Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2010

Πανδημία Πανικός και Υστερία

απο το ethnos.gr
Πυρετός αποκαλύψεων για τη νέα γρίπη.
Ο επικεφαλής της Επιτροπής Υγείας του Συμβουλίου της Ευρώπης, καταγγέλλει συνέργεια φαρμακοβιομηχανιών και Π.Ο.Υ σε εκστρατεία τρομοκράτησης του κοινού.
Πανδημία... πανικού και πλιάτσικου στους κρατικούς προϋπολογισμούς, ενορχηστρωμένη απ’ τις φαρμακοβιομηχανίες και με τις πλάτες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) είναι ο ιός της «νέας γρίπης», σύμφωνα με τον Βόλφγκανγκ Βόνταργκ, επιδημιολόγο και επικεφαλής της επιτροπής Υγείας του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ο χειρισμός του ΠΟΥ ήταν ουσιαστικά μια εκστρατεία τρομοκράτησης του κοινού για μια «ήπια επιδημία γρίπης» κι αποτελεί ένα από τα «μεγαλύτερα ιατρικά σκάνδαλα του αιώνα», όπως λέει ο Γερμανός επιστήμονας και πολιτικός.
Θεωρητικά θα μπορούσε η όλη κατάσταση να οφείλεται σε λάθος επιστημονική εκτίμηση. Ομως η επιτροπή, στην οποία προΐσταται ο Βόνταργκ, άρχισε έρευνα για τον παρασκηνιακό ρόλο που διαδραμάτισαν οι φαρμακοβιομηχανίες στη δημιουργία και την εκμετάλλευση του κλίματος φόβου. Σύμφωνα με αποκαλύψεις που ήρθαν στο φως απ’ τον διεθνή Τύπο, «ειδικοί» και στελέχη του ΠΟΥ, που έπαιξαν ρόλο στην ανάδειξη της «πανδημίας» σε υστερία και σε μαζική κινητοποίηση των υγειονομικών Αρχών, έχουν λάβει μεγάλα ποσά απ’ τις φαρμακοβιομηχανίες.

