ευδαιμονία δεν την στέλνουν οι θεοί, αλλά αποκτιέται με την συνεχή πρακτική εξάσκηση της Αρετής. Η ευδαιμονία είναι για τον άνθρωπο αποκλειστικά αυτοσκοπός. Είναι τέλεια, δεν της λείπει τίποτα. Και, όπως τονίζει ο σταγειρίτης φιλόσοφος, δεν είναι κατάσταση αλλά ενέργεια. Δεν αποτελεί μια παθητική στάση, αλλά δυναμική. Είναι σύνολο πράξεων και όχι μόνο γνώσεων. Είναι ενεργητικός τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας.
Η ευδαιμονία που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο, είναι η δραστηριότητα της Ψυχής η οποία οδηγείται από την Αρετή. Επειδή όμως υπάρχουν πολλές αρετές, ο άνθρωπος θα πρέπει να αναζητήσει αυτήν που είναι τελειότερη για να τον οδηγήσει στην ευδαιμονία. Μια τέτοια αρετή πρέπει να είναι αυτοσκοπός και όχι απλά ένα μέσο για να φτάσει σε μια άλλη. Στην κορυφή της ιεραρχίας των αρετών βρίσκεται η Σοφία. Η φρόνηση κάνει τον άνθρωπο ικανό να φτάσει στην Σοφία.

Ο Αριστοτέλης προσδιόρίζει τον άνθρωπο ως πολιτικό και κοινωνικό ον . Και αυτός ο ορισμός φανερώνει την έμφυτη τάση, που έχει ο άνθρωπος, να θέλει να είναι μέρος μιας πολιτικής κοινωνίας και να μην είναι μόνος του. Έτσι η ευτυχία κρίνεται και στις σχέσεις του ανθρώπου με τους άλλους ανθρώπους και τα πράγματα, με το περιβάλλον και τον εαυτό του. Για το λόγο αυτό η ανθρώπινη ευτυχία επιτυγχάνεται πιο εύκολα μέσα σε οργανωμένες κοινωνικές δομές, την οικογένεια και την κοινότητα. Και μπορεί να επιτευχθεί πλήρως στην ανώτερη από αυτές, την Πόλη ή την Πολιτεία. Ούτε ο Αριστοτέλης, ούτε και ο Πλάτωνας θεωρούν τη Πολιτεία απώτερο σκοπό, αλλά ως μέσο που βοηθάει τους ανθρώπους να αποκτήσουν αρετή και σοφία, δηλαδή να έχουν άριστη ζωή.
Αυτό που περιγράφει, τελικά, ο Αριστοτέλης ως ιδανική ή άριστη ζωή δεν είναι άλλο από τον τέλειο φιλοσοφικό βίο. Στόχος της φιλοσοφίας, είναι η αναζήτηση της αλήθειας , ως θεωρία και ως πράξη, η ηθική ζωή . Σύμφωνα με τον σταγειρίτη φιλόσοφο, ο τέλειος φιλοσοφικός βίος δεν καθορίζεται από τις ηθικές έξεις, δεν έχει ανάγκη από διαλείμματα, ούτε υπόκειται στην τύχη. Η θεωρία είναι η συνεχέστερη και πιο ευχάριστη δραστηριότητα που ταιριάζει στο ανθρώπινο ον. Αλλά, σε ελάχιστους και εκλεκτούς δίνεται η δυνατότητα και έχουν την ικανότητα να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο τελειότητας. Στους υπόλοιπους αρμόζει να θέτουν ως στόχο ζωής την ευπραξία. Εξάλλου, ακόμα και αυτοί που θα θέσουν ως στόχο ζωής την θεωρία, θα πρέπει να μην παραμελήσουν στη διάρκεια της ζωής τους το ευ πράττειν, ώστε να μπορέσουν να διατηρήσουν την νόησή τους καθαρή για να επιδοθούν ανενόχλητοι στις θεωρητικές επιστήμες όταν θα ολοκληρωθούν ως φιλόσοφοι.
Αυτός είναι ο λόγος που ο Αριστοτέλης θέτει ως δεύτερο, στην ιεραρχία της ευδαιμονίας, τον ενάρετο βίο στο πλαίσιο της πολιτικής ζωής. Εξάλλου η νομοθεσία, ως «αρχιτεκτονική φρόνησις» παίζει καθοριστικό ρόλο στην ευδαιμονία της πολιτείας, εφόσον η μεγάλη μάζα του λαού «από τη φύση της δεν πειθαρχεί από σεβασμό, μα από φόβο, και δεν μένει μακριά από το κακό γιατί είναι ατιμωτικό, αλλά επειδή επιβάλλονται τιμωρίες εναντίον της».
Όλα τα αγαθά εκτός από την ευδαιμονία είναι σχετικοί αυτοσκοποί, αφού αποτελούν μόνο μέσα για την απόκτησή της. Η ευδαιμονία είναι για τον άνθρωπο το Ύψιστο αγαθό, γιατί χωρίς αυτήν η ζωή του ανθρώπου θα ήταν μάταιη.

Βιβλιογραφία
-Αριστοτέλους, Ηθικά Νικομάχεια, τόμος 1, εκδ. Χατζόπουλος Ο.
-Αριστοτέλους, Ηθικά Ευδήμεια, εκδ., Χατζόπουλος Ο.
-Αριστοτέλης, τ. Ι, εκδ. Παπαδήμας, Αθήνα 2003.
- Düring Ι., Ο Αριστοτέλης. Παρουσίαση και ερμηνεία της σκέψης του, τ. Β΄, εκδ. ΜΙΕΤ, Αθήνα 2003.
- Κόντος Π., «Η φιλοσοφία του Αριστοτέλη. Ηθική και πολιτική φιλοσοφία», στο: Βιρβιδάκης Σ. κ.ά.,
- Πεντζοπούλου-Βαλαλά Τ., Προβολές στον Αριστοτέλη, εκδ. Ζήτρος, Θεσσαλονίκη 1998.
-Σκαλτσάς Θ., Ο χρυσούς αιών της αρετής. Αριστοτελική ηθική, εκδ. Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1993.

nea-acropoli.gr

Ιχνηλάτης

Ιχνηλάτης
Ακολουθώντας τα χαμένα ίχνη......