Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

Ένα θαμπό θερμομονωτικό κρύσταλλο και Πραγματικότητα

Η ταύτιση είναι μια περίεργη κατάσταση που μέσα της ο άνθρωπος περνά περισσότερο από το μισό της ζωής του. Αυτό οφείλεται  στους εξής λόγους:
Είμαστε φορτωμένοι από ένα σωρό προκαθορισμένες και επιτρεπτές ή ανεπίτρεπτες αισθηματικές εκδηλώσεις κλπ που τα λέμε Ήθη.
Από ένα σωρό προκαθορισμένες πράξεις, δραστηριότητες, τρόπους συμπεριφοράς που τα λέμε Έθιμα.
Από ένα σωρό ψυχολογικές δυσφορίες και αισθήματα δέσμευσης και ενοχής που τα λέμε Προλήψεις.
Από ένα σωρό φοβίες, φανταστικούς αόρατους κινδύνους που λέμε Δεισιδαιμονίες και από ένα σωρό ιδέες, απόψεις, «αλήθειες» κλπ που λέμε Προκαταλήψεις.
Όλα αυτά πρίν να είναι σε θέση ο άνθρωπος να κρίνει τι του πάει και τι δεν του πάει, τι τον εκφράζει και τι όχι, από την παιδική του ηλικία και σε εξελικτική πορεία έχουν ταυτιστεί τόσο πολύ μαζί του από τον εθισμό που έχουν γίνει ένα με αυτόν, μια δεύτερη φύση του. Κάθε τι τον απορροφά και δεν μπορεί να διαχωρίσει τον εαυτό του από την ιδέα, το συναίσθημα ή το αντικείμενο που τον απορροφά! Ταυτίζεται μαζί του.
Τι συμβαίνει όμως μεταξύ του Εγώ και της Πραγματικότητας παρεμβαίνει ένα τριπλό πέπλο ένα θαμπό κρύσταλλο, λόγω της ταύτισης, που συγχύζει την πραγματικότητα.  Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η αντίληψη των πραγμάτων να προσλαμβάνεται  διαστρεβλωμένη.
Θα δώσω ένα απλό παράδειγμα.
Όλοι γνωρίζουμε τα θερμομονωτικά κρύσταλλα που αποτελούνται από δύο τζάμια με ένα διάκενο ενδιάμεσα.
Ο καθένας μας σαν ένα Εγώ προσεγγύζει την πραγματικότητα μέσα από ένα τέτοιο κρύσταλλο. Το πρώτο κρύσταλλο, το πλησιέστερο σε εμάς είναι η σκέψη, ο νοητικός κόσμος. Το κρύσταλλο όμως αυτό είναι βρώμικο λόγω των καταστάσεων ταύτισης. Ενδιάμεσα το κενό αέρος έχει πάρει υγρασία και έχει θαμπώσει εσωτερικά τα δύο κρύσταλλα. Πρόκειται για τον συναισθηματικό μας κόσμο για τα συναισθήματα. Τέλος το εξωτερικό κρύσταλλο (οι πέντε αισθήσεις), έχει διαβρωθεί  από τα στοιχεία της φύσης.

3 σχόλια:

  1. Καλά, παρόμοια πράγματα σκεφτόμουν το Σαββατοκύριακο, απλά δεν πρόλαβα να τα γράψω. Προτού ακόμη πάω στους "κοινωνικούς" ας τους πούμε περιορισμούς (ήθη, έθιμα, προλήψεις, δεισιδαιμονίες...), σκεφτόμουν τους [πάμπολλους] περιορισμούς της νόησής μας. Νομίζω πάντως ότι η παρομοίωσή σου με το θερμομονωτικό τζάμι είναι πολύ καλή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. cleareaching χαίρομαι πάρα πολυ που έχουμε κοινούς προβληματισμούς και βρισκόμαστε "συμπαντικά" πολυ κοντά. Περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία τις σκέψεις σου για το θέμα που ξεκίνησα πέρα από τους κοινωνικούς περιορισμούς ώστε να το πάμε ένα βήμα ακόμα πιο μακριά...
    Σ'ευχαριστώ για τα σχόλια σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ντίαρ άλτερ έγκο μου, η επιθυμία σου προσταγή. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιχνηλάτης

Ιχνηλάτης
Ακολουθώντας τα χαμένα ίχνη......