6 εκατ. € «δωράκι»
Τα κέρδη των φαρμακευτικών εταιρειών από την «πανδημία» ήταν αστρονομικά, χαλάλι λοιπόν τα χρήματα που διέθεσαν στους «ειδικούς». Μπροστά στα περίπου 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια που έβγαλε η GlaxoSmithKline (GSK) απ’ την «πανδημία» χάρη στις παραγγελίες που είχε για 440 εκατομμύρια εμβόλια, δεν ήταν τίποτα τα έξι εκατομμύρια ευρώ που έδωσε για «ερευνητικούς σκοπούς» στον Γιουχάνι Εσκόλα. Αυτός ο Φινλανδός καθηγητής είναι σύμβουλος εμβολιασμού και στέλεχος του ΠΟΥ. Eκτός απ’ αυτόν άλλοι έξι καθηγητές της ίδιας ομάδας «ειδικών» του Οργανισμού αποκαλύφθηκε πως λαμβάνουν χρήματα από διάφορες φαρμακευτικές εταιρείες παρασκευάστριες των επίμαχων εμβολίων. Ο ΠΟΥ επαγγέλλεται τη διαφάνεια μέσω ίντερνετ και τυπικά οφείλει να δημοσιεύει στην ιστοσελίδα του τα εταιρικά συμφέροντα που οι επιστήμονες των επιτροπών του μπορεί να έχουν. Ωστόσο, δεν είχε κάποιο απ’ τα συγκεκριμένα στοιχεία αναρτημένο.
Η διαπλοκή περνάει και στις εθνικές επιτροπές υγείας. Στη Βρετανία αποκαλύφθηκε ότι ο ειδικός σύμβουλος της κυβέρνησης για τους εμβολιασμούς, ο Ρόι Αντερσον, είναι υψηλόμισθος σύμβουλος και της GSK, που πήρε τη «μερίδα του λέοντος» απ’ τις βρετανικές παραγγελίες για εμβόλια. Πιθανόν μόνο μέσω της εγκάρδιας συνεννόησης ΠΟΥ και φαρμακευτικών να εξηγείται το πόσο γρήγορα διατέθηκαν στην αγορά τα εμβόλια, όπως επισημαίνει ο Βόνταργκ, και ένα μεγάλο πλήθος επιστημόνων που αγνοήθηκε επιδεικτικά όλο το περασμένο διάστημα. Αν ανατρέξει κανείς στις σχετικές ανακοινώσεις του ίδιου του ΠΟΥ μέχρι και τον Ιούνιο, θα δει ότι σε αυτές αναφερόταν ότι τα εμβόλια αναμένονταν όχι νωρίτερα απ’ το τέλος του 2009.
Οι τυχόν παρενέργειες οποιουδήποτε εμβολίου είναι αντικείμενο έρευνας που, όπως ορίζουν βασικοί κανόνες της ιατρικής επιστήμης και δεοντολογίας, διεξάγεται προτού αυτό τεθεί στη διάθεση του κοινού. Στην περίπτωση που εξετάζουμε, τα εμβόλια εγκρίθηκαν με διαδικασίες-εξπρές από τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές αρχές, παρά τις ενστάσεις εντός της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας για την ασφάλεια της δημόσιας υγείας. Το κοινό θα έπαιζε τον ρόλο του πειραματόζωου, τον οποίο η διευθύντρια του ΠΟΥ, Μάργκαρετ Τσαν, δεν ήθελε για τον εαυτό της, αφού η ίδια δεν εμβολιάστηκε κατά του ιού, όπως καλούσε όλο τον κόσμο να πράξει, παρά μόνο πριν από λίγες ημέρες και μετά την κατακραυγή που η σχετική είδηση είχε προκαλέσει.
Σήμερα, πέρα απ’ τις αρκετές παρενέργειες που σ’ έναν βαθμό παρουσιάζουν όλα τα εμβόλια και μένει να φανούν, ίσως το πιο ανησυχητικό για τη δημόσια υγεία να είναι ότι μια παραλλαγή του εμβολίου κατά της «γρίπης των χοίρων» έχει ενεργό ουσία που έχει καλλιεργηθεί σε καρκινικά κύτταρα, σύμφωνα πάντα με τον επικεφαλής της επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το Obta Flu της Novartis, που δεν είναι ο τύπος που διατίθεται στην Ελλάδα, έχει λάβει έγκριση απ’ την ΕΜΕΑ (τον ΕΟΦ της Ευρωπαϊκής Ενωσης) κι είναι το πρώτο που παράγεται με τη μέθοδο αυτή.
ΠΟΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ
Πλήρωσαν χρυσάφι για το εμβόλιο και τώρα ζητάνε ακυρώσεις παραγγελιών
Ας σημειωθεί ότι πριν να γίνουν διαθέσιμα τα εμβόλια, ξεπούλησε το Tamiflu, το μόνο σκεύασμα που, σύμφωνα με τους «ειδικούς» ήταν αποτελεσματικό απέναντι στον ιό. Ετσι, για παράδειγμα, η Βρετανία κι η Γερμανία έσπευσαν να αγοράσουν 90 και 94 εκατομμύρια δόσεις του, που έχουν μείνει σχεδόν όλες στο ράφι. Στη Βρετανία χρειάστηκε να χορηγηθούν μόνο τέσσερα εκατομμύρια δόσεις.
Η μεγάλη φάκα για τις ευρωπαϊκές χώρες ήταν τα εμβόλια. Τα αγόρασαν σε τεράστιους αριθμούς, τα πλήρωσαν χρυσάφι (σε μια περίοδο μεγάλης οικονομικής στενότητας) κι έχουν μείνει αδιάθετα. Η Γαλλία έσπευσε να ακυρώσει 50 απ’ τις 94 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων, που είχε παραγγείλει, η Γερμανία 25 απ’ τις 50 εκ. δόσεις, ενώ τρόπο για ν’ απαλλαγούν από το πανάκριβο κι άχρηστο «στοκ» τους ψάχνουν -μεταξύ άλλων- η Βρετανία, η Ισπανία κι η Ελλάδα.
Κι ενώ ο Νικολά Σαρκοζί αναγκάστηκε να απολογηθεί για τις υπερβολικές παραγγελίες της κυβέρνησής του, δυο χώρες μπορούν να καμαρώνουν για τους χειρισμούς της «πανδημίας» απ’ την πολιτική ηγεσία τους. Η Πολωνία, επειδή δεν έκανε καμία παραγγελία εμβολίων, κι η Ελλάδα.
Η χώρα μας, αν και χρεώθηκε περίπου 60 εκατομμύρια ευρώ (ποσό το οποίο μπορεί να μεγαλώσει αν η κυβέρνηση δεν καταφέρει να «σπάσει» τις συμφωνίες με τις φαρμακευτικές), δικαιούται να υπερηφανεύεται γιατί δύναται να εμβολιάσει μιάμιση φορά το σύνολο του πληθυσμού της! Ή, εναλλακτικά, να εμβολιάσει πέντε φορές το 30% του πληθυσμού, ποσοστό το οποίο ο ΠΟΥ έκρινε αρκετό για να αντιμετωπιστεί η φοβερή και τρομερή «πανδημία».
Χάρη στη μεγαλειώδη έμπνευση της προηγούμενης κυβέρνησης να παραγγείλει 8 συν 8 εκ. εμβόλια είμαστε καλυμμένοι... ως τον λαιμό.
• 3,5 δισ. δολάρια είναι το κέρδος για την GlaxoshithKline από τις παραγγελίες που είχε για 440 εκατομμύρια εμβόλια
ΑΠΟ ΓΡΙΠΗ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ ΣΕ H1N1
Το υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ άλλαξε την ονομασία της νόσου
Τελικά πώς λέγεται η «πανδημία»; Νέα γρίπη, γρίπη των χοίρων, γρίπη τύπου Α, Η1Ν1, μεξικανική γρίπη, όλα χρησιμοποιούνται. Βέβαια, στην αρχή ο ΠΟΥ την αποκαλούσε «γρίπη των χοίρων», όμως, ύστερα από παράκληση του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων και του υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ αποφάσισε να τη λέει Η1Ν1. Είχαν τρομάξει ότι οι πωλήσεις χοιρινού κρέατος θα πέσουν. Δυστυχώς, χιλιάδες γουρούνια δεν γλίτωσαν στην Αίγυπτο, όπου η σφαγή τους για λόγους «προστασίας της δημόσιας υγείας» ήταν το πρόσχημα που χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας εχθρικής για τις θρησκευτικές μειονότητες πολιτικής.
Τι να πει και το γουρουνάκι που εσφάγη στο Αφγανιστάν; Ηταν το μοναδικό στη χώρα κι ίσως νόμιζε ότι στη συγκεκριμένη θα πέθαινε από φυσικό θάνατο... Το έφαγε κι αυτό η «πανδημία»...
ΚΑΤΑ 150 ΕΚΑΤ. ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΠΕΣΕ ΕΞΩ Ο Π.Ο.Υ.
Η γρίπη των πτηνών πλούτισε τον Ράμσφελντ
Πανδημία. Μια λέξη με αναμφισβήτητη δύναμη. Ακούγεται πολύ πιο τρομακτική από τη σκέτη επιδημία. Είναι μια λέξη που (αποδείχτηκε ότι) είναι ικανή να αναμοχλεύσει και να επαναφέρει στο συλλογικό υποσυνείδητο τραυματικές γενετικές μνήμες: τη χολέρα, την πανούκλα ή τουλάχιστον την ισπανική γρίπη. Η ανθρωπότητα θερίστηκε από αρρώστιες στο παρελθόν και ποτέ δεν έχει σταματήσει να πιστεύει ότι κάποια στιγμή θα βρεθεί ξανά στην ίδια θέση.
Για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), όμως, η λέξη πανδημία σημαίνει αυτό που οι ιθύνοντές του ορίζουν ότι σημαίνει.
Το 2005, παράλληλα με το μπαράζ κινδυνολογικών αναφορών στελεχών του για τη γρίπη των πτηνών, ο ΠΟΥ άλλαξε τον ορισμό σύμφωνα με τον οποίο η εξάπλωση μιας ασθένειας ήταν πανδημία. Πλέον θα είναι αρκετό η ασθένεια να μεταδίδεται με υψηλή συχνότητα από άνθρωπο ή ζώο σε άνθρωπο και να παρουσιάζει ευρεία γεωγραφική διασπορά. Δεν υπάρχει πια καμιά αναφορά σε υψηλή θνησιμότητα ή σοβαρές επιπλοκές εξαιτίας της εκάστοτε νόσου, που χαρακτηρίζεται ως πανδημία.
Αλήθεια, ποιος θυμάται τη γρίπη των πτηνών (Η5Ν1); Ο ΠΟΥ προέβλεπε ότι ο Η5Ν1 θα σκότωνε μέχρι και 150 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Τελικά, το πραγματικό νούμερο των θυμάτων ήταν γύρω στα 262, δηλαδή περίπου ένα εκατομμύριο φορές μικρότερο απ’ τις προβλέψεις των επιστημόνων. Τα πραγματικά εκατομμύρια ήταν άλλα: τα σφαγμένα κοτόπουλα και τα δολάρια που έβγαλε ο Αμερικανός υπουργός Αμυνας, την εποχή εκείνη, ο Ντόναλντ Ράμσφελντ. Ηταν η πρώτη χρυσή εποχή του Tamiflu και ο υπουργός του Μπους ήταν μέτοχος στην εταιρεία που είχε την πατέντα του φαρμάκου.
ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΕ
Η τροποποίηση του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού «τροφοδοτεί» τον πανικό
Τ ο 2005 είναι έτος-ορόσημο για τον ΠΟΥ, επειδή τότε πραγματοποίησε την τελευταία τροποποίηση στον Διεθνή Υγειονομικό Κανονισμό (ΔΥΚ). Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αν και η Ευρωπαϊκή Ενωση ως πολιτική οντότητα δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στον ΔΥΚ, τα κράτη-μέλη της ήταν, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη συμφωνία που επετεύχθη.
Οπως έγραφε η σχετική ανακοίνωση στoν διαδικτυακό κόμβο της Ε.Ε., η Επιτροπή διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για τον νέο ΔΥΚ. Αυτός εισήγαγε «την ευρύτερη έννοια των εκτάκτων καταστάσεων διεθνούς ενδιαφέροντος στον τομέα της δημόσιας υγείας, για την κάλυψη των υφιστάμενων, των νέων και των επανεμφανιζόμενων νόσων, συμπεριλαμβανομένων των έκτακτων καταστάσεων που προκαλούνται από μη λοιμογόνους παράγοντες νόσων.
Ο ΔΥΚ 2005 θα ήταν δεσμευτικός για τα κράτη που τον υπέγραψαν από το 2007, ωστόσο, μετά το κυρίως τηλεοπτικό «ξέσπασμα» της γρίπης των πτηνών, λίγους μήνες μετά την υπογραφή του, η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας «κάλεσε τα κράτη μέρη να συμμορφωθούν αμέσως, σε εθελοντική βάση, με τις διατάξεις του ΔΥΚ που θεωρούνται σχετικές με τον κίνδυνο από τη γρίπη των πτηνών και την πιθανή πανδημία της γρίπης που πλήττει τον άνθρωπο».
Ο ΔΥΚ 2005 προέβλεπε μεταξύ άλλων τη λειτουργία μιας επιτροπής για επείγουσες καταστάσεις (Emergency Committee).
Πρώτη φορά που συνεδρίασε η συγκεκριμένη επιτροπή ήταν στις 24 Απριλίου 2009 με αφορμή τη γρίπη Η1Ν1. Στην ανακοίνωσή της έκανε λόγο για «ήπια συμπτώματα» ενός πρωτοεμφανιζόμενου ιού. Στις 25 Απριλίου, η ίδια επιτροπή συμφωνεί με την επικεφαλής του ΠΟΥ, Μάργκαρετ Τσαν, ότι πρόκειται για «έκτακτη κατάσταση διεθνούς ενδιαφέροντος», σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στον ΔΥΚ 2005. Συνιστά επιφυλακή και «αναμένει περισσότερες πληροφορίες».
Στις 27 Απριλίου, ο ΠΟΥ πρώτη φορά αναφέρεται σε πανδημία, καθώς «αξιολογεί αναφορές για πιθανή μετάδοση σε άλλες χώρες». Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, «η αναχαίτιση της επιδημίας δεν είναι εφικτή». Ανακοινώνει επίσης ότι λόγω της εξάπλωσης του ιού, η επιδημία έχει περάσει στη «φάση 4».
ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΟΥΡΙΔΑΚΗΣ

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2010

Πυθαγόρας

Γενικά για τον Πυθαγόρα.
"Ο Πυθαγόρας ήταν άντρας σοφός και θεσπέσιος κατά της ιδέας" (Λουκιανός)
" Για τον Πυθαγόρα, το γιο του Μνήσαρχου, το Σάμιο, ξέρουμε τόσα λίγα αξιόπιστα που βλέπουμε μονάχα μια γιγάντια σκιά του προσώπου του να δρασκελίζει την ιστορία" (Τσέλλερ).

Ο Πυθαγόρας, ο περίφημος Έλληνας φιλόσοφος, ήταν ο ιδρυτής ενός πολιτικοθρησκευτικού κινήματος που είχε σκοπό την ανάπτυξη των επιστημών, αλλά κυρίως της φιλοσοφίας.

Γεννήθηκε στη Σάμο περί το 581 π.Χ. και πέθανε στο Μεταπόντιο της Κάτω Ιταλίας το 490 π.Χ. Ο πατέρας του λεγόταν Μνήσαρχος και η μητέρα του Πυθαϊς.

Υπήρξε μαθητής του φιλόσοφου Φερεκύδη στη Λέσβο, του Θαλή του Μιλήσιου, του Αναξίμανδρου στη Μίλητο και του Ερμοδάμαντος στη Σάμο. Έπειτα μετοίκησε στην Αίγυπτο, έμεινε στις Θήβες και στη Μέμφιδα κι έμαθε καλά τη γλώσσα των Αιγυπτίων, μυήθηκε στα Αιγυπτιακά Μυστήρια και μελέτησε τα θρησκευτικά και επιστημονικά τους βιβλία. Από εκεί, λένε, ότι πήγε στην Ινδία και μελέτησε και εκεί τις δοξασίες και τον πολιτισμό των λαών της, που ήταν εξίσου μεγάλος όπως των Αιγυπτίων.

