Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Τα πρώτα 24 στοιχεία του αριθμού π

Η μνημοτεχνική ρήση
για τα πρώτα 24 στοιχεία του αριθμού π
(π = 3,14... Ο λόγος της περιφέρειας του κύκλου προς την διάμετρό του)*


ΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΓΕΩΜΕΤΡΕΙ..........................................3,14159

ΤΟ ΚΥΚΛΟΥ ΜΗΚΟΣ ΙΝΑ ΟΡΙΣΗ ΔΙΑΜΕΤΡΩ.............................265358

ΠΑΡΗΓΑΓΕΝ ΑΡΙΘΜΟΝ ΑΠΕΡΑΝΤΟΝ........................................979

ΚΑΙ ΟΝ ΦΕΥ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΟΛΟΝ ΟΙ ΘΝΗΤΟΙ ΘΑ ΕΥΡΩΣΙ.............323842626

*(Ο κάθε αριθμός είναι το σύνολο των γραμμάτων της λέξης)

O “χρυσούς αριθμός“ φ: 1,617 =

(ΑΠΟΛΛΩΝ) : (ΑΡΤΕΜΙΣ) =

Α(=1) + Π(=80) + Ο(=70) + Λ(=30) + Λ(=30) + Ω(=800) + Ν(=50):
(Α(=1) + Ρ(=100) + Τ(=300) + Ε(=5) + Μ(=40) + Ι(=10) + Σ(=200)
= 1061 : 656 = 1,617


Τα δύο ιερά παιδιά της Λητούς,
η χρυσή αναλογία Ηλίου - Σελήνης.

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Οι μέλισσες είναι πιο γρήγορες από έναν υπολογιστή

Πολύπλοκα μαθηματικά προβλήματα είναι ικανές να λύσουν οι μέλισσες, που ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής θα χρειαζόταν μέρες, σύμφωνα με νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, που έρχεται να αναδείξει μια ακόμη ικανότητα ενστικτώδους νοημοσύνης στο ζωικό βασίλειο.
Οι μέλισσες, σύμφωνα με τη νέα έρευνα, υπό τον δρα Νάιτζελ Ρέιν της Σχολής Βιολογικών Επιστημών, του πανεπιστημίου του Λονδίνου, η οποία δημοσιεύεται στο αμερικανικό περιοδικό οικολογίας και βιολογίας "The American Naturalist", μαθαίνουν να πετούν ακολουθώντας τη συντομότερη δυνατή διαδρομή, προκειμένου να εξοικονομούν ενέργεια, ανάμεσα στα λουλούδια, που έχουν προηγουμένως ανακαλύψει με τυχαία σειρά. 
Με τον τρόπο αυτό "δίνουν λύση" στο λεγόμενο "πρόβλημα του περιοδεύοντος πωλητή", ένα διάσημο γρίφο στο χώρο των οικονομικών και των μαθηματικών.
Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές δίνουν λύση στο πρόβλημα συγκρίνοντας το μήκος όλων των πιθανών διαδρομών και επιλέγοντας τον πιο σύντομο. Όμως οι μέλισσες φαίνεται να κάνουν ουσιαστικά το ίδιο πράγμα κάθε μέρα, χωρίς τη βοήθεια της τεχνολογίας, απλώς με ένα εγκέφαλο που δεν είναι μεγαλύτερος από ένα σπόρο.
Χρησιμοποιώντας τεχνητά άνθη, συνδεδεμένα με υπολογιστές, οι ερευνητές απέδειξαν ότι οι μέλισσες δεν ακολουθούν μια πορεία απλώς με βάση τη τυχαία σειρά που βρήκαν προηγουμένως τα λουλούδια, αλλά πηγαίνουν από λουλούδι σε λουλούδι ακολουθώντας συγκεκριμένο "σχέδιο" που τους επιτρέπει να πετάνε όσο γίνεται λιγότερο.
"Παρά τους μικροσκοπικούς εγκεφάλους τους, οι μέλισσες είναι ικανές για εντυπωσιακά κατορθώματα στη συμπεριφορά τους. Πρέπει να καταλάβουμε με ποιο τρόπο μπορούν να λύσουν το πρόβλημα του περιοδεύοντος πωλητή χωρίς κομπιούτερ", δήλωσε ο Νάιτζελ Ρέιν.
Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι μια τέτοια ανακάλυψη θα μπορούσε να βοηθήσει και τους ανθρώπους σε διάφορα πρακτικά προβλήματα, όπως στην καλύτερη ρύθμιση της κυκλοφορίας σε ένα δίκτυο (π.χ. κυκλοφοριακό) ή στην εκτεταμένη αλυσίδα τροφοδοσίας μιας επιχείρησης, που στέλνει φορτηγά σε όλα σημεία του ορίζοντα και θέλει να εξοικονομήσει χρόνο και χρήμα στις μετακινήσεις.
(Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)
enet.gr