Κατά τη διάρκεια των 22 χρόνων παραμονής του στην Αίγυπτο και όταν αυτή κυριεύθηκε από τον Βασιλιά των Περσών Καμβύση, πιάστηκε αιχμάλωτος και οδηγήθηκε στη Βαβυλώνα για 12 χρόνια. Εκεί γνώρισε μάγους Πέρσες και σοφούς Χαλδαίους. Αργότερα, με τη βοήθεια του Δημοκήδη, προσωπικού γιατρού του βασιλιά των Περσών, απελευθερώθηκε και επέστρεψε στη Σάμο σε ηλικία 56 χρονών.

Ύστερα από ένα χρόνο, σε επίσκεψη του στους Δελφούς συναναστράφηκε με την ιέρεια Θεμιστοκλεία από την οποία πολλά διδάχθηκε και πολλά την δίδαξε.

Οι συμπατριώτες του, όμως, θεωρούσαν την διδασκαλία του ουτοπική και άκαρπη. Έτσι, έφυγε από τη Σάμο και πήγε στη Σικελία, στη Σύβαρη, στον Τάραντα και τελικά στον Κρότωνα της Κάτω Ιταλίας, στον περίφημο αθλητή Μίλωνα τον Κροτωνιάτη.

Εκεί ίδρυσε την περίφημη Πυθαγόρεια Σχολή. Κατηγορήθηκε όμως για αθεΐα, δικάστηκε, αλλά το δικαστήριο του Κρότωνα, αποτελούμενο από 1000 δικαστές τον αθώωσε. Με την πάροδο του χρόνου ίδρυσε παραρτήματα και σε άλλες πόλεις της Κ. Ιταλίας και της Σικελίας.

Πέρα από τα τρία συγγράμματα με τίτλους : "Παιδευτικόν", "Πολιτικόν" και "Φυσικόν" ο Πυθαγόρας έγραψε τα εξής έργα : "Ιερός Λόγος", "Περί Ψυχής", "Περί του όλου, σε στίχους", "Περί ευσέβειας", "Κρότων", "Ηλοθαλής πατής του Επίχαρμου Κώου".

Από τα έργα του κανένα δε σώθηκε. Ότι γνωρίζουμε υπάρχει λόγω των μαθητών του και πιο πολύ απ' όλους τον Ιάμβλιχο, συγγραφέα και του έργου "Πυθαγόρου Βίος".

Αρκετές πληροφορίες υπάρχουν για το θάνατό του από τον Διογένη, τον Λαέρτιο και τον Ιάμβλιχο. Υπάρχουν δε, δύο εκδοχές.

Η πρώτη λέει ότι σκοτώθηκε στον Κρότωνα κατά τη διάρκεια επιδρομής των δημοκρατικών του Κόλωνα κατά της Σχολής του.

Κατά τη δεύτερη, πέθανε εξόριστος στο Μεταπόντιο σε ηλικία 80 περίπου χρόνων. Οι περισσότεροι όμως ιστορικοί ισχυρίζονται ότι έζησε 96 χρόνια.

Η προσωπικότητα και το έργο του περιεβλήθησαν τον πέπλο του μυστηρίου και του θρύλου. Είναι βέβαιο όμως ότι επηρέασε βαθιά την ανάπτυξη των επιστημών και της φιλοσοφίας στην Ελλάδα.

Ο Πυθαγόρας για τους θαυμαστές του είναι άνθρωπος με υπερφυσικά χαρίσματα ενώ για τους δύσπιστους είναι αγύρτης.

Πυθαγόρεια Μυστήρια
Κέντρο του Πυθαγορικού συστήματος και δεσμού είναι τα Πυθαγόρεια Μυστήρια, αποκαλούμενα από τον Ηρόδοτο "όργια". Δεν είχαν περιορισμένο σκοπό με ορισμένα μυστικά δόγματα, όπως το δόγμα της μετεμψύχωσης, αλλά ο σκοπός τους ήταν ευρύτερος. Η ηθικότητα, η αγνότητα, η εγκράτεια και η τάση για ότι οδηγεί στη σωματική και πνευματική υγεία ήταν βασικές απαιτήσεις, αλλά χωρίς την καλλιέργεια της τέχνης και επιστημονικής ενέργειας, οι μαθητές δεν προάγονταν σε ανώτερο βαθμό.

Τα Πυθαγόρεια Μυστήρια ιδρύθηκαν στον Κρότωνα της Κ. Ιταλίας τον 5ο αιώνα π.Χ. από τον ίδιο τον Πυθαγόρα. Αρχικά οι δοκιμασίες ήταν εύκολες και κατά τη συνέχεια δυσκόλευαν αρκετά. Εκτός από τις δοκιμασίες, αντικείμενο εξέτασης ήταν ο προηγούμενος βίος των δοκίμων και ειδικότερα οι ενασχολήσεις και οι φιλίες τους, οι επιθυμίες και οι ορέξεις τους. Ο Πυθαγόρας πολύ δύσκολα παραδεχόταν τους δοκίμους. Παρακολουθούσε τις κινήσεις του σώματος τους, τα λόγια τους, τις χειρονομίες τους, το βάδισμά τους, τη φιλομάθεια τους και τα παρόμοια.

Δοκιμάζονταν επίσης η αντοχή τους στη σιωπή και στη μοναξιά κι αν ήταν προπαρασκευασμένοι να καταπνίγουν τις τιμές και τον εγωισμό τους. Αφού ολοκληρώνονταν οι δοκιμασίες παρακαλούνταν οι δόκιμοι να γυρίσουν σπίτι τους ή γίνονταν δεκτοί και δέχονταν τα συγχαρητήρια των συμμαθητών τους, γιατί από εκείνη τη στιγμή ήταν μέλη του Πυθαγορικού συνδέσμου, έπαιρναν τον Α' Βαθμό και κατοικούσαν στο Μικρό Αστύ, αφού παρέδιδαν τα υπάρχοντά τους στους κοινούς ταμίες τους, τους "οικονόμους της εταιρείας" καθόσον ο Πυθαγόρας πίστευε ότι : "Κοινά τα των φίλων".

Κατά το μαθητή του Ιάμβλιχο : "Όταν έρχονταν νέοι που ήθελαν να ζήσουν δίπλα του, δεν τους δεχόταν αμέσως κοντά του μέχρι να τους δοκιμάσει και να τους κρίνει. Αρχικά ζητούσε να μάθει πως συναναστρέφονταν με γονείς, συγγενείς, έπειτα παρατηρούσε τη σιωπή και κυρίως την ομιλία τους. Κοίταζε το παράστημα, το βάδισμα, την όλη κίνηση του σώματος και με τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της φύσης τους, διέκρινε καθαρά τον αθέατο χαρακτήρα και το ήθος τους. Και όποιον δοκίμαζε έτσι, του επέβαλλε να απομονωθεί τρία χρόνια, για να εξετάσει αν έχει σταθερότητα και αληθινή φιλομάθεια. Έπειτα, διέταζε τους μαθητές του πενταετή σιωπή, προσπαθώντας να μάθει πόσο εγκρατείς είναι, καθώς αυτή είναι η δυσκολότερη απ' όλες τις εγκράτειες. Κατά αυτό το χρονικό διάστημα τα υπάρχοντα του καθενός, γίνονταν κοινά, αφού δίνονταν στους αποδεδειγμένα ικανούς προς τούτο Πυθαγόρειους, που ονομάζονταν πολιτικοί και που ήταν μερικά οικονομικοί (έμπειροι στα οικονομικά) και νομοθετικοί (στα νομοθετικά πράγματα). Έπειτα από τη πενταετή σιωπή οι υποψήφιοι κρινόμενοι από τη ζωή (τους) και την υπόλοιπη συμπεριφορά τους, γίνονταν στο εξής "εσωτερικοί" και άκουγαν και έβλεπαν προσεχτικά τον Πυθαγόρα μέσα σε παραπετάσματα.

Σε περίπτωση απόρριψης υποψηφίου, αυτός παραλάμβανε την περιουσία που είχε προσφέρει διπλή, και σ' αυτόν σα να ήταν νεκρός ύψωναν μνήμα οι "ομάκοοι" συνακροατές, γιατί έτσι λέγονταν οι όλοι γύρω από τον Πυθαγόρα".

Στις Πυθαγορικές θεωρίες ιδιαίτερα επίδραση άσκησαν τα Ορφικά και Καβείρια Μυστήρια. Γενικά, υπάρχει ο ισχυρισμός ότι ο Πυθαγόρας έγινε ζηλωτής του τρόπου έκφρασης του Ορφέα.