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

Ένα θαμπό θερμομονωτικό κρύσταλλο και Πραγματικότητα

Η ταύτιση είναι μια περίεργη κατάσταση που μέσα της ο άνθρωπος περνά περισσότερο από το μισό της ζωής του. Αυτό οφείλεται  στους εξής λόγους:
Είμαστε φορτωμένοι από ένα σωρό προκαθορισμένες και επιτρεπτές ή ανεπίτρεπτες αισθηματικές εκδηλώσεις κλπ που τα λέμε Ήθη.
Από ένα σωρό προκαθορισμένες πράξεις, δραστηριότητες, τρόπους συμπεριφοράς που τα λέμε Έθιμα.
Από ένα σωρό ψυχολογικές δυσφορίες και αισθήματα δέσμευσης και ενοχής που τα λέμε Προλήψεις.
Από ένα σωρό φοβίες, φανταστικούς αόρατους κινδύνους που λέμε Δεισιδαιμονίες και από ένα σωρό ιδέες, απόψεις, «αλήθειες» κλπ που λέμε Προκαταλήψεις.
Όλα αυτά πρίν να είναι σε θέση ο άνθρωπος να κρίνει τι του πάει και τι δεν του πάει, τι τον εκφράζει και τι όχι, από την παιδική του ηλικία και σε εξελικτική πορεία έχουν ταυτιστεί τόσο πολύ μαζί του από τον εθισμό που έχουν γίνει ένα με αυτόν, μια δεύτερη φύση του. Κάθε τι τον απορροφά και δεν μπορεί να διαχωρίσει τον εαυτό του από την ιδέα, το συναίσθημα ή το αντικείμενο που τον απορροφά! Ταυτίζεται μαζί του.
Τι συμβαίνει όμως μεταξύ του Εγώ και της Πραγματικότητας παρεμβαίνει ένα τριπλό πέπλο ένα θαμπό κρύσταλλο, λόγω της ταύτισης, που συγχύζει την πραγματικότητα.  Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η αντίληψη των πραγμάτων να προσλαμβάνεται  διαστρεβλωμένη.
Θα δώσω ένα απλό παράδειγμα.
Όλοι γνωρίζουμε τα θερμομονωτικά κρύσταλλα που αποτελούνται από δύο τζάμια με ένα διάκενο ενδιάμεσα.
Ο καθένας μας σαν ένα Εγώ προσεγγύζει την πραγματικότητα μέσα από ένα τέτοιο κρύσταλλο. Το πρώτο κρύσταλλο, το πλησιέστερο σε εμάς είναι η σκέψη, ο νοητικός κόσμος. Το κρύσταλλο όμως αυτό είναι βρώμικο λόγω των καταστάσεων ταύτισης. Ενδιάμεσα το κενό αέρος έχει πάρει υγρασία και έχει θαμπώσει εσωτερικά τα δύο κρύσταλλα. Πρόκειται για τον συναισθηματικό μας κόσμο για τα συναισθήματα. Τέλος το εξωτερικό κρύσταλλο (οι πέντε αισθήσεις), έχει διαβρωθεί  από τα στοιχεία της φύσης.

Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

ήδη ιδωμένο

Μια νοητική φάρσα;

Η Γαλλική έκφραση Déjà vu σημαίνει κατά λέξη “ήδη ιδωμένο”. Στην καθημερινή γλώσσα έχει καθιερωθεί να χρησιμοποιούμε τη φράση Déjà vu για οτιδήποτε μας δίνει την εντύπωση ότι επαναλαμβάνεται ή μας θυμίζει κάτι. Ο όρος αυτός, όμως, που τόσο συχνά ακούμε και χρησιμοποιούμε χωρίς να είμαστε εντελώς σίγουροι για τι πράγμα ακριβώς μιλάμε, είναι ο επιστημονικός όρος για μία “φάρσα” που μας παίζει η μνήμη μας. Περιγράφει το φαινόμενο κατά το οποίο αισθανόμαστε ότι ένα συμβάν, μία στιγμή, μία εμπειρία την έχουμε ξαναζήσει, χωρίς όμως να μπορούμε να θυμηθούμε πότε, πώς και πού. Τι ακριβώς είναι το περίφημο Déjà vu;


Ας πούμε ότι βρίσκεστε με μία παρέα σ’ένα εστιατόριο και συζητάτε. Ξαφνικά και χωρίς να έχει συμβεί κάτι ιδιαίτερο έχετε την αίσθηση ότι αυτήν ακριβώς τη στιγμή την έχετε ξαναζήσει και για μερικά δευτερόλεπτα σας φαίνεται ότι ο χώρος, τα πρόσωπα, η ατμόσφαιρα, η συζήτηση, όλα έχουν ξαναϋπάρξει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο σε κάποια άλλη στιγμή στη ζωή σας. Στην πραγματικότητα, δεν μπορείτε να θυμηθείτε αν έχετε ξαναβρεθεί με τους συγκεκριμένους ανθρώπους στο συγκεκριμένο μέρος. Παρ’όλα αυτά, έχετε αυτή την αίσθηση του γνώριμου και ταυτόχρονα του παράξενου και παράδοξου. Δεν είναι ακριβώς ανάμνηση, καμιά φορά μάλιστα υπάρχει η αίσθηση ότι ίσως να έχουμε ονειρευτεί αυτά τα στιγμιότυπα που βιώνουμε. Συνήθως, μένουμε με μία ακαθόριστη αίσθηση ότι κάτι ανεξήγητο μας συνέβη και μετά από λίγο το ξεχνάμε.


ΑΝΑΔΥΣΗ ΥΠΟΣΕΙΝΕΙΔΗΤΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ


Ο πρώτος επιστήμονας που στο βιβλίο του “Το μέλλον των ψυχικών επιστημών” αναφέρθηκε στο φαινόμενο αυτό και του έδωσε τον ελληνικό όρο “παραμνησία” ήταν ο γάλλος ερευνητής E. Boirac, στα τέλη του 19ου αιώνα. Πέρα, όμως, από αυτήν την αναφορά, φαίνεται πως δεν το μελέτησε εκτενέστερα. Λίγο αργότερα, ο Freud έδωσε τη δική του ερμηνεία λέγοντας πως αυτού του είδους τα βιώματα είναι το αποτέλεσμα τραυματικών συμβάντων ή ανεπίτρεπτων επιθυμιών που έχουμε καταπιέσει και απωθήσει και που δεν τους έχουμε επιτρέψει την είσοδο στις “νόμιμες” αναμνήσεις μας. Έτσι, με την πρώτη ευκαιρία και εντελώς απροσδόκητα, με αφορμή δηλαδή κάποιο ερέθισμα (μία μυρωδιά ή έναν ήχο, για παράδειγμα), το βίωμα ανασύρεται από το υποσυνείδητο και παίρνει τη μορφή ανάμνησης.


Αυτή η άποψη εξυπηρέτησε για μεγάλο χρονικό διάστημα τους επιστήμονες για την ερμηνεία των εμπειριών Déjà vu. Μάλιστα, έως ένα σημείο εξακολουθεί να το κάνει ακόμη και σήμερα, και μάλιστα με αμφιλεγόμενο μερικές φορές τρόπο. Αν, για παράδειγμα, ένας άνθρωπος συμπάσχει και έχει έντονα συναισθήματα όταν ακούει ότι έναι παιδί κακοποιείται από τους γονείς του, και δηλώνει ότι τον αναστατώνει αυτό το γεγονός σαν να το βιώνει ο ίδιος, ορισμένοι ψυχολόγοι τείνουν να ερμηνεύσουν τα συναισθήματα αυτά σαν Déjà vu, δηλαδή σαν ένδειξη ότι αναβιώνει κάτι που του συνέβη στο μακρινό παρελθόν, αλλά ήταν τόσο τραυματικό ώστε το απώθησε και το ξέχασε. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν πρόκειται σε αυτήν την περίπτωση για Déjà vu.