Η Ορφική "αίρεση" είχε μεγάλη συγγένεια και αναλογία με το Πυθαγορικό σύστημα από θεωρητικής και φιλοσοφικής άποψης. Τόσο που στα χρόνια του Πεισίστρατου ήταν αδύνατο να ξεχωρίσουν τα γνήσια Ορφικά από τα Πυθαγόρεια. Επίσης, όσοι μυούνταν στα Ορφικά Μυστήρια τηρούσαν με θρησκευτική ευλάβεια μυστικές διατάξεις, οι οποίες είχαν μεγάλη ομοιότητα με τις Πυθαγορικές αρχές.

Κατά την άποψη του Σπ. Νάγου αποτελούνταν από εννέα βαθμούς, όσες και οι αριθμητικές μονάδες. Διαιρούνταν σε τρεις κατηγορίες.

Σ' αυτά που είχαν σχέση με τη διαμόρφωση του ανθρώπου και καταδείκνυαν την προέλευσή του.

Σ' αυτά που δίδασκαν δυνάμεις που αποτελούν τις μορφές της φύσεως και τις ποικιλίες των οργάνων των διαφόρων μορφών και

Στα μεγάλα και ιερά, για τα οποία δεν επιτρεπόταν στους μύστες να αναφέρουν λέξη για την ύπαρξή τους.

Στην πρώτη ομάδα μυούνταν άντρες και γυναίκες και υποβάλλονταν σε πενταετή σιγή, ενώ στη δεύτερη μυούνταν μόνο εξαγνισμένοι σε σώμα και νου και καθαροί από ανομήματα. Τέλος, στην τρίτη η μύηση επιτρεπόταν μόνο σε φωτισμένους και εμπνευσμένους νέους και αγνές κοπέλες με ψυχικό κάλλος.

Στον Κρότωνα το 504 π.Χ. προκλήθηκε στάση κατά την οποία οι στασιαστές έκαψαν τους ναούς των Πυθαγορείων και σκότωσαν πολλούς μαθητές του Πυθαγόρα. Έκτοτε τα Πυθαγόρεια σταμάτησαν.


Μύηση
Απόκρυφες τελετές παρόμοιες μ' αυτές που γίνονταν στα Αιγυπτιακά και Ινδικά Μυστήρια κάλυπταν τη διδασκαλία και τη μύηση στους διάφορους βαθμούς. Η είσοδος στη σχολή δεν επιτρεπόταν στους βέβηλους και οι γνώσεις ήταν αποκλειστικό προνόμιο των μυστών και απαγορεύονταν να τις γράφουν και να τις μεταδίδουν, κυρίως τις μαθηματικές.


Σύμβολα
Κατά τον Πλούταρχο, ο Πυθαγόρας στην Αίγυπτο είχε δάσκαλο τον Οινοφέα τον Ηλιοπολίτη. Και επειδή, θαύμαζε τους ιερείς, μιμήθηκε τη συμβολική και μυστηριώδη γλώσσα και συνδύασε τα δόγματά του με αλληγορίες. Τα ιερογλυφικά γράμματα διαφέρουν ελάχιστα από τα Πυθαγόρεια παραγγέλματα, όπως είναι π.χ. να μην κάθεσαι πάνω σε φοίνικα, να μη σκαλίζεις τη φωτιά με μαχαίρι στο σπίτι σου κτλ.

Ο Ιάμβλιχος παράλληλα υποστηρίζει πως αξιόλογος τρόπος της Πυθαγορικής διδασκαλίας ήταν και αυτός με τα σύμβολα. Αυτός ο τρόπος καλλιεργούνταν απ' όλους σχεδόν τους Έλληνες επειδή ήταν παλιός. Εκτός από τον Πυθαγόρα και άλλοι Πυθαγόρειοι, λόγω του περιορισμού της εχεμύθειας, έκαναν χρήση των συμβόλων και μ' αυτά κάλυπταν τις μεταξύ τους διαλέξεις και συγγραφές.

Μετά τον θάνατο του μεγάλου διδασκάλου μερικοί από τους μαθητές του έδωσαν περιλήψεις των δογμάτων του. Παρ' όλα αυτά, παραμένουν αρκετά σύμβολα καθώς και η εσωτερική του διδασκαλία ανερμήνευτα.
Πυθαγόρεια και Λαογραφία

Δάμων και Φιντίας
Ήταν και οι δύο Πυθαγόρειοι από τις Συρακούσες στα χρόνια του Διονυσίου του Νεώτερου. Η φιλία τους ήταν παρομοιώδης. Κατά την παράδοση που υπάρχει, όταν ο Φιντίας καταδικάστηκε σε θάνατο ο Δάμωνας προσφέρθηκε να φυλακιστεί αντί του φίλου του. Ο τύραννος Διονύσιος δέχτηκε, αλλά επειδή την καθορισμένη για την εκτέλεση μέρα ο Φιντίας δεν είχε εμφανιστεί, αποφάσισε να θανατώσει τον Δάμωνα. Την τελευταία, όμως, στιγμή έφτασε τρέχοντας ο Φιντίας για να πάρει τη θέση του. Ο Διονύσιος συγκινήθηκε και τους άφησε ελεύθερους. Το όλο περιστατικό αφηγείται με μορφή διηγήματος ένα παλιό αναγνωστικό του Δημοτικού Σχολείου με τον τίτλο "Γεροστάθης" και ο Ιάμβλιχος.

Το μυστικό των μυστικών - Τα ελληνικά είναι τραγούδι

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

Τα ελληνικά είναι τραγούδι

Πρέπει να σας πω ότι δεν ήμουν πάντοτε υπέρ των τόνων. Τούς θεωρούσα διακοσμητικά στολίδια, κατάλοιπα άλλων εποχών, που δεν χρειάζονται πια. Και καθώς δεν ήμουν ποτέ καλός στην ορθογραφία, το μονοτονικό με διευκόλυνε. Βέβαια, η γλώσσα χωρίς τόνους φάνταζε στα μάτια μου σαν σεληνιακό τοπίο, αλλά νόμιζα ότι αυτό ήταν μια προσωπική μου εντύπωση, θέμα συνήθειας. Ώσπου συνέβη το εξής: Είχα βρεθεί για ένα διάστημα ν' ακούω συστηματικά, καινούργια ανέκδοτα τραγούδια, επωνύμων και ανωνύμων, για λογαριασμό τής δισκογραφικής εταιρείας "Λύρα", προκειμένου αυτή να τα ηχογραφήσει ή να τα επιστρέψει στους συνθέτες. Είναι δύσκολο ν' απορρίπτεις και ακόμα δυσκολότερο να εξηγείς το γιατί. Όταν βέβαια το τραγούδι είναι τετριμμένο ή άτεχνο, η εξήγηση είναι εύκολη. Μού συνέβη όμως να δω τραγούδια όπου οι στίχοι δεν ήταν άσχημοι και η μουσική δεν ήταν τυχαία, επιπλέον ταίριαζε θεματικά και με τους στίχους. Κι όμως, το τραγούδι συνολικά δεν "κύλαγε" όπως λέμε( οπότε το επιστρέφαμε στον ενδιαφερόμενο με διάφορες ασάφειες και υπεκφυγές. Το πράγμα με απησχόλησε. Έφερνα στο μυαλό μου μεγάλες ωραίες επιτυχίες, παλιά τραγούδια (...) και τα συνέκρινα μ' αυτά που απέρριπτα, ώσπου μετά από μήνες διεπίστωσα κάτι πολύ απλό: Όταν μια μουσική μετατρέπει συστηματικά τις μακρές συλλαβές σε βραχείες ή όταν ανεβάζει την φωνή εκεί όπου υπάρχει απλώς μια περισπωμένη, ενώ την κατεβάζει συστηματικά εκεί που υπάρχει ψιλή οξεία, όταν δηλαδή η μουσική κινείται αντίθετα -προσέξτε, αντίθετα όχι στο ρυθμό τού ποιήματος, αλλά αντίθετα στις αναλογίες τονισμού και αντίθετα στην ορθογραφία του- τότε όσο έξυπνη και να 'ναι, κάνει το τραγούδι δυσκίνητο και ασθματικό. Στα πετυχημένα τραγούδια δεν συμβαίνει αυτό. Βέβαια, όταν γράφει κανείς πάνω σ' ένα ρυθμό ή σ' ένα μουσικό δρόμο, πρέπει να ακολουθήσει τα καλούπια τους, οπότε θα υπάρχουν σημεία όπου αυτή η πείρα που περιέγραψα, δεν τηρείται. Αυτό όμως θα συμβεί μόνον όταν δεν γίνεται αλλιώς. Και πάντα η βιασμένη λέξη θα τοποθετείται έτσι ώστε να προηγούνται και να έπονται επιτυχείς στιγμές, ώστε να μειώνεται η εντύπωση τής ατασθαλίας, η οποία έτσι συνδυασμένη ωφελεί, διότι το τραγούδι αλλιώς θα ήταν μηχανικό. Κάτι τέτοιο δεν το είχα προσέξει. Και ήταν η πρώτη φορά που αισθάνθηκα ότι οι τόνοι και τα πνεύματα ίσως να μην ήταν διακοσμήσεις, ίσως να είχαν λόγο. (...)