Παρ’όλα αυτά, και επειδή πρόκειται για ένα βίωμα απολύτως υποκειμενικό, το οποίο, όπως ακριβώς και οι αναμνήσεις, δύσκολα διαπιστώνεται, αποδεικνύεται, μετριέται και καταγράφεται, παρέμεινε στο περιθώριο του επιστημονικού ενδιαφέροντος για πολλές δεκαετίες. Το Déjà vu ερμηνεύτηκε (και ερμηνεύεται) συχνά από παραψυχολογικές και μεταφυσικές θεωρήσεις ως απόδειξη της ύπαρξης προηγούμενης ζωής, επαφών με “άλλους κόσμους” και άλλα παρόμοια. Άνθρωποι που είχαν –ή ισχυρίζονταν ότι είχαν- συχνά τέτοιες εμπειρίες, συχνά τέτοιες εμπειρίες, συχνά θεωρούντο άνθρωποι με “ιδιαίτερες ικανότητες”, με πολύ οξυμένη διαίσθηση, με ενόραση και προφητικές ιδιότητες. Ατό το “παραψυχολογικό” στίγμα ήταν άλλος ένας λόγος που επί πολλές δεκαετίες η επιστήμη της ψυχολογίας δεν ασχολήθηκε περισσότερο με το φαινόμενο.


Νεότεροι ερευνητές, όμως, επανέφεραν το φαινόμενο Déjà vu στο επίκεντρο του επιστημονικού τους ενδιαφέροντος. Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον και αρκετά διαδεδομένο φαινόμενο της μνήμης το οποίο, αν το ερευνήσουμε, μπορεί να μάθουμε περισσότερα σχετικά με το πώς λειτουργεί η μνήμη μας. Κι αυτό γιατί, όποια κι αν είναι τελικά η σωστή εξήγηση του φαινομένου και είτε από την ψυχολογία είτε από την παραψυχολογία, το σίγουρο είναι πως πρόκειται για ένα δημιούργημα της μνήμης. Αυτό, μάλιστα, είναι ακόμα πιο βέβαιο αφότου καταρρίφθηκε η θεωρία που είχε τείνει να επικρατήσει –ότι, δηλαδή, πρόκειται για μία μικρή “ανωμαλία” στην οπτική λειτουργία, μία αναντιστοιχία της πρόσληψης οπτικών ερεθισμάτων από το ένα μάτι στο άλλο-, όταν διαπιστώθηκε ότι οι τυφλοί έχουν συχνά Déjà vu.


Ορισμένοι άνθρωποι δηλώνουν ότι έχουν Déjà vu και ταυτόχρονα την αίσθηση ότι έχουν ξαναβιώσει τη στιγμή και ξέρουν τι θα συμβεί αμέσως μετά. Αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί, πάντως οι επιστήμονες διαχωρίζουν το προαίσθημα (αν υπάρχει) από το Déjà vu. Η διαφορά είναι ότι το Déjà vu βιώνεται ταυτόχρονα με αυτό που μας συμβαίνει και όχι πριν. Παρ’όλα αυτά, επειδή είναι τόσο αιφνιδιαστική η αίσθηση του “γνωρίζω αυτή τη στιγμή”, εκ των υστέρων το ερμηνεύουμε σαν να ξέραμε τι πρόκειται να συμβεί. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Στο Déjà vu είναι σαν, μέσα σε αυτό το σύντομο διάστημα των δευτερολέπτων, να παρατηρούμε σαν σε ταινία αυτά που γίνονται και να “τσεκάρουμε” : Κι αυτό μου είναι γνώριμο, κι αυτό το έχω ξαναδεί.


ΔΥΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


Οι θεωρίες που επιχειρούν να εξηγήσουν το φαινόμενο είναι πολλές και έχουν αρκετά κοινά στοιχεία. Θα αναφερθούμε σε δύο, τις πιο ενδιαφέρουσες κατά την αποψη μας. Ούτως ή άλλως, όλες αφήνουν ερωτηματικά και δεν καταφέρνουν απόλυτα να δώσουν μία πλήρη και απόλυτα πειστική εξήγηση.


Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ “ΟΛΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ”


Ο ολλανδός ψυχίατρος H. Sno προτείνει την ιδέα ότι οι αναμνήσεις είναι σαν ολογράμματα, που σημαίνει ότι μπορεί κανείς να αναπλάσει την τρισδιάστατη εικόνα κάθε επιμέρους στοιχείου μιας ανάμνησης. Το Déjà vu, λοιπόν, κατά την άποψή του, συμβαίνει όταν κάποια λεπτομέρεια στο περιβάλλον στο οποίο βρισκόμαστε εκείνη τη στιγμή ( μια εικόνα, ένας ήχος, μια οσμή κλπ.) είναι παρόμοια με ένα απομεινάρι μιας (θαμμένης) ανάμνησής μας και ο εγκέφαλός μας ξαναφτιάχνει μία ολόκληρη σκηνή από αυτό το απειροελάχιστο στοιχείο, δημιουργώντας έτσι την αίσθηση του γνώριμου. Για παράδειγμα, πηγαίνετε μία βόλτα με τον παλιό σκαραβαίο ενός φίλου και ξαφνικά έχετε την αίσθηση του Déjà vu, χωρίς να θυμάστε ότι και ο θείος σας είχε ένα τέτοιο αυτοκίνητο στο οποίο είχατε μπει όταν ήσασταν πολύ μικρό παιδί. Μικροπράγματα, όπως η μυρωδιά της μηχανής ή η αίσθηση του καθίσματος, μπορούν να αναπλάσουν αναμνήσεις που ούτε ξέραμε ότι είχαμε ούτε μπορούμε συνειδητά να ανακαλέσουμε.


Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ “KINHTOY”


Ο αμερικανός ερευνητής δρ. Alan Brown πρότεινε τη θεωρία του “κινητού” ή αλλιώς της “διχασμένης προσοχής”. Σε πειράματα που έκανε, έδειξε ότι, όταν είμαστε απορροφημένοι από κάτι (σαν να μιλάμε στο κινητό), προσλαμβάνουμε όσα συμβαίνουν γύρω μας χωρίς να το καταγράφουμε συνειδητά. Όταν είμαστε ξανά σε θέση να εστιάσουμε την προσοχή μας σε αυτό που κάνουμε, αυτά που βλέπουμε γύρω μας μας φαίνονται γνώριμα, ενώ γνωρίζουμε ότι δεν τα έχουμε “δει”. Με αυτό το σκεπτικό, φαίνεται λογικό ότι μπορεί να μπαίνουμε σε έναν καινούργιο χώρο όντας απορροφημένοι, π.χ. από μία συνομιλία, μία σκάψη ή κάτι άλλο, και ξαφνικά να έχουμε Déjà vu. Τι συμβαίνει : Πριν καν κοιτάξουμε το χώρο, ο εγκέφαλός μας έχει καταγράψει τα ερεθίσματα και μετά από κλάσματα δευτερολέπτου που κοιτάμε πραγματικά έχουμε την αίσθηση ότι μας είναι όλα γνώριμα. Κάπως έτσι, άλλωστε, λειτουργεί και η διαίσθηση : Βασίζεται σε γνώση και εμπειρίες, τις οποίες ο εγκέφαλός μας διαρκώς αφομοιώνει, χωρίς όμως να τις καταγράφουμε συνειδητά και να μπορούμε να τις εξηγήσουμε ή να τις ανακαλέσουμε.