"Η μουσικότητα της
ελληνικής γλώσσης είναι
εφάμιλλος τής συμπαντικής"
Γ. Ξενάκης



Μέσα στο στούντιο είχα και δύο εκπλήξεις. Να η πρώτη: Προσπαθώντας να ακούσω την διαφορά οξείας και περισπωμένης, διάβασα την φράση: "Λυγά πάντα η γυναίκα". Το "πάντα" ακούγεται ψηλότερα από το "λυγά" που παίρνει περισπωμένη. "Λυγά πάντα η γυναίκα' ακούγεται όμως περιέργως ψηλότερα κι από το "γυναίκα", που όμως παίρνει οξεία. Γιατί άραγε; Τηλεφώνησα σ' έναν φίλο και έμαθα ότι η "γυναίκα" οφείλει να παίρνει παρισπωμένη, διότι είναι τής τρίτης κλίσεως, η οποία όμως καταργήθηκε, γι' αυτό πήρε οξεία η "γυναίκα". Να λοιπόν, που από άλλο σημείο ορμώμενος, αναγκάστηκα να συμφωνήσω ότι κακώς καταργήθηκε η τρίτη κλίση αφού στην φωνή μας εξακολουθεί να υπάρχει "Λυγά πάντα η γυναίκα" λοιπόν και παίρνει και περισπωμένη. Η δεύτερη έκπληξη: Έδωσα σ' έναν ανύποπτο νέο, που παρευρισκόταν στο στούντιο, να διαβάσει λίγες φράσεις. Εκεί μέσα είχα βάλει σκοπίμως την ίδια λέξη ως επίθετο και ως επίρρημα, διότι είχα πάντα την περιέργεια να διαπιστώσω αν προφέρουμε διαφορετικά το ωμέγα από το όμικρον. Ακούστε τις φράσεις:
Είν' ακριβός αυτός ο αναπτήρας. Ας μην είν' ωραίος, έχει την αξία του. Ναι, ακριβώς αυτό ήθελα να πω".
Ακουστικώς δεν παρατήρησα διαφορά. Έκοψα τις δύο λέξεις και τις κόλλησα την μία κατόπιν της άλλης. Ακούστε το!
"Ακριβός... ακριβώς".
Ελάχιστη διαφορά στο αυτί’ ο ηχολήπτης μόνον επέμενε ότι το δεύτερο είναι κάπως πιο φαρδύ. Ας το ξανακούσουμε:
"Ακριβός... ακριβώς".
"Όταν κάποτε φύγω από τούτο το
φως θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως
ένα ρυάκι που μουρμουρίζει.
Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα
στους γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω αγγέλους, θα
τούς μιλήσω ελληνικά,
επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες.
Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική"
Νικ. Βρεττάκος
Ασήμαντη διαφορά. Συνδέσαμε τότε τον παλμογράφο. Να το διάγραμμα του επιθέτου ακριβός, όπως προέκυψε, και να το πολύ πλουσιότερο τού επιρρήματος. Δεν είναι καταπληκτικό; Όταν το είδα, τα μηχανήματα του στούντιο μού φάνηκαν σαν όργανα του παραμυθιού. Ο παλμογράφος μού φάνηκε σαν μια σκαπάνη που, κάτω από το έδαφος της καθημερινής ομιλίας, ανακαλύπτει αυτό που δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει, έστω μέσα σε χειμερία νάρκη, αυτό που συνειδητοποίησαν και προσπάθησαν να μνημειώσουν οι Αλεξανδρινοί δύο χιλιάδες χρόνια πριν. Τίποτε δεν χάθηκε. Όλα υπάρχουν. Αρκεί να προσέξουμε αυτό το τραγούδι της καθημερινής ομιλίας που πηγαινοέρχεται συνεχώς ανάμεσά μας. Ακούστε πώς ηχούν οι τονισμοί. Ακούστε τα μακρά. Ακούστε την λαϊκή τραγουδίστρια πώς αποδίδει το ωμέγα ή την ψιλή οξεία (...).

Τέλος, ακούστε την θεία φωνή του Ανδρέα Εμπειρίκου, την παράξενη απαγγελία που κυνηγά την λάμψη της οξείας, τον πλούτο της διφθόγγου, τους τόνους και την ορθογραφία, σαν μουσικά σύμβολα μιάς φωνής που προϋπάρχει αδιάκοπα και οδηγεί το ποίημα. (...)
Δεν περιφρόνησα καμμιά άποψη και δεν κολάκευσα καμιά. Προσπάθησα να πω τρείς φορές τρείς αλήθειες.

Πρώτον: Τα ελληνικά είναι τραγούδι. Κανείς δεν σκέφτηκε ποτέ να απλοποιήσει ένα τραγούδι ή να το δει πρακτικά. Γιατί να δούμε λοιπόν τα ελληνικά, πρακτικά;

Δεύτερον: Όποιος σταθεί αλαζονικά απέναντι στα ρεφρέν που τον ψυχαγώγησαν διά βίου, στρέφεται εναντίον της προσωπικής του ιστορίας και πίστης. Τα ίδια μπορεί να πάθει ένας λαός με την γλώσσα. Ιδίως αν η γλώσσα του είναι τα ελληνικά.

Τρίτον: Τα ελληνικά ως τραγούδι είναι ανυπόφορα δύσκολα. Κανείς δεν τα βγάζει πέρα με τα ελληνικά. Απέναντι στα ελληνικά θα είμαστε πάντα φάλτσοι και αγράμματοι. Αλλά τί να γίνει; Σημασία έχει η συνείδηση ότι τα μιλάμε, όχι για να γίνουμε δεξιοτέχνες, αλλά για να γίνουμε άνθρωποι.

Ευχαριστώ.

Ο «Κοχλίας του Αρχιμήδη»

Του Θαναση Tσιγγανα

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Λύση σε προβλήματα ενέργειας, που θα διογκώνονται λόγω και των κλιματικών αλλαγών, μπορεί να δώσει ένα όργανο που ανακαλύφθηκε πριν από 20 αιώνες!

Ο «Κοχλίας του Αρχιμήδη».


Ο ατέρμων κοχλίας ή υδρόβιδα, που εφευρέθηκε από τον μεγάλο Συρακούσιο μαθηματικό κατά την αρχαιότητα, για να αντλεί νερό από ένα χαμηλό επίπεδο σε ένα άλλο ψηλότερο, αν εφαρμοστεί σε μικρά υδροηλεκτρικά έργα μπορεί να προσφέρει άφθονη και καθαρή ενέργεια, όπως υποστηρίζουν ο καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης κ. Βασ. Στεργιόπουλος και η συνεργάτις του κ. Αλκηστη Στεργιοπούλου.

Σε εργασία τους που παρουσιάζουν στο συνέδριο για το Περιβάλλον, το οποίο πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη, τονίζουν ότι αντιστρέφοντας την αντλητική λειτουργία του κοχλία έχουμε μια έξυπνη υδροστροβιλική μηχανή που ανακτά με φιλοπεριβαλλοντικό τρόπο την υδραυλική ενέργεια των υδατοπτώσεων, παράγοντας σημαντικότατες ποσότητες ηλεκτρισμού και συμβάλλοντας στη βιώσιμη ανάπτυξη του τόπου. Η εγκατάσταση τέτοιων αρχιμήδειων υδροστροβίλων συνιστούν μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική προοπτική για την Ελλάδα, ανέφερε μιλώντας στην «Κ» ο κ. Στεργιόπουλος.

Ο «Κοχλίας του Αρχιμήδη» είναι ένα όργανο που εξακολουθεί να βρίσκει χρήσεις ακόμη και σήμερα σε πολλές χώρες, αναπτυγμένες και μη, στην άρδευση καλλιεργειών και άντληση νερών από πλοία και μεταλλεία κ. ά.

Αποτελεσματικότητα

Στην εργασία «αποδεικνύουμε την αποτελεσματικότητα της αντίστροφης αρχιμήδειας υδροτεχνικής και την αποτελεσματική επανανακάλυψη του κλασικού αντλητικού κοχλία του Αρχιμήδη με τη μορφή της αντίστροφης λειτουργίας υδροστροβιλικού κοχλία. Προτείνουμε τη βέλτιστη αξιοποίηση του ελληνικού υδροδυναμικού με μια πλειάδα υδροστροβιλικών κοχλιών ειδικότερα για τις περιπτώσεις μικρού φορτίου, 1 έως 10m και παροχές από 0,5 έως 5,5 m3/sec», λέει κ. Στεργιόπουλος. Tο μεγαλύτερο πλεονέκτημα αυτών των υδροστροβίλων είναι ότι συνεχίζουν να λειτουργούν και υπό συνθήκες μειωμένων παροχών, προσθέτει. Η εγκατάστασή τους έχει χαμηλό κόστος και μπορούν να συμβάλουν στο ενεργειακό ισοζύγιο σε απομονωμένες αγροτικές περιοχές, παίζοντας πρωτεύοντα ρόλο στα τοπικά περιφερειακά ενεργειακά σενάρια και ικανοποιώντας ταυτόχρονα άλλες υδατικές ανάγκες.

Σύμφωνα με τον κ. Στεργιόπουλο, η αποτελεσματικότητα της αντίστροφης αρχιμήδειας υδροτεχνικής έχει μετρηθεί σε πειραματική εφαρμογή που έγινε στο Εργαστήριο Υδραυλικής της ΑΣΠΑΙΤΕ, ενώ έγιναν και συγκρίσεις με γνωστά μικρά υδροηλεκτρικά έργα, από τις οποίες προέκυψε ότι τα αρχιμήδεια σχήματα έχουν μεγάλα ενεργειακά και οικονομικά πλεονεκτήματα με 30-50% χαμηλότερο κόστος. Μια διβάθμια αρχιμήδεια μικροϋδροηλεκτρική διάταξη με διαθέσιμο φορτίο 10m και παροχή 2.680 l/sec θα μπορούσε να δώσει μια εγκατεστημένη ισχύ 180 KW. Μέχρι σήμερα μόνο πολύ λίγα μικρά υδροηλεκτρικά έργα αρχιμήδειας κοχλιωτής φιλοσοφίας έχουν εγκατασταθεί παγκοσμίως και κανένα στον ελληνικό χώρο.

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010

Οι τάρανδροι ευδοκιμούν στη Βιθλεέμ όπως και τα έλατα;

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΖΕΝΑΚΟΣ | Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009, ΤΟ ΒΗΜΑ

Η φάτνη, οι Μάγοι, οι βοσκοί, τα αγγελάκια, τα έλατα, η γαλοπούλα, ο Αγιος Βασίλης, οι τάρανδοι: πόση σχέση έχουν όλα αυτά με τη γέννηση του Χριστού; Πολύ μικρή, αν κρίνουμε από όσα (δεν) αποκαλύπτουν ο Ιωάννης, ο Ματθαίος, ο Μάρκος και ο Λουκάς

Από τις λιγότερο γνωστές πλευρές της παιδικής ηλικίας του Ιησού και σίγουρα όχι από αυτές που γιορτάζουμε αυτές τις ημέρες: Μαξ Ερνστ, «Η Αγία Παρθένος τιμωρεί τον μικρό Ιησού ενώπιον τριών μαρτύρων»,1926

Από πολύ μικρή ηλικία όλοι γνωρίζουμε και νιώθουμε οικειότητα με τις ίδιες χριστουγεννιάτικες εικόνες: τη φάτνη, το άχυρο, τα άλογα, τους Μάγους, τους βοσκούς, τα αγγελάκια με το τραγούδι τους, όλα τα πρόσωπα που πλαισιώνουν τη Γέννηση, όλους τους «δευτεραγωνιστές» της Θείας ιστορίας. Ακόμη περισσότερο, ολοένα περισσότερο τα τελευταία χρόνια διαθέτουμε χριστουγεννιάτικα δέντρα και Αγιο Βασίλη (ή Αγιο Νικόλα για άλλους), ταράνδους, γαλοπούλες και ψώνια- πολλά ψώνια. Συχνά έχω αναρωτηθεί: Πόση σχέση έχουν όλα αυτά με αυτό που γιορτάζουμε, τη γέννηση του Χριστού; Μια πρόχειρη απάντηση είναι: Πολύ μικρή. Αλλά η, έστω συνοπτική, αναζήτηση της σχέσης αυτής είναι σίγουρα διασκεδαστική.

Ξεκινώντας από την «πρωτογενή» πηγή οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι το αποτέλεσμα είναι μάλλον αποθαρρυντικό: οι Ευαγγελιστές είναι μάλλον φειδωλοί με τις λεπτομέρειες της ιστορίας όταν αποφασίζουν έστω και να αναφερθούν σε αυτήν. Ας πούμε, ο Ιωάννης, γιος του Ζεβεδαίου, ο«μαθητής ον ηγάπα ο Ιησούς»,δεν μας λέει κουβέντα για τη Γέννηση. Επειτα από μια ποιητική εισαγωγή, μας συστήνει αυτός στον Ιωάννη τον Βαπτιστή και μας αφηγείται το περιστατικό κατά το οποίο ο Βαπτιστής αντικρίζει για πρώτη φορά τον Ιησού, ενήλικο πια, και αναφωνεί:«Ιδε ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου».

Ο Ματθαίος, ο φοροεισπράκτορας στην Καπερναούμ που άκουσε τον Χριστό να του λέει«ακολούθει μοι», μας επισημαίνει απλώς ότι προτού προλάβουν ο Ιωσήφ και η Μαρία να «συνευρεθούν» («πριν ή συνελθείν» ), η νεαρά Παρθένος«ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου». Για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου ούτε λόγος. Μας διηγείται βέβαια ό,τι συνέβη ανάμεσα στον Ηρώδη και στους Μάγους, καθώς και την Προσκύνηση. Το Θείο Βρέφος όμως έχει ήδη γεννηθεί και ο Ματθαίος δεν αναφέρει λέξη για απογραφή, δυσκολία στην ανεύρεση καταλύματος, φάτνη, άλογα ή ποιμένες.

Και του Μάρκου η αφήγηση ξεκινάει με το πρόσωπο του Ιωάννη του Βαπτιστή και τη Βάπτιση του Ιησού στον Ιορδάνη ποταμό. Εύλογο, ίσως, καθώς ο Μάρκος δεν ήταν ένας από τους δώδεκα μαθητές του Ιησού ούτε φαίνεται να τον γνώρισε προσωπικά. Αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων ως συνοδός του Παύλου και του Βαρνάβα στην Αντιόχεια (Πράξ. ιβ Δ 25), μελετητές όμως φαίνεται να πιστεύουν ότι τα περισσότερα σχετικά με τη ζωή του Ιησού τα έμαθε από τον Απόστολο Πέτρο.

Ο πιο γενναιόδωρος με την αφήγησή του είναι ο Λουκάς. Μας αφηγείται, μεταξύ άλλων, τον Ευαγγελισμό («χαίρε, Κεχαριτωμένη· ο Κύριος μετά Σου· ευλογημένη συ εν γυναιξίν» ), την απογραφή («και επορεύοντο πάντες απογράφεσθαι» ), τη φάτνη («και έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εσπαργάνωσεν αυτόν και ανέκλινεν αυτόν εν τη φάτνη»), καθώς και την υπέροχη σκηνή με τους ποιμένες που φοβούνται και τους αγγέλους που τους καθησυχάζουν τραγουδώντας: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη,εν ανθρώποις ευδοκία» . Το μόνο πρόβλημα είναι ότι ούτε ο Λουκάς ήταν μαθητής του Ιησού. Μορφωμένος- ήταν γιατρός το επάγγελμα- και εργατικός ως συγγραφέας- πιστεύεται ότι είναι επίσης ο συγγραφέας των Πράξεων των Αποστόλων-, ο Λουκάς ήταν ακόλουθος του Παύλου. Εικάζεται βέβαια ότι είχε επικοινωνήσει με συγγενείς του Ιωάννη του Βαπτιστή, καθώς και με την ίδια τη Θεοτόκο, και έτσι πιστεύουμε ότι συγκέντρωσε τα περιστατικά της Γέννησης και της νεαρής ηλικίας του Ιησού.

Παρά την ένδεια των ευαγγελικών αφηγήσεων, πάντως, δεν είναι λίγοι οι πιστοί χριστιανοί που θρηνούν την εκκοσμίκευση των Χριστουγέννων και ζητούν την επιστροφή στον «αυθεντικό», χριστιανικό χαρακτήρα τους. Ξεχνούν, μάλλον, ιδιαίτερα οι μαχητικότεροι ανάμεσά τους που κατοικούν ως επί το πλείστον σε προτεσταντικές περιοχές του δυτικού κόσμου, άλλη μια ενδιαφέρουσα (ιστορική) λεπτομέρεια: κατά την επικράτηση της προτεσταντικής επανάστασης στην Αγγλία ο εορτασμός των Χριστουγέννων είχε απαγορευθεί. Και είχε απαγορευθεί ακριβώς επειδή ήταν αντιχριστιανικός, ακριβώς επειδή οι προτεστάντες εκείνοι γνώριζαν ότι αποτελούσε συνέχιση ενός παγανιστικού εθίμου: του εορτασμού του χειμερινού ηλιοστασίου. Μοιάζει λογικό, ιδιαίτερα αν αναρωτηθεί κανείς πού ακριβώς αναφέρεται ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου.