Το Déjà vu προτιμά κάποιους ανθρώπους;


Έχουν άραγε όλοι οι άνθρωποι Déjà vu; Αν όχι, τότε πόσοι και ποιοι; Όπως μας λένε σχετικές μελέτες, περίπου 60% των ανθρώπων δηλώνει ότι είχε ή έχει βιώσει Déjà vu, κάποιοι συχνά, περίπου μία φορά το μήνα, άλλοι σπανιότερα και μεμονωμένα. Πάντως, τα ποσοστά είναι υψηλότερα στις ηλικίες μεταξύ 15 και 25 ετών, ενώ οι περισσότεροι συμφωνούν ότι με την ηλικία το φαινόμενο μειώνεται. Το ενδιαφέρον είναι ότι, αν και δεν επιβεβαιώνονται οι προφητικές ικανότητες ή το “τρίτο μάτι” σε ανθρώπους που έχουν συχνά Déjà vu, πάντως φαίνεται πως ορισμένες ομάδες ανθρώπων όπως αυτοί που ταξιδεύουν συχνότερα, αυτοί με υψηλότερο βιοτικό ή μορφωτικό επίπεδο, έχουν συχνότερα Déjà vu από άλλους. Επίσης, η πλούσια φαντασία, η ευρύτητα πνεύματος και η ικανότητα να θυμάται κανείς τα όνειρά του είναι χαρακτηριστικά ανθρώπων που δηλώνουν πως έχουν βιώματα Déjà vu. Ίσως, όμως, αυτό απλώς να σημαίνει ότι όσο πιο ανοιχτόμυαλος και ευφάνταστος είναι κανείς, τόσο πιο εύκολα μιλά για κάτι που θεωρείται παράξενο ή ανεξήγητο.

Λουίζα Βογιατζάκη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος, για το περιοδικό Vita, τεύχος Σεπτεμβρίου.

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

Στήνουν τις αρχαίες άμαξες στη Μικρή Δοξιπάρα του Έβρου

Οι αρχαιολόγοι θα τις τοποθετήσουν σε επιτόπιο μουσείο, η οριστική μελέτη του οποίου ολοκληρώνεται, ενώ ήδη έχουν εξασφαλιστεί 5 εκατ. ευρώ για τη δημιουργία του.



Ζεμένα, δεμένα στον ζυγό ή ελεύθερα, με πλήρη εξάρτυση πάντως, κυρίως θηλυκά και πάντως νεαρά, είναι τα άλογα που συνόδευαν μετά θάνατον τους κυρίους τους στη Μικρή Δοξιπάρα του Έβρου. Άλλα ήταν εφεδρικοί ίπποι, γνωστοί από την αρχαιότητα ως «ίπποι παρήοροι ή σειραφόροι» και άλλα πιο δυνατά, θυμίζοντας τα «πιο λευκά κι από το χιόνι» άλογα του βασιλιά των Θρακών Ρήσου, που περιγράφονται από τον Όμηρο.

Οι σκελετοί των αλόγων, όπως και ο σκελετός του άλλου πιστού φίλου του ανθρώπου, του σκύλου, παραμένουν προς το παρόν στο χώμα, μαζί με τα κατάλοιπα των πέντε αρχαίων αμαξών που αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη. Δεν θα βρίσκονται όμως εκεί για πάντα. Ο Διαμαντής Τριαντάφυλλος, επίτιμος έφορος αρχαιοτήτων, ο οποίος επιβλέπει όλα αυτά τα χρόνια την υποδειγματική και εντυπωσιακή ανασκαφή, έχει πολλά σχέδια στο μυαλό του. Πολλά έχουν ήδη εγκριθεί και άλλα θα εξεταστούν σύντομα από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.



Το ΚΑΣ γνωμοδότησε προχθές υπέρ της συγκρότησης επιτροπής για την κήρυξη ζωνών προστασίας στην ερχόμενη συνεδρίαση. Σύντομα θα εισαχθεί και η οριστική μελέτη για το επιτόπιο μουσείο, που ολοκληρώνεται.