Ευτυχώς οι περισσότεροι σύγχρονοι προτεστάντες δεν είναι οι πουριτανοί του Κρόμγουελ. Αναρωτιέμαι, ωστόσο, πόσο συνειδητοποιεί, ας πούμε, ο μέσος χριστιανός ότι συνεχίζει το παγανιστικό έθιμο της αρχαιότητας, να φέρνει κλαδιά από αειθαλή δέντρα μέσα στο σπίτι του τον χειμώνα; Ή ότι η ιδέα του εορτασμού «γενεθλίων» αυτή την περίοδο του χρόνου συνδέεται όχι με τον Ιησού αλλά με την «Dies Νatalis Solis Ιnvicti», κυριολεκτικά «ημέρα γενεθλίων του ανίκητου ήλιου», όταν δοξάζονταν μια σειρά θεότητες, μεταξύ άλλων ο Σύρος Ελάχ Γκαμπάλ και ο Πέρσης Μίθρας; Για να μην αναφερθούμε καν στον Αγιο Βασίλειο, ο οποίος στη δυτική παράδοση είναι ο Αγιος Νικόλαος. Σε έναν βαθμό η σύγχυση των δύο δικαιολογείται (έστω και αν παραδοσιακά ο Αγιος Βασίλειος φέρνει δώρα την Πρωτοχρονιά και όχι τα Χριστούγεννα), καθ΄ ότι και οι δύο ήταν από τη Μικρά Ασία, ο πρώτος από την Καισάρεια, ο δεύτερος από τη Μύρα. Ετσι εξηγείται ότι λίγους αιώνες αργότερα αισθάνθηκαν αμφότεροι την ανάγκη να μετακομίσουν στη Λαπωνία, διότι η παραδοσιακή κόκκινη στολή με την άσπρη γούνα των χριστιανών επισκόπων του 4ου αιώνα ήταν λίγο ζεστή για τη Μικρά Ασία.

Σίγουρα, βέβαια, όλα αυτά δεν πρέπει να μας αποθαρρύνουν από το να απολαύσουμε το χριστιανικό, εμ, παγανιστικό, εμ, ρωμαϊκό, εμ, εορταστικό, τέλος πάντων, πνεύμα των ημερών. Εν μέσω ταράνδων (που, ως γνωστόν, ευδοκιμούν στη Βηθλεέμ), ελάτων (χαρακτηριστικής, δηλαδή, παλαιστινιακής χλωρίδας) και ευελπιστώντας ότι η γαλοπούλα (γνωστή από το θαύμα όπου ο Ιησούς είχε δύο και τις πολλαπλασίασε για να ταΐσει χιλιάδες πιστούς) θα είναι καλοψημένη, σας εύχομαι υγεία και ευτυχία για τις γιορτές του Χειμερινού Ηλιοστασίου...

Δελφικά Παραγγέλματα

Τα παρακάτω 147 ηθικά Δελφικά Παραγγέλματα ή Πυθίας Γράμματα, ήταν εντοιχισμένα στον πρόναο του Ναού του Απόλλωνος στους Δελφούς, για τα οποία ο Παυσανίας στα «Φωκικά» του λέει: «Εν δε τω προνάω τα εν Δελφοίς γεγραμμένα εστίν ωφελήματα ανθρώποις εις βίον». ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ – (ΕΙ) – ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ – ΕΓΓΥΑ, ΠΑΡΑ Δ’ ΑΤΑ

Τα παραγγέλματα αυτά ήταν λιτά αποφθέγματα 2 έως 5 λέξεων αλλά μεστά σοφίας, και τα περισσότερα ανήκαν στους 7 σοφούς της αρχαιότητας (Θαλής ο Μιλήσιος, Πιττακός ο Μυτιληναίος, Βίας ο Πρηνεύς, Σόλων ο Αθηναίος, Κλεόβουλος ο Ρόδιος, Περίανδρος ο Κορίνθιος, Χίλων ο Λακεδαιμόνιος) και ήσαν χαραγμένα στον πρόσθιο τοίχο του Πρόναου ή επί των παραστάδων της πύλης του μεγάλου ναού ή επί του υπέρθυρου ή επί των πολλών στηλών, που είχαν τοποθετηθεί στις πλευρές του ναού περιμετρικά.

Παυσανίας, "Ελλάδος Περιήγησις", βιβλ. 10 ("Φωκικά"), κεφ. 24, §1, 1-13: Εν δε τω προνάω τω εν Δελφοίς γεγραμμένα εστίν ωφελήματα ανθρώποις ες βίον, εγράφη δε υπό ανδρών ους γενέσθαι σοφούς λέγουσιν Έλληνες. Ούτοι δε ήσαν εκ μεν Ιωνίας Θαλής τε Μιλήσιος και Πριηνεύς Βίας, Αιολέων δε των εν Λέσβωι Πιττακός Μυτιληναίος, εκ δε Δωριέων των εν τη Ασία Κλεόβουλος Λίνδιος, και Αθηναίός τε Σόλων και Σπαρτιάτης Χίλων· τον δε έβδομον Πλάτων ο Αρίστωνος αντί Περιάνδρου του Κυψέλου Μύσωνα κατείλοχε τον Χηνέα· κώμη δε εν τη Οίτη τω όρει ωκούντο αι Χήναι. Ούτοι ουν οι άνδρες αφικόμενοι ες Δελφούς ανέθεσαν τω Απόλλωνι τα αδόμενα Γνώθι σαυτόν και Μηδέν άγαν.
Ιωάννης Στοβαίος, "Ανθολόγιον", βιβλ. 3, κεφ. 1, §173:
Σωσιάδου των επτά σοφών υποθήκαι.


1)Έπου Θεώ ….να ακολουθείς τον Θεό
2)Νόμω πείθου….να είσαι νομοταγής
3)Θεούς σέβου… να σέβεσαι τους Θεούς
4)Γονείς σέβου… να σέβεσαι τους γονείς σου
5)Ηττώ υπέρ δικαίου ..να μάχεσαι για το δίκαιο , το καλό, το σωστό, το χρήσιμο.
6)Γνώθι μαθών…να αποκτάς γνώση , να γνωρίζεις από τις εμπειρίες
7)Ακούσεις νόει…να αντιλαμβάνεσαι με τα μάτια του νού
8)Σ’ αυτόν ίσχε…να συγκρατείς τον εαυτό σου αυτόέλεγχος , αυτοπειθαρχία
9)Φρονεί θνητά…να «σκέφτεσαι»ι πάντα ως θνητός
10)Εσίαν τίμα…να τιμάς το σπίτι σου
11)Άρχε σε αυτού…να εξουσιάζεις τον ευατό σου αυτοπειθαρχία
12)Φίλοις βοήθει….τον φίλο πάντα να βοηθάς
13)Θυμού κράτει…να συγκρατας τον θυμό σου αυτοπειθαρχία
14)Φρόνησιν άσκει .. να καλλιεργείς το φρόνημά σου
15)Πρόνοιαν τίμα……να εκτιμάς την βοήθεια από όπου προέρχεται
16)Όρκω μη χρώ…να μην δίδεις όρκο
17)Φιλίαν αγάπα…την φιλία να επιδιώκεις
18)Παιδείας αντέχου…να υπομένεις τις δυσκολίες της μόρφωσης
19)Δόξαν δίωκε…..να επιδιώκεις (την δόξα ή) να μάθεις διαφορετικές γνώμες
20)Σοφίαν ζήτει…..να είσαι φιλομαθής φίλος της σοφίας
21)Καλόν το λέγε…να λέγεις το ορθό, το δίκαιο, την αλήθεια
22)Ψέγε μηδένα…..μήν κατακρίνεις κανένα
23)Επαίνει αρετή…να επαινείς την αρετή
24)Πράττε δίκαια…να είσαι δίκαιος στα έργα σου
25)Φίλοις ευνόει …να ευνοείς τις προσπάθειες των φίλων
26)Εχθρούς αμύνου..να αμύνεσαι πάντα από τους εχθρούς σου
27)Eυγένειαν άσκει….να είσαι ευγενικός
28)Κακίας απέχου..να απέχεις από κακίες
29)Κοινός γίνου…να είσαι κοινωνικός
30)Ίδια φύλαττε….να προστατεύεις τα δικά σου
31)Αλλοτρίων απέχου.. να απέχεις από κακίες, δολοπλοκίες
32)Εύφημος ίσθι….να είσαι ήπιος χαρακτήρας
33)Άκουε πάντα….Να ακούς τα πάντα
34)Φίλω χαρίζου…να είσαι πάντα διαθέσιμος στους φίλους σου
35)Χρόνου φείδου. .να εκμεταλλεύεσαι τον χρόνο
36)Όρα το μέλλον..να σκέφτεσαι το μέλλον σου
37)Ύβριν μίσει…να ε’ισαι εχθρός της ύβρεως
38)Ικέτας αιδού….να έχεις ηθικούς φόβους, φραγμούς
39)Υιούς παίδευε…να δώσεις μόρφωση στα παιδιά σου στους γιούς σου
40)Έχουν χαρίζου…να χαρίζεις
41)Δόλου φοβού…να αμυνεσαι από δολοπλοκίες και φαύλους ανθρώπους
42)Ευλόγει πάντας…να μιλάς με ωραίο τρόπο
43)Φιλόσοφος γίνου…να επιδιώκεις την σοφία και να γίνεις φίλος της
44)Όσια κρίνε…δίκαια να κρίνεις
45)Γνούς πράττε..να γνωρίζεις αυτό που κάνεις..αυτογνωσία
46)Φόνου απέχου..να μην φονεύσεις
47)Εύχου δυνατά…να εύχεσαι αληθινά όχι προσποιητά
48)Σοφοίς χρω…να δίδεις την σοφία σου στους συνανθρώπους σου
49)Ήθος δοκίμαζε..να κάνεις αυτοκριτική να είσαι ηθικός
50)Λαβών απόδος…όταν λαμβάνεις να δίνεις
51)Υφορώ μηδένα..κανέναν να μην υποβλέπεις
52)Τέχνη χρω..να δίνεις την τέχνη σου για χρήση
53)Ο μέλλεις δος…να δίνεις φροντίδα σε όσους έχουν την ανάγκη εθελοντισμός
54)Ευεγερσίας τίμα..να τιμάς όσους σε ευεργετούν
55)Φθόνει μηδενί ..κανέναν μην φθονείς ζηλεύεις ή να θέλεις το κακό του
56)Φυλακήν πρόσεχε…να είσαι προσεχτικός και να αποφεύγεις την παρανομία
57)Ομοίοις χρω..τους όμοιους σου να δίνεις
58)Διαβολήν μίσει…να μην είσαι κακός να αποφεύγεις την μοχθηρία
59)Δικαίως κτω…ότι αποκτάς να το κάνεις τίμια
60)Αγάθους τίμα..να εκτιμάς τις καλές πράξεις των άλλων
61)Κριτήν γνώθι…να γνωρίζεις εκείνον που θα σε κρίνει
62)Γάμους κράτει..να σέβεσαι τον γάμο σου
63)Τύχην νόμιζε…να έχεις υπ όψιν το τυχαίο που θα συμβεί πρόληψη
64)Εγγύην φεύγε..μην εγγυάσαι εύκολα για κάτι ή κάποιον
65)Πάσι διαλέγου..να μιλάς σε όλους
66)Ελπίδα αίνει..να δοξάζεις την ελπίδα
67)Δαπανών άρχου..να μην υπερβάλεις στις δαπάνες σου όχι σπάταλος
68)Κτώμενος ήδου…να ευχαριστιέσαι όταν αποκτάς με δίκαιο τρόπο
69)Αισχύνην σέβου.. αυτοσεβασμός
70)Χάριν εκτέλει.. να κάνεις χάρες με σύνεση
71)Ευτυχίαν εύχου..να ευτυχείς βλέπεις θετικά την πορεία σου αισιοδοξία
72)Τύχην στέργε…να συμφωνείς με την τύχη σου
73)Ακούων όρα…όταν ακούς να βλέπεις
74)Εργάζου κτητά …όταν εργάζεσαι αποκτάς εργατικότητα
75)Έριν μίσει…να μισείς τις φιλονικίες
76)Όνειδος έχθαιρε..να εχθρεύεσαι την κατάκριση
77)Γλώσσαν ίσχε..να συγκρατείς την γλώσσα σου
78)Ύβριν αμύνου…να μην υβρίζεις
79)Κρίνε δίκαια..να είσαι δίκαιος στην κριτική σου
80)Χρώ χρήμασι..με σύνεση να χρησιμοποιείς τα χρήματά σου όχι σπατάλες
81)Αδωροδόκητος δοκίμαζε.. να μην δωροδοκείσαι-δωροδοκείς για προσωπικά οφέλη
82)Αιτιώ παρόντα…να αιτιολογείς όσα σου συμβαίνουν
83)Λέγε ειδώς…να διακρίνεις την ομιλία σου
84)Βίας μη έχου..να αποφεύγεις να είσαι βίαιος
85)Αλύπως βίου..να επιδιώκεις να ζείς χωρίς λύπες
86)Ομίλει πράως..να είσαι ήρεμος στην ομιλία
87)Φιλοφρόνει πάσιν..όλους να τους αγαπάς
88)Υιοίς μη καταθάρρει..μήν αποκαρδιώνεις τα παιδιά σου
89)Γλώττης άρχε..να κυριαρχείς στην γλώσσα σου
90)Σ’ αυτόν ευ ποιεί..να κάνεις ότι καλύτερο δια τον ευατό σου
91)Ευπροσήγορος γίνου…να παρηγορείς
92)Αποκρίνουν εν καιρώ…να αφήνεις περιθώρια χρόνου πριν αποφασίσεις οριστικά
93)Πόνει μετά δικαίου...να κοπιάζεις δίκαια
94)Πράττε αμετανοήτως... δια καλές πράξεις να μην μετανιώνεις
95)Αμαρτάνων μετανόει..να μετανοείς για τις ανομίες σου
96)Οφθαλμού κράτει..να ελέγχεις ότι βλέπεις όχι ηδονοβλεψίες
97)Βολεύου χρήσιμα..με καλό τρόπο να επιβιώνεις
98)Επιτέλει συντόμως..να πληρώνεις αμέσως
99)Φιλίαν φύλαττε..να κρατάς και διαφυλάτεις την φιλία σου
100)Ευγνώμων γίνου..να ευγνωμονείς τους ευεργέτας σου
101)Ομόνοιαν δίωκε. .να επιδιώκεις την ομόνοια
102)Άρρητα μη λέγε ..τα μυστικά μην αποκαλύπτεις προδίδεις
103)Το κρατούν φοβού…να σέβεσαι τον ανώτερο
104)Καιρόν προσδέχου..να δέχεσαι τον χρόνο
105)Έχθρας διάλυε…να διαλύεις εχθρότητες
106)Γήρας προσδέχου.. να δέχεσαι τα γηρατειά
107)Επί ρώμη μη καυχώ…μη καυχιέσαι για τη δύναμη σου
108)Ευφημίαν άσκει…να έχεις τιμή στην κοινωνία
109)Απέχθειαν φεύγε..την κακία να αποφεύγεις
110)Πλούτι δικαίως..να πλουτίζεις με δίκαιο τρόπο
111)Δόξαν μη λείπε…να μην υποτιμάς την δόξα
112)Κακίαν μίσει… την κακία να αποφεύγεις
113)Κινδύνευε φρονύμως…με σύνεση και λογική να κινδυνεύεις
114)Χρησμούς θαύμασε…να εκτιμάς τους χρησμούς που σου δίνουν
115)Ους τρέφεις αγάπα..να αγαπάς την οικογένειά σου
116)Απόντι μη μάχου..τον απόντα μη μάχεσαι μην κακολογείς
117)Πρεσβύτερον αιδού…να σέβεσαι τον ανώτερο σε ηλικία βαθμό κ.ο.κ.
118)Νεώτερον δίδασκε…να μεταδίδεις την γνώση στους νεότερους εις την ηλικία
119)Πλούτω απίστει …μην έχεις «θεό» τον πλούτο (υλισμός)
120)Σε αυτόν αιδού..να είσαι σεμνός όχι δούλος των παθών σου
121)Μη άρχε υβρίζων..μήν διακατέχεσαι από ύβρεις
122)Προγόνου στεφάνου..να τιμάς τους προγόνους σου
123)Επι νεκρω μη γέλα.. να σέβεσαι τους νεκρούς
124)Ατυχούντι συνάχθου ..ενωμένος με άτυχο να είσαι να παίρνεις το μέρος του αδυνάτου
125)Χαρίζου ευλαβώς…λογικά και με σέβας να χαρίζεις
126)Εξ’ ευγενών γέννα…να προσπαθείς να συγγενεύσεις με καλούς ανθρώπους
127)Επαγγέλου μηδενί…μη διατάζεις κανένα
128)Τύχη μη πίστευε…μην είσαι έρμαιο της τύχης σου τυχοδιώκτης
129)Τελεύτα άλυπος…να επιβιώνεις χωρίς λύπες
130)Μέτρον άριστον…ότι κάνεις να το κάνεις με μέτρο άνευ ακροτήτων
131)Αδικείαν μίσει..να μισείς την αδικία
132)Ευσέβειαν φύλαττε..να είσαι ευσεβής
133)Ηδονής κραττείν.. να μή είσαι ηδονολάτρης, ηθικοί φραγμοί όρια αυτοέλεγχος
134)Βίαν μηδέν πράττειν…..να μη είσαι υπερβολικά βίαιος σε τίποτα
135)Τέκνα παιδεύειν…μάθε στα παιδιά σου την αληθινή ζωή από νωρίς
136)Μη θρασύνου…να μη ν είσαι θρασύς
137)Νόμοις πείθου…να είσαι νομοταγής πολίτης
138)Μελέτει το παν…να μελετάς τα πάντα
139)Γαμείν μέλλον καιρόν γνώθι…να παντρεύεσαι την κατάλληλη στιγμή
140)Μη επί παντί λύπου…μην λυπάσαι για κάθε τι
141)Πίνων αρμόζες…όταν πίνεις να είσαι συγκρατημένος , η μέθη είναι ύβρη
142)Πέρας επιτελεί μη αποδειλιών..μήν διστάζεις να τελειώσεις ότι άρχισες
143)Το συμφέρον θηρώ..να κυνηγάς το καλό σου
144)Θνήσκε υπερ Πατρίδος..να πεθαίνεις δια την πατρίδα σου όταν χρειασθεί
145)Τω βίω μάχου..η ζωή είναι διαρκής αγώνας μάχη
146)Ευ πάσχε θνητός..να υπομένεις ότι συμβεί είσαι θνητός
147)Παις ων κόσμιος ίσθι, ηβών εγκρατής ,μέσος δίκαιος, πρεσβύτερος σοφός….. παιδί να είσαι κόσμιος, έφηβος εγκρατής ,άνδρας δίκαιος, γέροντας σοφός

Ιχνηλάτης

Ιχνηλάτης
Ακολουθώντας τα χαμένα ίχνη......