Ο δρ Τριαντάφυλλος λέει στο «Εθνος» πως έχει εξασφαλιστεί σε συμφωνία με την Περιφέρεια η ένταξη του έργου στο ΕΣΠΑ με 5 εκατ. ευρώ. Ποσόν που επιτρέπει τη δημιουργία του μουσείου, το οποίο με λαχτάρα αναμένει η περιοχή. Ο χώρος έχει ολοένα αυξανόμενη επισκεψιμότητα, κάτι σημαντικό για τον Κυπρίνο και τα άλλα μεθοριακά χωριά με τα οποία γειτονεύει. Οι αρχαιολόγοι θα ξαναστήσουν τις άμαξες μέσα στο μουσείο. Κατασκεύασαν εκμαγεία τριών από αυτές που θα μπουν κατά χώραν, ενώ εντός των ημερών αξιολογείται αίτηση στο Ιντερεγκ για την αντιγραφή των άλλων δύο. Σε συνεργασία με τη Βουλγαρία, όπου έχουν βρεθεί πολλές παρόμοιες ταφές.

Ο ανασκαφέας θα συνεχίσει τις έρευνες στον διπλανό αγρό, όπου υπάρχουν ήδη κινητά ευρήματα, όπως μεταλλικά τμήματα αμαξών. Αν και γνωρίζει από γεωφυσική διασκόπηση ότι δεν υπάρχει τύμβος, ωστόσο πρέπει να ολοκληρώσει την ανασκαφή του χώρου. Όπως λέει ο ίδιος, εξαιτίας ακριβώς της απουσίας τύμβου, η σύγχρονη άροση αναμόχλευσε τα αρχαία, τα οποία βρίσκονταν σε μικρό βάθος.

Οι άμαξες που βρέθηκαν στη Μικρή Δοξιπάρα – Ζώνη ήταν τα οχήματα με τα οποία μεταφέρθηκαν οι νεκροί στον χώρο ταφής. Τα άρματα, οι άμαξες και τα άλογα στις περιπτώσεις αυτές λειτουργούν ως σύμβολα κύρους και πλούτου των ιδιοκτητών τους, σύμφωνα με τον ανασκαφέα. Στην Ελλάδα μέχρι σήμερα είχαν βρεθεί μεμονωμένα εξαρτήματα αμαξών μέσα σε τάφους.

* 2ος αι. μ.Χ.

Στις αρχές του 2ου αι. μ.Χ. τέσσερα μέλη μιας πλούσιας οικογένειας γαιοκτημόνων που πέθαναν διαδοχικά, αποτεφρώθηκαν και ενταφιάστηκαν στο ίδιο σημείο, κοντά στον δρόμο που οδηγούσε από την Αδριανούπολη στη Φιλιππούπολη. Στην ίδια θέση κατασκευάστηκε σταδιακά μεγάλος τύμβος.

ΙΠΠΟΠΟΛΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΙΠΠΟΙ

Ο Όμηρος ονομάζει τους Θράκες ιπποπόλους ενώ ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης τους χαρακτηρίζουν φιλίππους. Στην ιπποτρόφο άλλωστε, σύμφωνα με τον Ησίοδο Θράκη, ακόμη και σήμερα ζουν ελεύθερα άλογα, λέει ο Δ. Τριαντάφυλλος. Εδώ γεννήθηκαν οι φοράδες του βασιλιά των Βιστόνων Διομήδη που κατασπάραξαν τον σύντροφο του Ηρακλή, Aβδηρο. Ο ίππος απεικονίστηκε σε νομίσματα των ελληνικών πόλεων των παραλίων της Θράκης, αλλά και στα νομίσματα των Θρακών δυναστών.

Αγγελική Κώττη

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

2013..... NASA: Ηλιακή καταιγίδα απειλεί τη Γη;

Τη στιγμή που η ανθρωπότητα προσπαθεί να βρει τρόπους να προφυλαχτεί, να αντιμετωπίσει, αλλά και αν είναι δυνατόν να προβλέψει σεισμούς και τυφώνες που δεν έχουν προηγούμενο σε ισχύ και σφοδρότητα, επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο ήλιος είναι το ίδιο επικίνδυνος, καθώς προβλέπουν ότι το 2013 θα πλήξει τη γη μία ηλιακή καταιγίδα τεραστίων διαστάσεων.

Σύμφωνα με ξένα δημοσιεύματα, επιστήμονες της Nasa πιστεύουν ότι η Γη θα πληγεί από άνευ προηγουμένου επίπεδα μαγνητικής ενέργειας που προκαλούν οι ηλιακές εκρήξεις, αφού πρώτα η Ήλιος ξυπνήσει από «βαθύ λήθαργο» κάποια στιγμή το 2013.

Όπως προειδοποιεί η Nasa, οι επιπτώσεις ενός τέτοιου φαινομένου θα ήταν εκτεταμένες διακοπές ρεύματος και παράλυση των τηλεπικοινωνιών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα εθνικά δίκτυα ενέργειας θα μπορούσαν να υπερθερμανθούν, ενώ ηλεκτρονικά είδη, συσκευές πλοήγησης και μεγάλοι δορυφόροι θα μπορούσαν να σταματήσουν να λειτουργούν. Σημαντικές θα ήταν και οι διαταραχές στις παγκόσμιες αερομεταφορές. Όλα αυτά, στην περίπτωση που η ήλιος φτάσει στο μέγιστο της ισχύος του σε λίγα χρόνια.

Όπως αναφέρει η καναδική έκδοση του Discovery Channel, αν η ιδέα μίας ηλιακής καταιγίδας ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ίσως πρέπει να αναλογιστούμε ότι μία μόνο μεγάλη ηλιακή έκλαμψη έχει πάνω από 1 εκατ. φορές περισσότερη ενέργεια από το μεγαλύτερο δυνατό σεισμό, σύμφωνα με το Space.com.

Ποιες όμως είναι οι επιπτώσεις ενός τέτοιου φαινομένου; Η τελευταία μεγάλη ηλιακή καταιγίδα σημειώθηκε πριν από 145 χρόνια. Ωστόσο, η καταιγίδα του 1859 δεν προσφέρει πολλά καθώς η εξάρτησή μας από τα δορυφορικά συστήματα είναι σχετικά πρόσφατη.

Η ηλιακή καταιγίδα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, μπορεί να προκαλέσει ζημιές πολλών δισεκατομμυρίων καθώς και καταστροφικά προβλήματα για τις κυβερνήσεις, σε επίπεδο ασφάλειας, νοσοκομειακού εξοπλισμού, τραπεζικών συστημάτων και πολλών άλλων.

«Γνωρίζουμε ότι έρχεται όμως δεν ξέρουμε πόσο άσχημα θα είναι τα πράγματα», δήλωσε ο Dr. Richard Fisher, διευθυντής του τμήματος ηλιακής φυσικής της Nasa, στη Daily Telegraph.

«Θα διαταράξει τηλεπικοινωνίες, δορυφόρους, αεροπορικά ταξίδια, τράπεζες, υπολογιστές, ότι είναι ηλεκτρονικό. Θα προκαλέσει σημαντικά προβλήματα για την ανθρωπότητα», πρόσθεσε. «Μεγάλες περιοχές θα μείνουν χωρίς ηλεκτρική ενέργεια και θα είναι πολύ δύσκολο να αποκατασταθούν οι ζημιές. Οι ηλιακές εκρήξεις μεταβάλλουν το μαγνητικό πεδίο της γης πολύ γρήγορα σαν κεραυνός».

Κάθε 22 χρόνια, συνεχίσει ο Fischer, ο κύκλος της μαγνητικής ενέργειας του Ήλιου κορυφώνεται ενώ ο αριθμός των ηλιακών εκρήξεων φτάνει στο μέγιστο κάθε 11 χρόνια. Τα δύο αυτά γεγονότα συνδυάζονται το 2013 παράγοντας τεράστια επίπεδα ραδιενέργειας.

Ωστόσο το πιο πιθανό σενάριο για τον, επί 20 χρόνια επιστήμονα της Nasa, Dr. Fischer είναι μεγάλες περιοχές όπως η Κ. Ευρώπη και η Μ. Βρετανία να έχουν «εύθραυστα» δίκτυα ενέργειας και να μείνουν χωρίς ρεύμα και ηλεκτρονικά συστήματα για πολλές ώρες.

Ιχνηλάτης

Ιχνηλάτης
Ακολουθώντας τα χαμένα ίχνη......